مقایسه صداوسیمای هاشمی ولاریجانی با سیمای ضرغامی
الف به نقل از یك تهیه كننده سیما نوشت:
اواسط دهه ۷۰ بود. دقیقاً بخاطرم نیست اواخر دوره آقای محمد هاشمی بود یا اوایل دوره آقای علی لاریجانی. سازمان صدا وسیما با یکی از معروفترین و معتبرترین تجار و ثروتمندان کشور به نام حاج آقای آل طعمه بر سر مالکیت یک ملک در خیابان میرداماد به اختلاف خورده بود. آقای آل طعمه به دادگاه شکایت کرد و حکم تخلیه گرفت و یک روز ماموران با حکم دادگاه آمدند و اموال سازمان را ریختند در خیابان و ملک را دادند به نماینده آقای آل طعمه.
همان روزها آقای محمدرضا پاسدار، تهیهکننده سرشناس شبکه یک که الان سالهاست بازنشسته شده، در برنامه انتقادیاش که به گمانم برای گروه اقتصاد شبکه یک سیما می ساخت، گزارشی طنز و طعنه آمیز درباره شکایت آقای آل طعمه و رای دادگاه تهیه و پخش کرد. بخاطر دارم که نیش آن برنامه به حدی بود که جمعه همان هفته آقای محمدیزدی امام چمعه موقت تهران و رئیس وقت قوه قضائیه در نماز جمعه به موضوع اشاره و از اینکه حکم یک قاضی در تلویزیون مسخره شده و زیر سوال رفته شدیداً گلایه کرد.
صبح شنبه محمدرضا پاسدار برای بازپرسی احضار شد. شاهد بودم که به دستور رئیس سازمان، مدیر کل حقوقی سازمان با یک برگ چک سفید امضا برای ضمانت با آقای پاسدار همراه شد تا به هر قیمتی که شده نگذارد اورا نگهدارند…
آن سالها تهیه کننده تلویزیون از چنین قدرتی برخوردار بود. نمیخواهم آن برنامه طنز تند را تایید کنم اما بخاطرتان میآورم در آن سالها صدا وسیما و تهیهکنندگانش از چنان ارج و قربی برخوردار بودند که میتوانستند یک قوه را زیر سوال ببرند و عملکرد ثروتمندترین مرد ایران را هم به تمسخر بگیرند…
گذشت و گذشت تا در اواسط دوره آقای لاریجانی، تهیه کنندگان مجاز شدند بروند با شرکتها و سازمانهای ثروتمند مذاکره کنند تا برای تهیه برنامه پول و کمک جور کنند. معاونت اداری مالی سازمان اسم این کار را گذاشت‹‹جلب مشارکت››.
گاهی به تهیهکنندهای که مشارکتی جلب میکرد، پولی هم از طرف سازمان پرداخت میشد ولی اغلب، جایزه و دستمزد جلب کننده مشارکت، تهیه همان برنامه بود. حالا مهم نبود که طرف تهیهکننده باشد یا کار تهیه بلد باشد. مهم این بود که مشارکتی جلب و پولی برای سازمان بیاورد. به تدریج کار جلب مشارکت بالا گرفت و شایعاتی در سازمان میپیچید که مدیر کل روابط عمومی فلان وزارتخانه با گرفتن فلان درصد از بودجه برنامه، با مشارکت موافقت میکند.
اوایل کار، سرد و گرم چشیدههای سازمان هشدار میدادند که جلوی این کارها را بگیرید. این طوری نه فقط حیثیتی برای صدا وسیما و تیههکنندگانش نمیماند، بلکه کار تهیه برنامهها بجای افراد با صلاحیت، به عهده کسانی گذاشتهمیشود که می توانند بهتر برای شرکتها و سازمانهای دولتی و خصوصی ثروتمند زبان بریزند و مشارکت جلب کنند. تازه جنبههای غیرشرعی کار و رشوههایی که گاهی در این فرایند ردو بدل میشد، به کنار…
به آن توصیهها توجهی نشد. مسئولان اداری مالی سازمان استدلال میکردند که بودجه سازمان کم است و ناچاریم هزینه برخی برنامهها را با جلب مشارکت تامین کنیم …
گذشت و گذشت و مسوولان سازمان در دهه ۸۰ هم این مسیر نادرست و آلوده را با شدت و جدیت بیشتر ادامه دادند تا اینکه اخیراً شنیدهام برخی تهیهکنندگان به بهانه نشان دادن چهره فلان مسوول، بدون اینکه به مسئولان برنامه بگویند، کلی از هزینههای برنامه را به دوش روابط عمومی سازمان مربوطه میگذارند یا فلان تهیهکننده برای بردن برنامه به فلان منطقه، بهمان میلیون تومان پول طلب میکند و… پولهایی که به حسابهای رسمی سازمان ریخته نمیشود…
تهیهکنندهای که روزی میتوانست ثروتمندترین مرد ایران را به طور جدی زیر سوال ببرد و مفتضح کند، امروز باید جلوی مدیر روابط عمومی سازمانهای مردم آزار و بیکفایت کاسه گدایی دست بگیرد و چشم روی ناکارآمدی و نقاط ضعف سازمانهای پول دار و مشارکتکننده ببندند چرا که امروز آنها ولی نعمت صدا وسیما محسوب می شوند!
مثالی بزنم: چقدر مردم از خدمات پس از فروش خودروسازان داخلی گلایه دارند؟ همینطور از ضعف خدمات اوپراتورهای تلفن همراه؟ اما آیا تلویزیون آنطور که مردم انتظار دارند، به این مباحثمیپردازد و حرف دل مردم را از خدمات ضعیف و بدقولیهای این شرکتها منعکس میکند؟ … البته که نه! چرا؟ تعداد تیزرها و برنامههای مشارکتی خودروسازان و اوپراتورهای تلفن همراه را بخاطر آورید. حجم پولی را که سالانه به صداوسیما می پردازند…
* * *
هفته گذشته آقای علی درستکار، مجری برنامه زنده ‹‹ این شبها›› روی آنتن ضمن انتقاد از زمان پخش برنامه در نیمه شب، به کنایه به ریاست سازمان گفت: ‹‹ آقای ضرغامی ما حاضریم که وقت برنامه های دیگررابخریم!» وی توضیح داد که هزینه مالی و پول خریدن وقت برنامه های دیگررا ازطریق اعلام یک شماره حساب و کمک مالی بینندگان برنامه " این شبها " تامین خواهد کرد و اگر هر بیننده ای هزار تومان کمک کند، هزینه آن تامین خواهد شد!
* * *
بر اساس رویههای وضع شده، برنامههای مشارکتی به نسبت هزینهای که می پردازند، برنامهشان در ساعت بهتری پخش میشود!
سازمانی که روزی با ثروتمندترین مرد ایران سرشاخ شده بود و به هیچ کس باج نمیداد، امروز با دریافت پول، آنتن خود را در اختیار هر کسی قرار میدهد تا هر چه خواست بگوید و در هر ساعتی که دوست داشت پخش شود…
کنایه مجری این شبها به رئیس سازمان صداوسیما، دریایی حرف در پس خود داشت. حرفهایی تلخ و ریشهدار در رویههایی اشتباه، افتضاح و آلوده.
*امیدوارم توقع نداشته باشید تا نامم را معرفی کنم. البته مدیران ارشد سازمان آنقدر مرد هستند که به این آب باریکه بازنشستگی ما کاری نداشته باشند. اما بالاخره هرجایی یکسری خودشیرین کاسه داغتر از آش وجود دارد!