شیخ نمر که بود؟

گروه سیاسی- شیخ «نمر باقر النمر» یکی از روحانیون شیعی برجسته عربستان در سال 1379 هجری قمری ( 1968 میلادی) در شهر «العوامیه» در خانواده ‌‌ای اهل علم و دین و مذهبی دیده به جهان گشود.

به گزارش افکارخبر،وی تحصیلات مقدماتی خود را در زادگاهش به اتمام رساند و در سال 1400 هجری قمری برای آشنایی بیشتر با انقلاب اسلامی ایران و همچنین تحصیلات حوزوی به ایران سفر کرد و در حوزه علمیه حضرت قائم(عج) که همان سال از سوی آیت‌الله سید محمدتقی مدرسی در تهران تأسیس شده بود، مشغول تحصیل شد.

وی 10 سال تحصیل در حوزه علمیه حضرت قائم(عج) تحصیل کردو پس از آن عازم سوریه شده و برای ادامه تحصیلات حوزوی و علوم دینی در حوزه علمیه حضرت زینب(ع) نام نویسی کرد.

شیخ نمر دوره کتاب‌های اصولی از جمله «اصول المظفر»، «رسائل »شیخ انصاری و «کفایة »آخوند خراسانی را گذراند و در علم فقه نیز «اللمعة الدمشقیة» نوشته شهید اول، "جامع المدارک» خوانساری، «مکاسب» شیخ انصاری و «مستمسک العروة الوثقى» سید حکیم و دیگر کتاب‌های فقهی را مطالعه کرد.

از جمله اساتید وی در تهران و سوریه می توان به:

*آیت الله سید محمدتقی مدرسی در تهران

* آیت الله سید عباس مدرسی در سوریه

* آیت الله خاقانی در سوریه

* نزد علامه شیخ صاحب الصادق در تهران

* علامه شیخ وحید افغانی

وی همچنین اخلاق را نزد آیت‌الله شیرازی در شهر مقدس قم فراگرفت و به این ترتیب به درجات بسیار بالایی در اجتهاد دست یافت و اجازه تدریس در مراکز علوم دینی و مذهبی را پیدا کرد.

شیخ نمر از معروف‌ترین و شایسته‌ترین مدرسان علوم مذهبی و دینی در حوزه‌های علمیه به شمار می‌آمد به طوری که وی در حوزه‌های علمیه ایران و سوریه کتاب‌هایی همچون کتاب های «اللمعة الدمشقیه» و«جامع المدارک» و «مستمسک عروة الوثقى» و «الحلقات » شهید سید محمدباقر صدر را تدریس می کرده است.

این روحانی برجسته سال‌ها عهده دار اداره حوزه علمیه حضرت قائم(عج) در تهران و سوریه بوده و پس از بازگشت به عربستان مرکز مذهبی «الإمام القائم(عج)» را نیز در العوامیه تأسیس کرد که در واقع سنگ‌بنای تاسیس «مرکز اسلامی » در سال 1422 هجری قمری بود.

دیدگاه‌های شیخ نمر درباره آل‌سعود

شیخ نمر همواره در سخنرانی هایش رژیم سعودی را به اعمال «سیاست‌‌های تبعیض‌آمیز طایفه‌ای سازمان‌یافته و منظم » به ‌ویژه در مناطق شرقی عربستان و در دو منطقه «الاحساء» و «القطیف» متهم می‌کرد.

وی همواره و بارها تأکید داشته که از گفتن کلام حق، بیم و واهمه‌ای ندارد حتی اگر در این راه بازداشت شده، وارد زندان شود و تحت شدیدترین شکنجه‌ها و آزارها و اذیت ها تا سرحد شهادت قرار گیرد.

شیخ نمر توهین به کرامت شهروندان عربستانی به‌ ویژه شهروندان شیعی که از دید رژیم سعودی شهروندان درجه دو این کشور به شمار می‌آیند و فاقد هرگونه حق و حقوق شهروندی هستند، رد و تأکید می کرد که از کرامت و حقوق شهروندان شیعی عربستانی حمایت خواهد کرد.

وی بارها در این زمینه تاکید کرده بود که در خط اول رویارویی با ظلم و جور رژیم سعودی قرار می‌گیرد زیرا اعتقاد دارد بدون مبارزه و تلاش نمی‌‌توان به حقوق مورد نظر خود دست یافت و عدالتی در کشور برقرار نخواهد شد و شهروندان نمی‌توانند آزاد زندگی کنند.

شیخ نمر در این‌باره در سخنان خود با استناد به خطبه «جهاد» امیرالمؤمنین علی(ع) تأکید داشت که به عدالت جز از طریق جهاد دست نخواهیم یافت و حق جز با از خود گذشتگی و جهاد و شجاعت به دست نخواهد آمد.

وی در خطبه‌های نماز جمعه خود نیز بارها گفته بود که شیعیان عربستان، دیگر در برابر توهین‌ها، تعدی‌ها و تجاوزات آل‌سعود سکوت نخواهند کرد و در این باره خطاب به آل‌سعود تاکید کرده بود که «ما ساکت نمی‌مانیم که هر آنچه بخواهید بر سر ما بیاورید؛ هر آنچه بخواهید انجام دهید و کرامت و شخصیت ما را که با ارزش ترین چیز در زندگی ماست، زیر پا بگذارید».

شیخ نمر همچنین از مطبوعات و رسانه‌های سعودی به دلیل وابستگی و تبعیت آنها از رژیم سعودی و تبدیل‌شدن آنها به بوق تبلیغاتی آل‌سعود به‌شدت انتقاد می‌ کرد.

به اعتقاد وی مفتی‌های وهابی، ساخته و پرداخته آل‌سعود بودند و آل سعود به مفتی‌های وهابی پول می‌ دهند تا با دامن‌زدن به اختلافات طایفه‌ای و مذهبی و ایجاد اختلاف بین شیعیان و اهل سنت، آنها را به خود مشغول کنند و با ایجاد تفرقه مذهبی و طایفه‌ای و قبیله‌ای به حاکمیت خود بر عربستان و غارت و چپاول ثروت‌های آن ادامه دهند.

شیخ نمر النمر در یکی از خطبه‌هایش به خاطر مواضع و دیدگاه‌های تندش در قبال رژیم سعودی گفته بود که؛ «می‌دانم فردا برای بازداشت من به سراغ خواهید آمد. خوش می‌آیید! این منطق و راه و روش شماست: "بازداشت" و "شکنجه" و "کشتار"؛ ما از قتل و کشتار نمی‌هراسیم. ما از هیچ چیز نمی‌ترسیم.»

وی در قبال سرکوبگری های رژیم سعودی و مخالفت این رژیم با برگزاری تظاهرات‌ مسالمت‌آمیز و تجمع‌های اعتراض‌آمیز تأکید می‌کرد که "همواره به دنبال راه‌های دیگری برای ادامه اعتراضات خود و احقاق حقوق‌مان خواهیم بود و تظاهرات، یکی از این راهکارهاست".

شیخ نمر از جمله دشمنان سرسخت «نایف بن عبدالعزیز» ولی‌عهد سابق رژیم سعودی بوده و همواره انتقادات شدیدی را به وی وارد می‌کرد.

وی در یکی از خطابه‌هایش شاهزاده نایف بن عبدالعزیز را به علت شدت خشونت و قساوت و ظلمش علیه مردم عربستان به طور اعم و شیعیان به طور اخص، طاغوت و ستمگری خواند که در قبرش شکنجه خواهد شد و آتش او را خواهد سوزاند و کرم‌ها او را خواهند خورد. او در همین خطبه تأکید کرد که از مرگ نایف خوشحال خواهد شد.

وی همواره در خطبه‌های نمازجمعه و خطابه هایش نه تنها از آل سعود انتقاد می‌ کرد بلکه از منتقدان سرسخت برخی از رژیم‌های عربی حوزه خلیج فارس از جمله آل خلیفه بود.

سوابق دستگیری و اعدام شیخ نمر

نخستین بار در ماه مه 2006 شیخ نمر پس از بازگشت از بحرین و به دلیل مشارکت در همایشی بین‌المللی دربارهٔ قرآن کریم از سوی نیروهای امنیتی رژیم سعودی بازداشت شد.

در اتهام شیخ آمده بود: «وی از حکومت عربستان خواسته است به وضعیت قبرستان بقیع رسیدگی کرده، مذهب تشیع را به رسمیت شناخته و شیوه‌های آموزشی و درسی کنونی حاکم بر عربستان را تغییر داده یا لغو کند.»

وی همچنین در ۲۳ اوت ۲۰۰۸ میلادی از سوی نیروهای امنیتی عربستان سعودی دوباره بازداشت شد و رژیم سعودی از بیم قیام مردمی و خشم و غضب شیعیان مناطق شرقی عربستان شیخ نمر را 24 ساعت پس از بازداشت آزاد کرد.

شیخ نمر در فوریه ۲۰۰۹در یک سخنرانی به مقامات سعودی هشدار داده بود؛ که اگر شأن و حیثیت ما به ما بازگردانده نشود، من شیعیان را به جدایی از عربستان فرا می‌خوانم. کرامت ما مهم‌تر از تمامیت کشور است.

وی با انتقاد از دولت عربستان گفته بود؛ اگر یک کشور خارجی مسئول اعتراض‌های شیعیان است، چرا به آن کشور حمله نمی‌کنید؟ چرا به ما بدبخت‌ها حمله می‌کنید؟ به مسئول اصلی و اگر منظورتان ایران است، به ایران حمله کنید و ببینید چقدر توانش را دارید؟

وی برای سومین بار در ۱۱ ژوئیه سال  ۲۰۱۳ در حمله مسلحانه نیروهای امنیتی دستگیر و به مکان نامعلومی انتقال داده شد و در نوامبر ۲۰۱۴، حکم اعدام شیخ نمر از سوی دادگاه ویژه جزایی عربستان سعودی اعلام و براساس حکم دادگاه وی محکوم به مرگ از طریق گردن زدن با شمشیر شد.

در ۴ مارس ۲۰۱۵ دادگاه تجدید نظر وی را به اتهام «حمل سلاح، تحریک به اختلافات طایفه‌ای و اطاعت نکردن از ولی امر» به اعدام محکوم کرد.

دادگاه تجدید نظر، اتهامات مطرح شده علیه شیخ نمر با حکم صادر شده از سوی دادگاه پیشین وی (دادگاه بدوی) که «محاربه» بود را متناسب ندانست و اعلام کرد که «قتل تعزیری» یا همان اعدام با جرم‌های ارتکابی از سوی متهم متناسب است.

و براساس اعلام وزارت کشور عربستان، حکم اعدام شیخ باقر نمر النمر رهبر شیعیان این کشور در تاریخ 2ژانویه 2016 به اجرا درآمد.