نخستین شهید «عملیات الی بیتالمقدس» چه کسی بود؟
خیلی از خرمشهریها او را میشناسند؛ وقتی بعثیها به شهر هجوم آوردند و خرمشهر را اشغال کردند، " رضا دشتی " و بسیاری دیگر از بچههای خرمشهر مقابل این غول بیشاخ و دم(رژیم عراق) ایستادند و نگذاشتند حتی یک وجب از شهرشان، شهری که دوستش میداشتند نصیب دشمن شود. خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) در آستانه سالروز آزادسازی خرمشهر مروری دارد بر زندگی و فعالیتهای شهید " محمدرضا دشتیزاده بوشهری "، نخستین شهید «عملیات الی بیتالمقدس».
چهارم آبان سال ۱۳۵۹ روز بسيار تلخي بود. از چند روز پيش عراقيها محاصره خرمشهر را كامل كرده بودند و بالاخره چهارم آبان موفق شدند شهر را به تصرف خود درآورند. آن روز، آخرين رزمندگان مدافع شهر ديار خود را در حالي ترك كردند كه ۴۴ روز با دشمن تا به دندان مسلح بعثي جنگيده بودند. مقاومتي دليرانه كه دشمن هيچگاه تصور آن را هم نميكرد ولي رزمندگان خرمشهري همراه معدود رزمندگان و پاسداراني كه از ديگر شهرها خود را به خرمشهر رسانده بودند و تعدادي از افسران و سربازان غيور ارتش، با نبردي دليرانه تا جايي كه ميتوانستند دشمن را پشت دروازههاي خرمشهر متوقف كردند و بالاخره وقتي
مظلومانه و تكتك به شهادت رسيدند و تعدادشان اندك شد، دشمن توانست تصرف خرمشهر را كامل كند.
از فردای آن روز، رزمندگان خرمشهری مقر سپاه پاسداران را بیرون از شهر در کنار جاده آبادان، در ساختمان «هتل پرشین سابق» برپا کردند و بلافاصله برای بیرون راندن دشمن بعثی از خرمشهر، دست به کار شدند. قدم اول شناسایی شهر بود و به دست آوردن اطلاعات از موقعیت دشمن و نیروها و ادوات و امکاناتش.
مسئولیت این کار مهم را جوان سبزهروی بلندقدی با موهای تنک به عهده گرفت که نام کاملش " محمدرضا دشتیزاده بوشهری " بود، اما بچهها او را " رضا " صدا میکردند. " رضا دشتی ". او با چند رزمنده خرمشهری توانستند در مدت کوتاهی مقدمات نفوذ به شهر را فراهم کنند و با ادوات بسیار سادهای مثل تیوب چرخ تراکتور، طناب و تخته، «کلک»(نوعی قایق) بسازند و با عبور از کارون، خود را به شهر برسانند.
از آغازین روزهای آذرماه ۱۳۵۹ هنوز یکماه از سقوط خرمشهر نمیگذشت که شناساییها شروع شد. رضا دشتی که طی روزهای مقاومت، یکی از فرماندهان اصلی مقاومت بود، همراه دوستانش شبها وارد شهر میشدند و یکی دو روزی را در خرمشهر میماندند و اطلاعات بسیار مفیدی از دشمن و موقعیت نیروهایش در شهر جمعآوری میکردند. این شناساییها تا یک سال و نیم بعد یعنی اوایل سال ۱۳۶۱ که عملیات بیتالمقدس آغاز شد، همچنان ادامه داشت و در طراحی آن عملیات بزرگ که به آزادسازی خرمشهر منجر شد، بسیار کارساز و مفید بود.
وقتی سوم خرداد ۱۳۶۱ بچههای خرمشهر وارد شهر شدند بیاختیار از چشمانشان اشک جاری شد. اشک شوق و اشک فراق. آنها آن روز نمیتوانستند یاد و خاطره رضا دشتی را از دل و جانشان بیرون کنند چراکه رضا در آذرماه سال ۱۳۵۹ وقتی از شناسایی برمیگشت، در کنار کارون به شهادت رسید. رضا دشتی را بهحق میتوان نخستین شهید «عملیات الی بیتالمقدس» نامید هرچند یک سال و نیم بعد از شهادت او، این عملیات آغاز شد و حتی هنوز چنین نامی برای عملیات بزرگ به ذهن هیچکسی خطور نمیکرد؛ اما در واقع رضا، نخستین شهید عملیات بزرگ آزادسازی خرمشهر است.
يادش گرامي باد.