تبلیغات
کد خبر: ۱۱۷۹۰۲

نشانه ‏هاى ظهور، تا چه اندازه صحّت دارند؟

یک نوع از علامت‏های ظهور در کتاب‏ها دیده می‏شود، که وقوع آنها عادتا محال به نظر می‏رسد، مانند اینکه گفته شده: در وقت ظهور مهدی، خورشید از مغرب طلوع می‏کند و در نیمه ماه رمضان و پایان آن، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی، رخ می‏دهدو…

افکار نیوز،معلوم است كه لازمه وقوع چنين حوادثي، اين است كه نظم جهان بر هم بخورد و حركت منظومه شمسي، تغيير يابد. امّا بايد بدانيد كه مدرك اين گونه علامت‏ها، اخبار آحادي بيش نيست كه مفيد يقين نيستند و اگر كسي در سندشان خدشه كرد، مي‏تواند آنها را ساخته خلفاي بني اميّه و بني عبّاس و عمّال آنان بداند.


به گزارش پایگاه آیت الله امینی ایشان به دو پرسش درباره ی ظهور حضرت مهدی(عج) پاسخ داده اند. متن پرسش و پاسخ به این شرح است:


[B] نشانه ‏هاى ظهور، تا چه اندازه صحّت دارند؟[/ B][B][/ B]


برای ظهور حضرت صاحب الامر علیه‏السلام نشانه‏های بسیاری در کتاب‏های حدیث، ثبت شده است، امّا سخن گفتن از یکایک آنها، فرصتی گسترده می‏طلبد. بنابراین فقط چند نکته را یادآور می‏شویم:


الف: مدرک بعضی از نشانه‏های ظهور، خبر واحدی است که از طریق اشخاص مجهول الحال، یا غیر موثّق نقل شده و قابل اعتماد نیستند.


ب: احادیثاهل بیت، نشانه‏های ظهور را به دو نوع تقسیم کرده‏اند: یکی از آنها علامت‏های حتمی است، که به هیچ قید و شرطی مشروط نیست و باید قبل از ظهور واقع شود. نوع دوم را غیر حتمی معرّفی کرده‏اند و آن حوادثی است که به طور مطلق و حتم از


نشانه‏های ظهور نیست، بلکه مشروط، به شرطی است که اگر آن شرط تحقّق یابد، مشروط نیز متحقّق می‏شود و اگر شرط، مفقود گردد، مشروط نیز تحقق نمی‏یابد و مصلحت بوده که به طور اجمال از نشانه‏های ظهور شمرده شود.


ج: علامت‏های ظهور تا واقع نشوند، حضرت صاحب الامر ظاهر نمی‏گردد و حدوثهریک ازآنها دلیل است که ایّام فَرَج، تا اندازه‏ای نزدیک شده، امّا دلالتی ندارد که بعد از حدوثآن علامت و بی درنگ، حضرت صاحب الامر ظهور می‏کند. فقط درباره بعضی از آنها تصریح شده است که نزدیک ظهور آن حضرت واقع می‏شود.


د: بعضی از نشانه‏های ظهور به طور اعجاز و خارق العاده واقع می‏شوند، تا صحّت ادّعای مهدی موعود را تأیید کنند و فوق العادگی اوضاع را به جهانیان اعلام دارند. حکم این نشانه‏ها، با سایر معجزات یکسان است، و صرف اینکه با جریان عادی سازگارنیست، نباید مردود شناخته شود.


ه: یک نوع از علامت‏های ظهور در کتاب‏ها دیده می‏شود، که وقوع آنها عادتا محال به نظر می‏رسد، مانند اینکه گفته شده: در وقت ظهور مهدی، خورشید از مغرب طلوع می‏کند و در نیمه ماه رمضان و پایان آن، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی، رخ می‏دهدو…


معلوم است که لازمه وقوع چنین حوادثی، این است که نظم جهان بر هم بخورد و حرکت منظومه شمسی، تغییر یابد. امّا باید بدانید که مدرک این گونه علامت‏ها، اخبار آحادی بیش نیست که مفید یقین نیستند و اگر کسی در سندشان خدشه کرد، می‏تواند آنها را ساخته خلفای بنی امیّه و بنی عبّاس و عمّال آنان بداند. زیرا در آن روزگار، افرادی به عنوان مهدی بر ضدّ دستگاه حاکم وقت، قیام می‏کردند و عده‏ای نیز پیرامون‏شان جمع می‏شدند. خلفای وقت چون می‏دیدند اصل احادیثمهدی، قابل انکار نیست، لذا حربه دیگری به کار بردند، تا بدان وسیله مردم را منصرف و کار نهضت علویّین را مختل سازند. بدان منظور، نشانه‏های محال را جعل کردند، تا مردم در انتظار آنها بنشینند و دعوت علویّین را اجابت نکنند. امّا اگر احادیثصحیح، مواردی را متذکر شدند: مانعی ندارد که چنین نشانه‏هایی، به طور اعجاز تحقق یابند، تا فوق العادگی اوضاع را به جهانیان اعلام کنند و اسباب یشرفت دولت حق را فراهم سازند.


[B] مهدى موعود، کى ظهور مى‏ کند؟[/ B][B][/ B]


براى ظهور، وقتى تعیین نشده، بلکه ائمّه اطهار علیهم‏السلام تعیین کننده وقت ظهور را تکذیب کرده‏اند: فضیل مى‏گوید: از امام باقر علیه‏السلام پرسیدم: آیا ظهور مهدى، زمان معینّى دارد؟ حضرت در پاسخ، سه بار فرمود: هرکس هنگام ظهور را تعیین کند، دروغ مى‏گوید.(۱)


عبدالرّحمان بن کثیر مى‏گوید: خدمت امام صادق علیه‏السلام بودم، که مهزم اسدى وارد شد، عرض کرد: فدایت شوم، ظهور قائم آل محمّد و تشکیل دولت حق، که در انتظارش هستید، طول کشید، پس کى واقع مى‏شود؟ حضرت پاسخ داد: تعیین کنندگان وقت ظهور، دروغ مى‏گویند، تعجیل کنندگان، هلاک مى‏گردند؛ فقط تسلیم شوندگان، نجات مى‏یابند و به سوى ما باز مى‏گردند.(۲)


محمد بن مسلم مى‏گوید: امام صادق علیه‏السلام به من فرمود: هرکس وقت ظهور را برایت تعیین کرد، از دروغگو خواندنش باک نداشته باش؛ زیرا ما براى ظهور، وقتى تعیین نمى‏کنیم.(۳) ده حدیثدیگر نیز در همین زمینه نقل شده است.


از این احادیثفراوان، نتیجه مى‏گیریم: نه پیغمبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله و نه هیچ امامى، زمان ظهور را تعیین نکرده و راه هرگونه سوء استفاده‏اى را بسته‏اند. پس چنانچه حدیثى به یکى از امامان معصوم، نسبت داده شده، که وقت ظهور در آن، تعیین گشته، اگر قابل تأویل و توجیه باشد، باید تأویلش کرد، وگرنه، یا مسکوت بماند، یا تکذیب شود. مانند حدیثضعیف و مجمل ابولبید مخزونى که مطالبى را به امام نسبت داده، ضمن آنها مى‏گوید: قائم ما، در «الر» قیام مى‏کند.(۴)


_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _


۱ الغیبة، شیخ طوسى، ص ۴۲۵؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۳، باب التمحیص والنهى…، ح ۵. عن الفضیل قال سئلت ابا جعفر علیه‏السلام: هل لهذا الامر وقت؟ فقال: کذب الوقاتون، کذب الوقاتون، کذب الوقاتون.


۲ همان.


۳ همان.


۴ـ تفسير عياشى، ج ۲، ص ۲۰۲؛ بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۱۰۶، باب التمحيص والنهى...، ح ۱۳.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات