تبلیغات
کد خبر: ۸۱۶۳

دعایی: بسیج هرگاه برای اکثریت فداکاری کرده پاداش آن را دریافت کرده

شماره: ۷۲۲۳ جمعه، ۲۱ آبان ۱۳۸۹ - ۲۰:۳۲






مدیرمسوول روزنامه اطلاعات گفت: بسیج هرگاه برای اکثریت ملت ایران فداکاری کرده در میان همان ملت محبوب شده است و پاداش فداکاری‌اش را به صورت محبوب‌القلوب شدن دریافت کرده است.

به گزارش ایسنا سیدمحمود دعایی با اشاره به هشتمین همایش «بسیج و رسانه» که در مشهد برگزار شد اظهار کرد: نهاد ماندگاری مانند بسیج حق دارد که مثل هر نهاد اجتماعی دیگر برای اعلام و اعلان مستمر خبرها و گزارش‌ها و تحلیل‌ها و دیدگاه‌های مربوط به خود، «هفته‌نامه» یا «روزنامه‌ی ویژه»، «پایگاه مجازی و اینترنتی ویژه»، «بنیاد فیلمسازی و سینمایی ویژه» و حتی «کانال تلویزیونی ویژه» داشته باشد.

وی خاطرنشان کرد: البته مراد از کلمه‌ «ویژه»، خدای ناکرده ویژه‌خواری یا رانت‌خواری نیست. منظور این است که «بسیج» با توجه به حوزه‌ سراسری و میهنی تلاش‌هایش و با توجه به نیروی جوان و فعال و گسترده‌ای که در سراسر کشور به نحوی از انحاء با این نهاد ارتباط دارد، می‌تواند تولیدکننده و عرضه‌کننده آثار مطبوعاتی و انتشاراتی و تلویزیونی و اینترنتی و سینمایی پرمخاطب باشد به تدریج سرمایه‌ لازم برای چنین تولیداتی را از رهگذر عرضه سراسری محصولات کار و تلاش خویش به جامعه و جذب مخاطب هرچه بیشتر، فراهم آورد و چرخه‌ تولید را به این ترتیب مستمرا به حرکت درآورد.

وی با بیان این‌که «شرط کسب توفیق در جلب و جذب مخاطب، عرضه‌ هنرمندانه و استادانه محصولات است» ادامه داد: لازمه‌ آن، راه‌اندازی کارگاه‌های آموزشی و تخصصی در زمینه‌های مختلف و بهره‌گیری از تجربیات موفق استادانی است که هم معتقد و متدین و همراه انقلاب بوده‌اند و هم در عرضه‌ کارهای ماندگار و اثرگذار خویش درخشیده‌اند. بهره‌گیری و تجربه‌آموزی از کسانی که خالق آثار پرجذبه و پرمخاطب از قبیل «سریال امام علی(ع)»، «سریال ولایت عشق»، «سریال سربداران»، «سریال سلطان و شبان»، «سریال مختارنامه»، «سریال یوسف» و فیلم‌های سینمایی جذاب مانند «ملک سلیمان» و «سفیر» و نظایر آنند، راه آینده را هموار می‌کند.

مدیرمسوول روزنامه اطلاعات گفت: ایمان خالصانه و هنر استادانه می‌تواند محصولات تولید شده مطبوعاتی و تلویزیونی و سینمایی و انتشاراتی و اینترنتی را تا اعماق جامعه و تا عمق اندیشه و احساس مخاطبان به طور طبیعی و نه تصنعی و تحمیلی، نفوذ و گسترش دهد.

وی معتقد است: موفقیت اولیه سریال‌هایی مانند «قهوه تلخ»، «قلب یخی»، «فرار از زندان» و امثال آن‌ها صرف‌نظر از این‌که با محتوا و مضمون و پیام‌شان مخالفت داشته باشیم یا موافقت، در هر حال نشان می‌دهد که اگر خالقان یک اثر فرهنگی و هنری بر تکنیک کار خویش مسلط باشند و نسبت به چگونگی جذب مخاطب نیز آگاهی کافی داشته باشند، می‌توان حتی در خارج از حوزه‌ نفوذ رسانه‌های رسمی مانند تلویزیون و سینما هم به سرعت کسب توفیق کرد. هرچند عوامل دیگری هم در این کسب توفیق موثر است.

وی خاطرنشان کرد: باید به این واقعیت توجه کرد که هیچ محبوبیتی بی‌دلیل و به سرعت به دست نمی‌آید و هیچ محبوبیت به دست آمده‌ای هم به سادگی تداوم نخواهد یافت. نخستین مرحله محبوبیت بسیج در نخستین سال‌های انقلاب، از حضور بی‌دعوت و بی‌ادعای جوانان و نوجوانان این کشور در جبهه‌های جنگ علیه دشمن مشترک و متجاوز، مایه گرفت. اولا ارتش مسلح و مجهز صدام واقعا خاک میهن ما را به اشغال درآورده بود. تجاوز نظامی دشمن را همه می‌دیدند و جز افراد احتمالی و استثنایی، اکثریت ملت، وجود عینی چنین تجاوز و اشغالگری‌یی را قبول داشتند. اعتقاد به متجاوز بودن و اشغالگر بودن ارتش دشمن، از لابه‌های تحلیل و تفسیر ذهنی بیرون نیامده بود. واقعیتی بود که به رای‌العین دیده می‌شد و اکثریت مردم ایران با هر مذهب و قومیت و سلیقه و عقیده و گرایشی که داشتند آن واقعیت را می‌دیدند.

دعایی افزود: ثانیا حضور بی‌دعوت و بی‌ادعای جوانان و نوجوانان در جبهه‌های دفاع، لزوما با پیروز شدن و مجوز بودن و از تکنولوژی پیشرفته برخوردار بودن و دشمن کشتن، همراه نبود. حضور در آن جبهه سراسری و ملی، غالبا به معنای فدا شدن و کشته دادن و از همه‌ی امتیازات گذشتن و همه سرمایه‌ها و امکانات مادی را از دست دادن تلقی می‌شد و واقعیت هم در بسیاری از موارد همین‌طور بود. آن جوان‌های از جان گذشته و جان برکف، نه به افتخار می‌اندیشیدند، نه به امتیاز، نه به امکانات و نه به سابقه اداری. ثالثا جبهه‌های نبرد، به حزب خاص و جناح خاص و گروه خاص مربوط نبود و خصوصا در مراحل آغازین از سوی اکثریت قریب به اتفاق ملت ایران حمایت می‌شد.

وی گفت: بدین ترتیب، جوان‌ها و نوجوان‌هایی که بدون هیچ چشمداشتی جان خود را به قربانگاه دفاع از کشور و ملت می‌فرستادند، محبوبیت ملت را نسبت به خود یعنی نسبت به بسیج کسب کردند. بسیج هرگاه برای اکثریت ملت ایران فداکاری کرده در میان همان ملت محبوب شده است و پاداش فداکاری‌اش را به صورت محبوب‌القلوب شدن دریافت کرده است. پشت نکردن به ملت و رودررو نشدن با ملت، شرط اساسی توسعه و تداوم این محبوبیت است. بسیج، پس از دینداری و انقلابی شدن، با ملی بودن و از خود گذشته بودن است که بسیج شده است.

وی با اشاره به این‌که «پس کار به این مقدار تمام نمی‌شود» یادآور شد: در دوران بعد از اشغال و تجاوز و جنگ نظامی، محبوبیت وقتی به دست می‌آید که ملت ایران، بسیج را در همه‌ عرصه‌های خدمت‌رسانی و گره‌گشایی و سازندگی و آبادگری هم‌چنان بی‌دعوت و بی‌ادعا و بی‌چشمداشت، حاضر و فعال و همکار و فداکار ببیند. روزی که بسیج با همکاری وزارت بهداشت و درمان در سراسر کشور طرح واکسیناسیون فلج اطفال را خانه به خانه اجرا کرد و تحت نظارت علمی و طبی متخصصان توانست این پروژه‌ سلامت و بهداشت ملی را به اجرا درآورد، گامی در جهت کسب محبوبیت طبیعی و عملی و ملی برداشت. روزی که بسیج، طرح واقعی و علمی درختکاری و بیابان‌زدایی و جنگل‌آفرینی را با تلاش شبانه‌روزی و با همکاری مراکز رسمی و با تکیه بر نظارت تخصصی آنان در سراسر کشور به سامان برساند، گام دیگری در همان جهت برداشته است.

مدیرمسوول روزنامه اطلاعات خاطرنشان کرد: مردم باید بسیج را در همه عرصه‌های به مشکل آمیخته، مشکل‌گشای خود ببینند. منظور، تکیه کردن بر شعار و ادعا و سخنرانی و پوسترسازی نیست. منظور، حضور بی‌ریا و بی‌ادعا و پربار و پرثمر و متکی بر نظارت‌های علمی و تخصصی در عرصه‌های مشکل‌گشایی و خدمت‌رسانی است. اگر در هنگامه‌ بلا و ابتلای سیل و برف و تصادف و آتش‌سوزی و زلزله و بیماری و درماندگی و درراه‌ماندگی، دست بی‌ادعا و بی‌ریای بسیج برای کمک موثر به سوی گرفتارشدگان دراز شود، چنین وضعیتی محبوبیت‌آور خواهد بود.

وی پیشنهاد داد: بگذارید قوی‌ترین معترض به آلودگی محیط زیست و مهم‌ترین مدافع هوای پاک و محیط زیست پاک، بسیج باشد. بگذارید وقتی در جایی گره سنگینی پدید می‌آید و گره ترافیک را کورتر می‌کند و نیروهای انسانی رسمی از حل مشکل بازمی‌مانند، بسیج دست همکاری و بی‌ریا و بی‌ادعایش را، هم به سوی ماموران رسمی و هم به سوی مردم دراز کند. دستی که با درگیری و گره‌افکنی و مشکل‌افزایی همراه نباشد.

وی افزود: بگذارید بسیج، بازوی همکاری همه ادارات و نهادها و وزارتخانه‌های خدمت‌رسانی در خدمت‌رسانی باشد و در عین حال به صورتی عمل کند که از موازی‌کاری اختلاف‌انگیز و تبخترآمیز منزه باشد. چه خوب است اگر نخستین کسی که در هر محله و کوی و برزن، برای فی‌المثل برف‌روبی و راه‌گشایی و راه‌اندازی کار مردم اقدام می‌کند، بسیجی همان محله و همان کوی و همان برزن باشد. بی‌آن‌که مزاحمتی برای دستگاه‌های مسوول و رسمی پدید آید. چه خوب است اگر در جایی که فی‌المثل سیل آمده است، بسیجی واقعا نخستین نجات‌دهنده آسیب‌دیدگان باشد.

دعایی هم‌چنین یادآور شد: امام خمینی رضوان‌الله علیه در اولین سال پیروزی انقلاب، از جوانان و نوجوانان خواستند که به کمک روستاییان و مزرعه‌داران و گندم‌کاران بشتابند. همان حرکت به نخستین سنگ بنای جهاد کشاورزی و جهاد سازندگی تبدیل شد. انبوه جوانان در محدوده‌ تجربه‌ها و دانش‌ها و توانایی‌های‌شان، بی‌آن‌که از نظارت مردان و زنان مجرب روستای تمرد کنند و هرج و مرج بیافرینند یا خدای ناکرده گوشه‌ چشمی ناخواسته به مال و منال و خانه و اهل خانه‌ دیگران بیفکنند، جان و هستی و سرمایه‌ خود را در کف فداکاری و از خودگذشتگی و بی‌ریایی و بی‌ادعایی گذاشتند و حماسه‌ها آفریدند.

وی با بیان این‌که «ما غالبا رابطه‌ خود را با دیگران بر اساس امر و نهی تنظیم می‌کنیم.» افزود: البته امر به معروف و نهی از منکر با شیوه‌های مناسبش به جای خود لازم است، اما آیا هیچ پیش آمده است که در سراسر کشور و در هر محله‌ای که از برگزاری مجلس عقد و عروسی‌ای مطلع می‌شویم، دسته گلی را همراه با نوشته‌ای که اجرای سنت حسنه‌ نبوی را به عروس و داماد(فارغ از نوع مذهب و قومیت و مرام و مشرب‌شان) تبریک می‌گوید، به خانه‌ آن‌ها بفرستیم و تبریکنامه را به نام بسیج امضا کنیم؟ آیا به عنوان یک سیاست سراسری و مداوم تلاش کرده‌ایم که بیماران همین ملت را در بیمارستان‌ها عیادت کنیم و بی‌ آن‌که با ریاکاری و فخرفروشی و شعاردهی و لشکرکشی(یعنی تجمع عده زیاد در اتاق بیمار) موجبات مزاحمت را فراهم آوریم، هدیه‌ای را همراه با نوشته‌ای مبتنی بر آرزوی سلامت و بهبود و شفای عاجل به آنان تقدیم کنیم و نام بسیج را این‌گونه زنده کنیم؟ آیا همواره و با تبعیت از یک سیاست دائمی اتفاق افتاده است که برای رضای خدا و در قالب یک واحد سیار امدادرسانی(علاوه بر مراکز امداد رسمی) در فصل زمستان و فصول دیگر در فاصله‌ میان شهر خود و شهرهای اطرافش حرکت کنیم تا شاید در راه مانده‌ای را با خانواده نگرانش از گرفتاری نجات دهیم؟

وی تاکید کرد: آری، محبوبیت بدون سرمایه‌گذاری درازمدت به دست نمی‌آید. در حالی که متاسفانه ما بیشتر به طی طریق از مسیرهای به اصطلاح میان‌بر برای کسب محبوبیت، عادت کرده‌ایم، نه به طی طریق از مسیرهای پرزحمت و پرخدمت و در درازمدت. واقعیت این است که محبوبیت، تدریجی و قطره قطره به دست می‌آید، آن هم در ازای خدمت‌رسانی‌های حقیقی و همیشگی، نه ظاهری و مقطعی.

مدیر مسوول روزنامه اطلاعات اظهار کرد: اگر بخواهیم علاوه بر نمونه‌های برجسته فداکاری و ایثارگری و از خودگذشتگی یعنی امثال شهید حسین فهمیده، به نمونه‌های دیگری هم اشاره کنیم، می‌توانیم مرحوم «حاج آخوند ملاعباس تربتی» را که پدر مرحوم حسینعلی راشد بوده است، به عنوان یک بسیجی نمونه(بی‌آن‌که نامش بسیجی باشد) معرفی کنیم. هرکس کتاب «فضیلت‌های فراموش شده» را که به قلم واعظ شهیر و خطیب فیلسوف یعنی حسینعلی راشد نوشته شده است خوانده باشد، تصدیق می‌کند که روحیات و رفتار و اخلاق مرحوم حاج آخوند ملا عباس تربتی به روحیات و رفتار و اخلاق بسیجی حقیقی بسیار نزدیک بوده است، بدون آن‌که وی ادعای بسیجی بودن یا حتی انقلابی بودن داشته باشد. امثال همین بسیجی‌های «روحانی یا غیرروحانی» و «انقلابی یا حتی غیرانقلابی» بوده‌اند که به حساب ذخیره‌ ارزی معنوی در تاریخ اسلام و تاریخ تشیع و تاریخ ایران با عمل بی‌ادعای خویش اعتبار واریز کرده‌اند. انقلابیون دهه‌های چهل و پنجاه و شصت و دهه‌های قبل و بعد، از همین حساب ذخیره‌ ارزی معنوی(که برای مردم ایران آشنا و دوست‌داشتنی بود) را در مسیر تحقق آرمان‌های نهضت دینی و ملی، توانستند برداشت و هزینه کنند.

وی هم‌چنین تاکید کرد: امروز نیز بسیجی‌های حقیقی کسانی هستند که با اخلاق و رفتار و کردار اسلامی و انسانی و مردمی خویش می‌توانند باز هم در این حساب ذخیره‌ ملی و دینی، اعتبار جدید واریز کنند. با نام و نشان یا بی‌نام و نشان. البته این، کار ساده‌ای نیست، ولی اگر انجام گیرد ثمراتی پاین‌ناپذیر خواهد داشت. ثمراتی که هیچ شعار و پوستر و سخنرانی و ادعا و حماسه و نیرو و نبردی نمی‌تواند به گرد آن برسد. و معنای حدیثمنسوب به امام صادق(ع) همین است: «کونوا دعاه للناس(یا «دعاه الناس») بغیر السنتکم».

وی با اعتقاد به این‌که «آن‌چه تحت عنوان تشکیل سازمان بسیج رسانه و شورای عالی بسیج رسانه‌ها مطرح شده، ابهامات بسیار دارد و با سوالات بسیار مواجه است» اظهار کرد: ما، درک خود را از موضوع «بسیج و رسانه» صرف‌نظر از تشکیلات و تشکل‌های مورد نظر پیشنهاددهندگان این اسامی و عناوین، در آغاز مورد اشاره قرار دادیم. اگر مراد از سازمان بسیج رسانه این است که بدین ترتیب، بسیجیان شاغل در رسانه‌های گوناگون گردهم آیند و سازمان مستقلی مانند انجمن صنفی یا سیاسی تشکیل دهند، می‌تواند در جای خود قابل بررسی و تأمل باشد. و اگر مراد این است که بسیج بتواند برای خود و به نام خود، رسانه‌های مکتوب و دیداری و شنیداری و مجازی تاسیس کند، ما خود به این موضوع در آغاز توجه دادیم و نیز به شرایط و لوازمش تا حدی اشاره کردم. اما اگر مراد و منظور این است که یک سازمان جدید یا شورای عالی جدید بر کار همه‌ رسانه‌ها نظارت کند، قانون مطبوعات به قدر کافی به این امر پرداخته و نمی‌توان تداخل تازه‌ای را تجربه کرد. مگر این‌که بررسی مطالب و محتوای هر رسانه در سطح کشور و نقادی هر مطلب و ارایه‌ پاسخ مستدل و مناسب و عرضه‌ پیشنهاد و درخواست دوستانه برای انتشار، منظور باشد. در این صورت، در واقع مرکزی برای مطالعه و تحقیق و بررسی و پاسخگویی و ارایه‌ محصولات و تولیدات خواهد بود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات