حساسیت صهیونیزم نسبت به جشنواره افق نو
آیا جشنواره افق نو می تواند آنطور که در شعارهایش مطرح ساخته فضای جدیدی برای سینمای مستقل ضد استکبار ایجاد کند؟
به گزارش افکارنیوز به نق از سایت سینمای پایه ایران؛ سید احمد منتظمی مشاور امور بین الملل سازمان سینمایی و دبیر بین الملل جشنواره افق نوست.
جشنواره ای که بعد از بارها به تعویق افتادن بلاخره زیر سایه اجلاس جنبش عدم تعهد در تهران برگزار خواهد شد.
به دبیری افتخاری نادر طالب زاده و با شعارهای پر هیبت. اما آیا این جشنواره می تواند آنطور که در شعارهایش مطرح ساخته فضای جدیدی برای سینمای مستقل ضد استکبار ایجاد کند؟
این سوالات محور گفتگویی است که پیش رو دارید.
چرا سازمان سینمایی به فکر راه اندازی چنین جشنواره ای افتاد؟
هدف جشنواره در حقیقت ارتباط با یک شبکه نوظهور و مستقل و منتقد در جهان است که بخش اعظمشان در اینترنت هستند که در واقع با اینها یک گفتمان جدید و ارتباط برای آن هدف مشترک برقرار میشود
این فیلمسازها را چطور در دنیای غرب شناسایی کردید؟
قطعا این نکته مهمیه با توجه به اینکه با افرادی که این نیروها را می شناختند مرتبط بودیم به تدریج این شبکه و این ارتباطات ارتقا و گسترش پیدا کرده و اینها شناخته شدند. همچنین ما دو مرحله هالیوودیسم رو داشتیم همایشی که در تهران و در حاشیه فجر برگزار شد، اینها حضور داشتند و خب تاثیرات خوبی هم باقی گذاشت هم در عرصه داخلی وهم خارجی و اینها مقدمات این جشنواره مستقل بود.
دوم اینکه فراخوانی که زده شد و فیلم های خوبی فرستاده شد و استقبال خوبی شد. خب ما تصور نمی کردیم در این محورهای آوانگارد و روشن فکری سیاسی فیلمهایی باشد و دیدیم فیلم های خوبی هست و کتابچه این فیلم ها و اطلاعات آنها قبل از جشنواره منتشر خواهد شد. این محورها به ده عدد می رسید نظیر جنبش وال استریت، بحران مالی اروپا و آمریکا، نقش لابی های صهیونیستی در بحران اقتصادی آمریکا چون منابع پولی و بانکی دست صهیونیست هاست. نقش لابی های صهیونیستی در رسانه ها، عدالت پایدار، جنبش های ضد جنگ، جنبش های ضد اشغال، اسلام هراسی، ایران هراسی، و جهان بدون تروریست.
اینها محورهاییست که استقبال خوبی از آنها شد. ۲۵% فیلم های دریافتی از آمریکا بود و بخش دوم اسپانیا، بریتانیا، و دیگر کشورهای اروپایی در جایگاه دوم قرار داشتند.
با توجه به فشار سرمایه داری در غرب بر سینمای مستقل وضعیت این افراد در جامعه خودشان به چه صورت است؟
قطعا اینها در انزوا هستند و با محدودیت مواجه می شوند و فرصت های شغلی و کاری و زندگیشان به مخاطره می افتد و ایران هم تنها کشوری است که به اینها فرصت ارائه حرفهایشان را می دهد و از کاراشان استقبال میشود.
چگونه بودجه تولید این فیلمها مهیا شده است؟
قطعا نوع فیلم ها و نوع نگاه با امکانات محدود و شخصی ساخته می شود چون کسی نمیاد روی این فیلم ها سرمایه گذاری کند و با توجه به همین شاید از نظر تکنیکی و فنی خیلی هم آثار برجسته ای نباشند اما با بودجه کم و امکانات کم فیلم های خوبی فرستاده شده و امیدوارم فیلم سازان ایرانی هم حضور پیدا کنند و در جشنواره پای صحبت معترضین دنیای غرب بنشینند و ببینند که چه کارهای خوبی ساخته شده.
آیا با صرف این هزینه و دعوت از این فیلمسازان با پایان جشنواره اینها به حال خودشان رها خواهند شد؟
قطعا این هم یکی از نکته های مهم است و باید بین آنها و طرفهای ایرانی یک گفتمان برقرار شود و بتوانیم کارهای مشترکی را با اینها داشته باشیم و کار به همین یک جشنواره محدود نشود و ما بتونیم در محفل های دیگر و فرصت های دیگر از این فرصت به دست آمده استفاده کنیم. الان از امریکا و بخشی کشورهای اروپایی درخواست هایی داریم تا فیلم هایی که در این جشنواره وجود دارد به نوعی در آنجا نیز اکران شود.
شما چه پاسخی دادید؟
ما استقبال کردیم از چنین پیشنهادی و این همان فرصت هاییست که ما باید بتوانیم این ارتباط و همکاری را ادامه بدهیم و بخصوص این وجهه مهم و این نگاه جدیدی که در اروپا و امریکا ایجاد شده که یک گرایشات ضد صهیونیستی هست را برجسته تر کنیم و این بیانگر این هست که خودشان بیش از جهان سوم و خاور میانه قربانی اهداف و منافع صهیونیست ها شدند و اعتراض شدیدی دارند به این مسئله و خشمگین هستند.
این ارتباط چطور قرار است باقی بماند؟
باید با خودشان بحثشود و این اولین تماس ماست با این بدنه جدید. همینطوری که گفتید در وبسایت ها و اینترنت الان رسانه های اصلی غرب مثل زمان بلوک شرق شده و در موارد مشخصی مثل ایران، جهان اسلام، حزب الله و حماس و رهبری دولتهای غربی حرف ثابت و مشترکی میزنند و صدای متفاوتی شنیده نمیشود و به همین خاطر مردم و جریان روشنفکری نوظهور اعتمادشان را به رسانه های سرمایه داری از دست دادند و به شبکه مجازی روی آورده اند. و در واقع شرایط جدیدی فراهم گردیده تا با این رسانه های جایگزین پاسخ رسانه های رسمی داده شود.
این جشنواره مثل یک جرقه ای می آید و می رود چه برنامه ای برای عمق بخشیدن به تاثیراتش دارید؟
این از موضوعاتی ست که در حقیقت راجع به آن هنوز بحثمی شود که محدود نشویم در حوزه جشنواره ۴ روزه چرا که انعکاس زیاده ندارد و ما باید بتونیم از این فظاهایی که ایجاد شده استفاده کنیم که حرفهای جشنواره انعکاس بشتری داشته باشد. قطعا این یکی از آن موضوعای ست که مورد علاقه همه است که نیروهای جدیدی ایجاد بشوند و در سطح وسیعتری عرضه شده و از ظرفیت های که هست استفاده گردد.
واکنش دفاتر رسمی خبرگزاری های غربی چه بود؟
واشنگتن پست تماس داشت و یک سری سوالاتی پرسید که فنی و هنری نبود. پر واضح معلوم بود به سفارش صهیونیست ها دنبال نوعی تخلیه اطلاعاتی بودند و ما هم در همان حد روتین اطلاعات جشنواره را می دادیم. این نشان می دهد بالاخره حساس شدند به این جریان.
از نظر رسانه ای خاموش حرکت نمی کنید؟
ما علاقه مندیم که یک کنفرانس خبری با رسانه های خارجی بگذاریم تا مدعایشان را مطرح کنند و به چالش کشیده شوند البته با حضور منتقدان و هنرمندان بزرگی که دارن شرکت می کنند.
رسانه های رسمی سرمایه داری چطور؟ احتمال پوشش جشنواره را می دهید؟
این هم نکته ای هست که باید دنبال کرد ولی آنها تصمیمات خودشون را دارند و اگر واکنشی هم صورت بگیرد بر اساس دستورالعمل از پیش تعیین شده است که چه نکته هایی باید برجسته و چه نکته هایی باید حذف شود و این بستگی به سیاست گذاری خودشان دارد. ولی امیدواریم که اگه بتوانیم یک کنفرانس خبری با حضور رسانه های مختلفی که نمایندگی دارند طراحی کنیم خصوصاً چون این جشنواره بعد از اجلاس است همه توجه ها روی این رویداد بزرگ سیاسی ست و اما بعدش امیدواریم وقتی از این فضا خارج شدیم بتوانیم این برنامه ریزی را داشته باشیم.