تبلیغات
کد خبر: ۱۶۶۶۹۶

وسایل مورد نیاز برای ورود به بهشت!

آیات ۱۱۱ و ۱۱۲ سوره بقره، این نکته را به همه مسلمانان تعلیم مى‏دهد که در هیچ مورد زیر بار سخنان بى دلیل نروند و هر کس ادعایى کرد، از او مطالبه دلیل کنند، و به این ترتیب سد تقلیدهاى کورکورانه را بشکنند و تفکر منطقى بر جامعه آنان حاکم شود.

انحصار طلبان بهشت!

وَ قالُوا لَنْ یَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصارى‏ تِلْکَ أَمانِیُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ(۱۱۱ بقره)

و گفتند: هرگز به بهشت داخل نشود مگر آنکه یهودى یا نصرانى باشد. اینها آرزوهاى آنهاست، بگو: اگر راستگویید، دلیل خود را(بر این موضوع) بیاورید.

قرآن در آیه فوق اشاره به یکى دیگر از ادعاهاى پوچ و نابجاى گروهى از یهودیان و مسیحیان کرده و پاسخ دندانشکن به آنها می دهد.


معنى " امانیهم "

" امانیهم " جمع " امنیة " به معنى آرزویى است که انسان به آن نمى‏رسد.

البته در اینجا این مدعیان اهل کتاب یک آرزو بیشتر نداشتند و آن انحصار بهشت به آنها بود، ولى از آنجا که این آرزو خود سرچشمه آرزوهاى دیگر و به اصطلاح داراى شاخ و برگ هاى دیگرى است به صورت " جمع "(امانى) ذکر شده است.


پیام‏های آیه:

۱ غرور دینى، باعثشد تا یهود و نصارا خود را نژاد برتر و بهشت را در انحصار خود بدانند. «إِلَّا مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصارى‏»

۲ امتیازطلبى و خودبرتربینى، آرزویى خام و خیالى واهى است. «تِلْکَ أَمانِیُّهُمْ»

۳ ادّعاى بدون دلیل محکوم است. «قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ»

۴ هرگونه عقیده‏اى باید بر اساس دلیل باشد. «قالُوا»، «قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ» قرآن، مطالب خود را با دلیل بیان کرده است و از مخالفان نیز تقاضاى دلیل مى‏کند.



براى ورود به بهشت ایمان و عمل صالح لازم است

بَلى‏ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ(بقره ۱۱۲)

آرى، کسى که با اخلاص به خدا روى آورد و نیکوکار باشد، پس پاداش او نزد پروردگار اوست، نه ترسى بر آنهاست و نه غمگین خواهند شد.

پس از اثبات این واقعیت که آنها هیچ دلیلى بر این مدعى ندارند(در آیه قبل) و ادعاى انحصارى بودن بهشت، تنها خواب و خیالى است که در سر مى‏پرورانند، معیار اصلى و اساسى ورود در بهشت را به صورت یک قانون کلى بیان کرده‏ است.

این آیه علّت ورود در بهشت را، تسلیم فرمان خدا و نیکوکار بودن مى‏داند. یعنى بهشت به ادّعا و شعار به کسى داده نمى‏شود، بلکه ایمان و عمل صالح لازم است.

خلاصه اینکه بهشت و پاداش خداوند و نیل به سعادت جاودان در انحصار هیچ طایفه ای نیست، بلکه از آن کسانى است که واجد دو شرط باشند:
تسلیم

در مرحله اول تسلیم محض در مقابل فرمان حق و ترک تبعیض در احکام الهى، چنان نباشد که هر دستورى موافق منافعشان است بپذیرند و هر چه مخالف آن باشد پشت سر اندازند، آنها به طور کامل تسلیم حقند.

و در مرحله بعد آثار این ایمان در عمل آنها به صورت انجام کار نیک منعکس گردد، آنها نیکوکارند، نسبت به همگان و در تمام برنامه‏ها.

در حقیقت قرآن با این بیان مساله نژاد پرستى و تعصب هاى نابجا را به طور کلى نفى مى‏کند و سعادت و خوشبختى را از انحصار طایفه خاصى بیرون مى‏آورد، ضمنا معیار رستگارى را که ایمان و عمل صالح است، مشخص مى‏سازد.


نکات آیه

۱ معنى " وجه "

جالب توجه اینکه در آیه فوق اسلام به " وجه " نسبت داده شده(آنها صورت خود را در برابر خدا تسلیم مى‏کنند) این به خاطر آن است که روشنترین دلیل براى تسلیم در برابر چیزى آن است که انسان با تمام صورت متوجه آن شود.

این احتمال نیز وجود دارد که " وجه " به معنى ذات بوده باشد، یعنى آنها با تمام وجود خود تسلیم فرمان پروردگارند.

۲ معنى جمله " وَ هُوَ مُحْسِنٌ "

ذکر جمله " و هو محسن " بعد از بیان مساله تسلیم، اشاره به این است که تا ایمان راسخ وجود نداشته باشد، نیکوکارى به معنى وسیع کلمه حاصل نخواهد شد.

ضمنا این جمله نشان مى‏دهد که نیکوکارى براى این افراد با ایمان جنبه یک فعل زودگذر ندارد، بلکه وصف آنها شده و در عمق جانشان نفوذ کرده است.

بهشت و پاداش خداوند و نیل به سعادت جاودان در انحصار هیچ طایفه ای نیست، بلکه از آن کسانى است که واجد دو شرط باشند: در مرحله اول تسلیم محض در مقابل فرمان حق و ترک تبعیض در احکام الهى، چنان نباشد که هر دستورى موافق منافعشان است بپذیرند و هر چه مخالف آن باشد پشت سر اندازند، آنها به طور کامل تسلیم حقند. و در مرحله بعد آثار این ایمان در عمل آنها به صورت انجام کار نیک منعکس گردد، آنها نیکوکارند، نسبت به همگان و در تمام برنامه‏ها

نفى خوف و غم از پیروان خط توحید، دلیلش روشن است، چرا که آنها تنها از خدا مى‏ترسند، و از هیچ چیز دیگر وحشت ندارند، ولى مشرکان خرافى از همه چیز ترس دارند، از گفته‏هاى این و آن، از فال بد زدن، از سنت هاى خرافى و از بسیار چیزهاى دیگر.


پیام‏های آیه:

۱ براى ورود به بهشت، به جاى خیال و آرزو، هم تسلیم خدا بودن و ایمان درونى لازم است و هم عمل صالح بیرونى. «أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ»

۲ نیکوکارى باید سیره‏ى انسان باشد، نه به صورت موسمى و فصلى. «هُوَ مُحْسِنٌ»

۳ پاداش دادن، از شئون ربوبیّت است. «أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ»

۴ هر کس خالصانه روى به خدا آورد، هم بهره کامل دارد «فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ» و هم از هر نوع دلهره بیمه خواهد بود. «لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ»

نتیجه اینکه آیات فوق، این نکته را به همه مسلمانان تعلیم مى‏دهد که در هیچ مورد زیر بار سخنان بى دلیل نروند و هر کس ادعایى کرد، از او مطالبه دلیل کنند، و به این ترتیب سد تقلیدهاى کورکورانه را بشکنند و تفکر منطقى بر جامعه آنان حاکم شود.

منابع:

۱ - تفسیر نور ج۱

۲- تفسیر نمونه ج۱

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات