ضابطیان: پز روشنفکران ندیدن تلویزیون است
منصور ضابطیان گفت: زمانی که برنامهای را طراحی میکنم به آنچه ممکن است نقد شود فکر نمی‌کنم، بلکه سعی میکنم به طرحم ایمان بیاورم و به خروجی کار فکر کنم.
به گزارشافکارنیوز، کارگردان «رادیو هفت» در گفت‌وگو با ایسنا، در پاسخ به این پرسش که در شرایطی که رادیویی شدن یک برنامهی تلویزیونی، نقد منفی برای برنامه‌سازی تلویزیون محسوب می‌شد، شما برنامهی «رادیو هفت» را با ساختاری رادیویی در تلویزیون ساختید، آیا عالم بر این نقد، این برنامه را شروع کردید؟ اظهار کرد: اسمش را هر چه می‌خواهید بگذارید، رادیویی یا تلویزیونی؛ من به محصول مورد استفاده فکر میکنم. من به ساعت و زمانی که یک کار دلپذیر برای مردم انجام می‌دهم، فکر میکنم.
وی در ادامه تاکید کرد: به رادیویی یا تلویزیونی بودن فکر نمی‌کنم چون نمی‌خواهم مخاطب را صرفا دچار ذوق‌زدگی تصویری کنم. ما سعی کردیم از ذوق‌زدگی نرم‌افزاری که معمولا بدون هیچ دلیلی از مواردی مانند رنگ، حرکت و ووله در تصویر استفاده میشود و مخاطب آن را دوست ندارد در «رادیو هفت» دوری کنیم. در واقع ما از این ذوق‌زدگی نرم‌افزاری فرار کردیم تا به سادگی که مردم دوست دارند برسیم. چون معمولا مردم از صبح تا شب دچار پیچیدگی‌هایی هستند که «رادیو هفت» سعی کرده است از آنها پرهیز کند.
او با تاکید بر اینکه مجموعه‌ی «رادیو هفت» یک رادیوی تصویری نیست، ادامه داد: بعضا ما تصاویری را در این برنامه شاهد هستیم که هیچ یک از برنامه‌های تلویزیونی به آن نرسیده‌اند.
ضابطیان در پاسخ به این پرسش که معمولا «رادیو هفت» از تصاویر، موسیقیها و موقعیت‌هایی که برنامه‌سازان و شبکه‌های دیگر در آن محدود هستند، استفاده میکند و با شکستن این محدودیت‌ها مخاطبان متنوع‌تری را به دست آورده است، چگونه این برنامه مدیران شبکه و ناظرانی که معمولا ممیزی می‌کنند را توانسته راضی کند؟ اظهار کرد: هیچ مدیری نیست که پیشرفت را دوست نداشته باشد. مدیران شبکه‌های تلویزیونی هم دوست دارند مخاطب کسب کنند و مردم برنامه‌هایشان را ببینند اما به هر حال ابزار و پیچیدگی‌های مختلفی وجود دارد که مهم است برنامه‌ساز برای ساخت برنامه‌اش، اعتماد آنها
را جلب کند.
وی اضافه کرد: خیلی چیزها در رسانه تابو بوده‌اند اما خطرناک نبوده‌اند، پس با توجیه و اعتمادسازی می‌توانیم آنها را به کار بگیریم. در شرایطی که برخی از مردم و روشنفکران پُزشان این شده است که تلویزیون نمی‌بینند، رسانه نیاز دارد اعتمادسازی کند تا آنها نیز تلویزیون نگاه کنند.
او ادامه داد: در هر رسانه می‌توان برنامهی خوب و بد ساخت؛ اگر برنامه خوب باشد و کارش را درست انجام دهد، اهالی هنر از اینکه در آن حضور پیدا کنند یا آثارشان پخش شود استقبال می‌کنند.
ضابطیان در پاسخ به اینکه آیا امکان استفاده از برخی از موسیقیها و تصاویر در این برنامه به دلیل نام شبکهی مستند و دیرهنگام پخش شدن این برنامه وجود دارد، نیز گفت: برنامهی رادیو هفت هم مانند هر برنامهای رصد میشود و فرق نمیکند کدام شبکه آن را پخش میکند، همهی شبکهها قواعد خود را دارند اما با توجه به هر برنامهای، انعطافهای آن ممکن است فرق کند. به هر حال باز هم تاکید میکنم فرق نمیکند در چه شبکهای برنامه بسازیم اگر کار جدید و خوب باشد، بیننده پیدا میکند.
