انتخابات در سه گام
تحلیل آرایش سیاسی انتخابات نهم مجلس شورای اسلامی در فاصله یک ماه مانده به این رقابت سرنوشت ساز برای هیچکس مبهم نیست، جبههبندیها تا حدود زیادی آشکار شده و کاندیداها فعالیت تبلیغاتی عمدتا غیر رسمی خود را چندی است که آغاز کردهاند.
به نوشته روزنامه تهران امروز، در اين بين تبيين توازن سياسي و استراتژي انتخاباتي گروههاي مختلف رقابت كننده چندان دشوار نيست. كما اينكه نتايج اين رقابت مهم نيز از هماكنون قابل پيشبيني است.
در این بین برای نیل به درک مناسبی از نتیجه این رقابت سیاسی، میبایست وضعیت و وزن سیاسی حال حاضر رقبای عمده مورد بررسی قرار گیرد:
۱ - اصولگرایان: در اینکه مجموعه بزرگ اصولگرایی مهمترین مدعی تصاحب مجلس نهم است هیچ شکی نیست.
نتایج نظر سنجیهای گوناگون حاکی از پیشتازی بلامنازع این طیف است. اما حکایت جبههبندیهای این طیف نیز، واقعیتهای بیشتری را نمایان میسازد. به جرات میتوان گفت که جبهه متحد اصولگرا با تشکلبندی ساختاری و همچنین پیوستگی و انسجام معنوی تحت مدیریت آیتالله مهدویکنی مهمترین داعیهدار تصرف آرای عمومی میباشد.
این واقعیت بر کسی پوشیده نیست، چرا که از یکسو برجستهترین و مهمترین شخصیتها و بزرگان اصولگرا به این ساختار پیوستهاند و به عنوان رهبران و نیروهای عملیاتی در ساز و کارهای انتخاباتی این طیف به ایفای نقش میپردازند و هم ساز و کار طراحی شده در این مجموعه برای دستیابی به حد اکثر وحدت و انسجام سیاسی، وضعیت با ثبات و ممتازی برای این مجموعه پدید آورده است.
تحرکات چند وقت اخیر رقیبان و مخالفان این مجموعه برای تخریب وسیع رهبر این جریان و تلاش برای القای وابستگی علقهای، تشکیلاتی و عقیدتی این گروه به آیتالله هاشمی رفسنجانی نیز تاثیری بر پیشتازی سیاسی این گروه نداشته و این روند همچنان تداوم دارد. در کنار این مجموعه منحصر به فرد، تشکلبندی طیف دیگری از نیروهای اصولگرا تحت عنوان جبهه پایداری وضعیت متفاوتی را تجربه میکنند.
اصرار بر برخی مواضع ناصواب و همچنین بیتوجهی به درخواستهای مکرر بزرگان اصولگرا در جهت پیوستن به وحدت نیروهای اصولگرا موجب شده است که عملا این گروه تاکنون شانس خود را برای بهرهگیری از ظرفیت عظیم آرای مردمی از دست بدهد. ۲ - اصلاح طلبان: حضور اصلاحطلبان در فرآیند انتخابات مجلس نهم تمامی پیشبینیهای سابق را مبنی بر اتخاذ استراتژی تحریم گسترده ناکام گذاشت و البته عدم تشکلبندی جدی نیروهای این طیف از یکسو و ناکامی در جلب نظر مساعد اقبال عمومی از سوی دیگر، شانس زیادی برای این گروه باقی نمیگذارد و به نظر میرسد که در نهایت رقابت انتخاباتی در جهت مورد نظر
آنان هدایت نخواهد شد.
۳ - جریان نزدیک به دولت: شکی نیست که جریان حاشیهای اطراف دولت خود را یکی از مدعیان اصلی عرصه انتخابات میداند.
امری که البته چندان در گمانه زنیهای سیاسی و تحلیلهای افکار عمومی مقبول نیست.
شاید مهمترین حربه این جریان استفاده از پتانسیلهای محمود احمدینژاد باشد، چه آنکه بهرهگیری وسیع از امکانات عمومی و مناصب دولتی و اجرایی تاثیر بخصوصی در رقابتهای انتخاباتی دارد.
البته گمانهزنیهای اخیر حکایت از آن دارد که این حربه در مقابل ریزش شدید آرای حامیان دولت نیز جوابگو نیست و همچنان نظرسنجیها از پیشتازی جبهه متحد اصولگرا خبر میدهد.
شاید آگاهی از این امر باشد که جریان دولتی را به سمت استراتژی دو قطبیسازی هاشمی - احمدینژاد سوق داد.
تحت تاثیر این فضا جریان دولتی جبهه متحد اصولگرا را هم به لحاظ معنوی و موضعی و هم به لحاظ تشکیلاتی به آیتالله هاشمی رفسنجانی متصل ساخته و از تمام امکانات خود برای القای این اندیشه نادرست بهره میجوید.
بر این اساس، فضاسازی انتخابات ریاستجمهوری سال ۸۴ و تقابل هاشمی - احمدینژاد که از سوی جریانات دولتی به عنوان تقابل نیروهای اشرافی و مستضعفین یاد میشد، هدف اصلی این دو قطبیسازی است.
تحرکات اخیر، تخریبهای وسیع و معادلسازیهای نادرست و غیر اخلاقی اخیر همگی از این تلاشها حکایت میکند. امری که البته مقبول افکار عمومی نبوده و هرگز قابلیت مانور سیاسی نخواهد داشت.
در نهایت باید گفت که در تعیین نتیجه سرنوشتساز انتخابات نهم اقبال عمومی مردم حرف اول را خواهد زد و در یک بررسی ساده میتوان فهمید که تنها جبهه متحد اصولگرا از ظرفیت وافی و کافی برای تصاحب مجلس نهم برخوردار است.
چرا كه ديگر رقبا نه تشكلبندي ساختاري مناسبي همچون جبهه متحد اصولگرا را دارند،نه رهبري يكپارچه و مقبولي همچون آيتالله مهدوي كني و نه حتي از ظرفيت نيروهاي عملياتي و انساني محبوب و مقبولي چون نيروهاي اين مجموعه بهرهمندند.