تبلیغات
کد خبر: ۱۱۱۵۱۰

شواهدی از وجود یک کهکشان پیش از انفجار بزرگ

یک دانشمند نامی دانشگاه آکسفورد از کشف شواهدی در مورد وجود یک کهکشان پیش از انفجار بزرگ خبر داده است.

شواهدی از وجود یک کهکشان پیش از انفجار بزرگ

به گزارش افکار نیوز به نقل از ايسنا، پروفسور راجر پنروس اظهار كرده كه دايرههاي متحد المرکز كشف شده در ريزموجهاي زمينه جهان به ارائه شواهدي از رويدادهايي پرداخته كه پيش از آغاز جهان رخ دادهاند.

ریزموج کیهانی به دانشمندان یک نمای شبح مانند از جهان در ۳۰۰ هزار سال پس از انفجار بزرگ ارائه می‌کند که در برابر سن ۱۳.۷ میلیارد ساله جهان عدد بسیار کوچکی است.



پژوهش پنروس که در سال ۱۹۸۸ در کنار استفن هاوکینگز برای افزودن به دانش کیهانی جهان موفق به کسب جایزه وولف‌پرایز شده، بر این نظریه که جهان چندین بار گسترش یافته و منقبض شده، شواهدی افزوده است.



تصور می‌شود که تابش زمینه کیهانی در نزدیک به ۱۴ میلیارد سال از زمان تولد جهان تا منفی ۲۷۰ درجه سردتر شده است.

ستاره‌ها و کهکشانها از حدود ۳۰۰ میلیون سال بعدتر شروع به شکل‌گیری کرده و خورشید برای مثال در حدود پنج میلیارد سال پیش بوجود آمده است. حیات بر روی زمین نیز حدود ۳.۷ میلیارد سال پیش بوجود آمده است.

به گزارش دلی‌گلکسی، پنروس و پروفسور واحه گورزادیان از دانشگاه ایروان ارمنستان بر این باورند که تصاویر تابش زمینه کیهانی از کاوشگر ناهمسانگرد ریزموج ویلکینسون ناسا نشان دهنده نقشهایی در تابش بوده که از انفجار بزرگ قدیمی‌تر هستند.

این دانشمندان از کشف ۱۲ نمونه دایره‌های متحد‌المرکز خبر داده‌اند که برخی تا پنج حلقه داشته که به معنی برخورداری برخی از اجسام از پنج رویداد عظیم در تاریخ است.

حلقه‌ها در اطراف خوشه‌های کهکشانی شکل می‌گیرند که در آن تغییر در تابش زمینه بسیار پایین به نظر می‌رسد.

به نظر می‌رسد که این پژوهش در خارج از نظریه مشهور تورم در مورد منشأهای جهان قرار می‌گیرد که همزمان با انفجار بزرگ شروع شده و تا یک نقطه مقصد در آینده امتداد یافته و در آن جا پایان خواهد پذیرفت.



محققان بر این باورند که این دایره‌ها نشانگر امواج تابشی گرانشی بسیار شدید هستند که در اثر برخورد ابرسیاه‌چاله‌‌ها در اعصار متوالی پیش از آخر انفجار بزرگ تولید شده‌اند.

به گفته آنها، این بدین معنی است که دوره‌های جهان در اعصار متوالی با انفجارهای عظیم و برخوردهای ابرسیاه‌چاله‌ها همراه بوده است.

به تصور پنروس، نظریه جدید وی با عنوان کیهان‌شناسی تطابقی حلقوی بدین معنی است که سیاه‌چاله‌ها به تدریج تمام ماده جهان را مصرف خواهند کرد.

طبق نظریه وی، با پایان یافتن آنها، تمام آنچه در جهان باقیمانده، ‌انرژی خواهد بود که سپس منجر به انفجار بزرگ بعدی و یک دوره جدید دیگر خواهد شد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات