ساخت رگهای سه بعدی مصنوعی بااستفاده ازقند
محققان امیدوارند که پیشرفتهای جدید در مهندسی بافت و پزشکی احیاکننده بتواند در آینده یک کبد جایگزین را از سلولهای خود بیمار ساخته یا بافت عضله حیوانات که قابل برش به شکل استیک بوده را بدون استفاده از بدن حیوانات و در آزمایشگاه ایجاد کنند.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ايسنا ،مهندسان زيستي در حال حاضر تنها قادر به ايجاد ساختارهاي دو بعدي از انواع بافت هستند؛ چرا كه اندامها از شبكه رگ پيچيده سه بعدي برخوردار است كه بازساري آنها هنوز در آزمايشگاه ممكن نيست.
محققان دانشگاه پنسیلوانیا موفق به ایجاد یک راهحل مبتکرانه برای حل این مشکل شدند که نشان میدهد الگوهای سهبعدی چاپی از الگوهای چاپی سهبعدی قند و پرورش گوشت بر روی آنها میتواند برای ساخت سریع عروق و ارتقای عملکرد بافتهای زنده دارای رگ مورد استفاده قرار گیرد.
بدون سیستم عروق که یک بزرگراه برای انتقال مواد غذایی و حذف محصولات زائد است، سلولهای زنده درون یک ساختار بافت سه بعدی بسرعت خفه میشوند.
بافتهای نازک پرورش یافته از چند لایه سلول این مشکل را ندارند، چرا که تمام سلولها از دسترسی مستقیم به مواد غذایی و اکسیژن برخوردارند. از این رو مهندسان زیستی به بررسی چاپ سه بعدی به عنوان راهی برای پیش ساخت بافتهای شامل مقادیر زیاد سلولهای زنده پرداختهاند.
شیوههایی که بیشتر بررسی شدهاند، ساخت لایه به لایه یا چاپ زیستی هستند که لایهها یا قطرات سلول و ژل ایجاد شده و سپس بر روی یک لایه در یک زمان مانند لگو جمع میشوند.
تاکنون یکی از موانع اصلی در تبدیل نمونههای دو بعدی به سهبعدی، نگهداری سلولهای درون سازههای بزرگ از خطر خفگی است. این شیوه جدید با چاپ برعکس اندام کار میکند، بطوری که ابتدا رگهای خونی چاپ و سپس گوشت در اطراف آنها پرورش داده میشود.
این شیوه سریع ریختهگری نیازمند این بود که محققان به تولید مادهای با سختی کافی برای موجودیت به عنوان یک شبکه سهبعدی از تارهای استوانهای بپردازند که همچنین براحتی قابل انحلال در آب بدون تاثیر سمی بر سلولها باشد. پس از آزمایشات بسیار این تیم موفق به شناسایی یک ترکیب عالی از ویژگیهای ماده در قند شدند.
از آنجایی که هیچ نوع ژلی به تنهایی وجود ندارد که برای تمام انوع بافتهای زیستی بهینه باشد، محقان همچنین به دنبال تولید یک فرمول قند بودند که کاملا با هر نوع سلول یا ژل مبتنی بر آب منطبق باشد.
کل این فرآیند بسیار سریع و کم هزینه است و به محققان اجازه میدهد به آسانی بین شبیهسازیهای رایانه و مدلهای فیزیکی از تنظیمات چندگانه عروق کار کنند.
محققان نشان دادند که سلولهای رگهای خونی انسان که درون شبکههای خون تزریق شده بودند، بطور همزمان به تولید جوانه های مویرگی جدید برای افزایش دستیابی شبکه مانند شیوه رشد طبیعی رگهای خونی بدن انسان پرداختند.
این تیم سپس به تولید ژلهایی شامل سلولهای اصلی کبد برای آزمایش امکان ارتقای کاربری آنها توسط این شیوه پرداختند.
هنگامی که این محققان به پمپاژ پوشش میانی غنی از ماده مغذی از میان سیستم عروق ساخته شده از نمونههای دانشمندان پرداختند، سلولهای کبد محبوس به افرایش تولید آلبومین و اوره که اجزای طبیعی خون و ادرار هستند، پرداختند. این مواد مقیاسهای مهمی در سلامت و عملکرد کبد به شمار میروند.
نتایج این پژوهش در مجله نیچر متریال منتشر شده است.