سرنوشت سینما برای کتابفروشیها
خبر تعطيلي كتابفروشيها در سراسر ايران همواره جزو اخبار تلخ رسانههاست. دلايل اقتصادي براي كتابفروشان، نداشتن خريدار كتاب ، مشكلات مجوزها و اقبال كمتر مخاطبان به كتاب نسبت به سالهاي گذشته يا هر دليل ديگر نميتواند توجيهي براي تعطيلي كتابفروشيها باشد.
به گزارش جام جم، با همین اوضاع و احوال هم ناشران از نداشتن ویترین برای فروش کتاب رنج میبرند. بحثکتابفروشیها و کمی و زیادی آن، بحثتازهای نیست و این مشکل به سالهای پیش از انقلاب برمیگردد، اما بسیاری از کارشناسان نشر تعداد کم کتابفروشان را نسبت به ناشران مربوط به مشکلات اداری میدانند. دلایلی همچون اینکه مغازهها دارای سرقفلی و ارزش بالایی هستند ولی وقتی کتابفروشی میشوند این مغازهها پاسخگوی هزینهها نیستند و انتظار صاحب ملک را برآورده نمیکنند.
متاسفانه این حقیقت وجود دارد که کتابفروشی در ایران سوددهی خوبی ندارد البته این اشکال تازهای نیست. شما میتوانید با مقایسه یک کتابفروشی در خیابان انقلاب با یک مغازه جگرکی در همان حوالی متوجه شوید که سرقفلی هر دوی آنها برابر است، تعداد پرسنلشان تقریبا برابر است اما حجم سرمایه ناشر و کتابفروش باید حداقل چندین برابر باشد اما در مقابل پولی که وارد دخلشان میشود، خیلی خوشبینانه برابر با یکدیگر است.
آمار کتابفروشیها معمولا باید ۵ برابر ناشران باشد. ایناستاندارد در اغلب کشورهای دنیا رعایت میشود. برایمثال تعداد ناشران فعال فرانسه تنها به عدد ۵۰۰ میرسد و کتابفروشیهایشان ۵ برابر ناشران است؛ در صورتی که در کشور ما تقریبا این قضیه بر عکس است.
هر سال مسوولان فرهنگي از ميزان سرانه مطالعه و ميزان سرانه فضاي مطالعه حرف ميزنند و از لزوم بستري مناسب براي افزايش اين آمار سخن ميگويند اما حالا يكي يكي كتابفروشيها تعطيل ميشوند تا مسوولان اميدي به بهبود وضعيت مطالعه در ايران نداشته باشند. اگرچه برخي صاحبان اين كتابفروشيها دليل تعطيلي را انتقال به محل ديگري عنوان ميكنند، اما اين حرف تنها يادآور وعدههاي سينماداران سالهاي پيش است كه به بهانههايي مشابه يكي يكي سالنها را تعطيل كردند و تنها پس از چند ماهي مردم شاهد سربرآوردن پاساژهاي گوناگون از محل سينماهاي سابق شدند.