«هنر ما را زنده میکند»
برای چهارمین سالروز درگذشت خسرو شکیبایی
چهار سال از نبود عمو خسرو سینمای ایران، «خسرو شکیبایی» گذشت.
به گزارش افکارنیوز به نقل ازايسنا، اين بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون ايران كه سالها با حميد هامون در فيلم هامون داريوش مهرجويي باورش كرديم جمعه، ۲۸ تيرماه سال ۸۷، در سن ۶۴سالگي بر اثر سكتهي قلبي از دنيا رفت و پيكرش در مراسم تشيع باشكوهي در قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) به خاك سپرده شد.
شکیبایی که برای «هامون» سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد را در هشتمین دورهی جشنواره فجر گرفت، سالها بعد به خاطره فیلم «کیمیا» ی احمدرضا درویش، دوباره این سیمرغ را به خانه برد. او سومین سیمرغ خود را هم را برای بازی در نقش عادل مشرقی فیلم «سالاد فصل» فریدون جیرانی گرفت و از آخرین افتخارات شکیبایی هم دریافت دیپلم افتخار برای فیلم «اتوبوس شب» کیومرثپوراحمد بود.
او با بازی در نقش کوتاهی در فیلم «خط قرمز»(مسعود کیمیایی، ۱۳۶۱) اولین حضورش را در سینما رقم زد و در ادامه در فیلمهایی همچون «پری»، «رابطه»، «سایه به سایه»، «درد مشترک» و «خواهران غریب» مقابل دوربین رفت و با فیلمسازان شاخصی چون داریوش مهرجویی، ناصر تقوایی و مسعود کیمیایی همکاری داشت.
عمو خسرو میگفت: «مردم بدون من، همیشه مردماند؛ من اما بدون مردم، مُردهام. ما ماحصل نیروی ذهنی و خاطرات عزیز مردم هستیم. هنر بدون مردم مثل درخت بدون ریشه است بازیگر بدون تماشاگر یعنی هیچ.»
شکیبایی متولد سال ۱۳۲۳ در تهران، فارغالتحصیل بازیگری از دانشکدهی هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود.
خودش میگفت: «خسرو شکیبایی، زاده خاک پاک تهرون، بزرگ شده بازارچه قناتآباد، مخلص تمام عاشقای ایرون و همین حالای ایرون. متولد هفتم فروردین ۱۳۲۳.
و الآن هم آدمی هستم ساده و معمولی. از کرم خدا و لطف مردم یک تیمچه هنری داریم پیشکش همین مردم. نمیدانم شاید این یک بیوگرافی باشد بیوگرافی که نه؛ شرح حالی از ما باشد برای شما به یادگار…»
زندهیاد حمید سمندریان که چند روز قبل از دنیا رفت، در مراسم بزرگداشت شکیبایی گفته بود: «اتفاقی میافتد و این اتفاق به ذهن سپرده میشود که نام آن خاطره است و زمان خاطرهها را کمرنگ میکند و به مرور از بین میبرد، اما طبیعت هنر این است که میتواند انسان را در خاطره جاودانه کند.»
او میگفت: «هنر، ما را در شرایطی که دوست داشتیم و زندگی کردیم، زنده میکند.»
سعید راد هم گفته بود: «ما بازیگر مانند پرستویی و شکیبایی نداریم و ممکن است هر بیست سال یکبار هم یک نفر در این سطح و لیاقت به وجود نیاید که متاسفانه شکیبایی از خودش مواظبت نکرد و متولیان سینما هم از او مواظبت نکردند.»
به گزارش ایسنا، در زندگینامهی او به این موارد اشاره شده است: علاقه به کشتی کچ و شرکت در چند مسابقهی آماتوری و غیرحرفهیی(۱۳۴۰)، عضو گروه نمایشی توسکا و بازی در نمایش پنجهی عدالت، گویندهی فیلم در استودیو شهاب(۴۹-۱۳۴۷)، فعالیت در تئاتر(۱۳۵۴) و انتشار چند نوار از شعرهای شاعران معاصر.
از نمایشهای او میتوان به این موارد اشاره کرد؛ پنجهی عدالت، زیر گذر لوطی صالح، تراژدی کسری، هنگامهی شیرین وصال، بلیت تئاتر، پنجه به دست آوردن، صیادان، با خشم به یاد آر، بازرس، سنگ و سرنا، همهی پسران من، شب بیست و یکم و بیا تا گل برافشانیم.
از فیلمها، نمایشها و مجموعههای تلویزیونیاش هم به این موارد میتوان اشاره کرد: زیر گذر لوطی صالح، سنگ و سرنا، لحظه، کتیبه، سمک عیار، لحظه، کوچک جنگلی، مدرس، تهران ۵۳، روزی روزگاری، میثاق خون، خانهی سبز، میراثمشترک(گوینده گفتار متن)، سرزمین سبز، کاکتوس، در کنار هم، پهلوانان نمیمیرند و سرزمین سبز.
و خط قرمز، دادشاه، صاعقه، دزد و نويسنده، رابطه، ترن، شكار، هامون، عبور از غبار، ابليس، جستوجو در جزيره، بانو، پرواز را به خاطر بسپار، سارا، يك بار براي هميشه، بلوف، پري، درد مشترك، لژيون، كيميا، عاشقانه، خواهران غريب، سايه به سايه، سرزمين خورشيد، رواني، زندگي، ميكس، كاغذ بيخط، دختري به نام تندر، مزاحم، صبحانهاي براي دو نفر و اتوبوس شب و... از جمله آثار سينمايياش است.