بهبود عملکرد آنزیمها با اکسید گرافن عاملدار
محققان با بررسی برهمکنش اکسید گرافن عاملدار با چند نوع آنزیم دریافتند که عاملدار کردن گرافن موجب بهبود پایداری گرمایی و عملکرد آنزیمها میشود که این یافته میتواند هم در صنعت و هم در حوزه زیست مولکولی مورد استفاده قرار گیرد.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا، يکي از حوزههاي کاري در نانوزيست فناوري، طراحي و ساخت نانومواد براي استفاده در زيست شناسي است. تا کنون گزارشهاي متعددي از اثر نانومواد روي بافتها، سلولها و زيست مولکولها منتشر شده است که مکانيسم اين تاثيرات غالبا شناخته شده نيست؛ بنابراين لازم است تا برهمکنش ميان نانومواد و زيست مولکولها مورد بررسي قرار گيرد. آنزيمها نوعي از زيست مولکولها هستند که واکنشهاي زيستي را مديريت ميکنند.
«رو پنگ»، استادیار موسسه نانومواد در دانشگاه «سوچو چین» میگوید: تنظیم فعالیت و پایداری آنزیمها اهمیت بسیاری دارد و همیشه مورد توجه پژوهشگران بوده است. در سالهای اخیر تنظیمکنندههای آنزیمی مختلفی از پروتئینها گرفته تا پپتیدها و مولکولهای آلی سنتزی کشف شده است که بنظر میرسد نانومواد میتوانند به عنوان جایگزینی برای این تنظیم کنندهها باشد.
در پژوهشی که اخیرا «ژوانگ لیو» و همکارانش انجام دادهاند، برهمکنش میان اکسید گرافن عاملدار و پروتئاز سرین مورد بررسی قرار گرفته است، پروتئاز سرین یک گروه بزرگ از آنزیمها است که کاربرد صنعتی و زیست پزشکی دارد.
نتایج این تحقیق در قالب مقالهای تحت عنوان «Functionalized Graphene Oxide in Enzyme Engineering: A Selective Modulator for Enzyme Activity and Thermostability» در نشریه «ACS Nano» به چاپ رسیده است.
پژوهشگران این پروژه معتقدند که این اولین باری است که استفاده از اکسید گرافن عاملدار به عنوان تنظیم کننده آنزیم گزارش میشود. این نانوماده دارای مزایایی است؛ برای مثال کارایی آن بالاست و قدرت انتخابی آن هم برای آنزیم(تریپسین) و هم زیرلایه(پروتئینهای فسفردار) ایدهآل است.
«پنگ» میگوید: ما به دنبال مکانیسم کار تنظیم کنندهها بودیم که به نقش دو فاکتور در این مکانیسم پی بردیم، این کار ما را بسوی ارائه فرضیه استفاده از اکسید گرافن عاملدار در طراحی واکنشها رهنمود کرد. هر چند که هنوز مطالعات بیشتری در این بخش مورد نیاز است، اما کار ما برهمکنش میان نانومواد و زیست ماکرومولکولها را بصورت عمومی نشان داد.
نانومواد بدون اصلاح سطحی، توانایی ضعیفی در متفرق شدن در آب و محلولهای زیستی دارند؛ زمانی که عاملدار شوند، زیست سازگاری آنها بهبود مییابد و شیمی سطحی آنها تغییر میکند.
در این پژوهش، تاثیر دو نوع اکسید گرافن عاملدار حاوی سه گروه آمین روی پروتئاز سرین مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج نشان داد که هر دو نوع اکسید گرافن فعالیت تریپسین را بهبود داده و پایداری گرمایی آن را افزایش دادند. این در حالی است که تاثیر منفی چندانی روی عملکرد این آنزیمها مشاهده نشد.