تبلیغات
کد خبر: ۱۹۴۴۷۹

کارگردان هایی که تسلیم وسوسه بازیگری شدند

شهرت، دغدغه بسیاری از آدم های این روزگار است

افکار

- خواننده شدن و بازیگر شدن دو راه مناسب برای رسیدن به شهرت و مورد توجه قرار گرفتن از سوی دیگران است که اگر بی علم و دانش باشد، به همان اندازه که ممکن است با سرعت اتفاق بیفتد، به سرعت نیز به نقطه پایانی نزدیک می شود.

آدم هایی که تجربه شیرین مورد توجه واقع شدن را دارند می توانند لذت و عمق شهرت را بچشند. شاید نزدیکترین حس به شهرت که بیشتر خوانندگان این مطلب آن را تجربه کرده اند، تشویق به عنوان دانش آموز برگزیده در سر صف مدرسه یا مراسم عروسی است که در آن عروس و داماد مثل نگینی میان جمع می درخشند و مورد توجه دیگران قرار می گیرند.

عده زیادی برای رسیدن به دنیای لذت بخش مشهور شدن راهی دنیای بازیگری می شوند؛ دنیای که اگر شانس بیاورند و کارگردان خوبی به پست آنها بخورد، با داشتن دانش و توانایی می توانند به مرور به اعتبار هنری فراوانی دست یابند.


این مطلب نه درباره علاقمندان بازیگری است و نه درباره چگونه بازیگر شدن، بلکه از زاویه ای دیگر به سراغ افرادی می رود که در مشهور شدن آدم ها نقش دارند. اما… اما روزی، روزگاری خودشان هم مقابل وسوسه بازیگر شدن تسلیم شده اند و در فیلم خود یا دیگران مقابل دوربین رفته اند. در گزارشی که می خوانید این کارگردان ها با نقش هایی که ایفا کرده اند، معرفی شده اند.

ابراهیم حاتمی کیا

معروف ترین کارگردان این فهرست ابراهیم حاتمی کیا است. او این روزها فیلم «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» را بر پرده سینماها دارد و در آن با حمید فرخ نژاد و مهتاب کرامتی هم بازی است. بازیگرانی که هر دو سابقه همکاری جدی با حاتمی کیا دارند و برخی از بهترین نقش های زندگی خودشان را در فیلم های این کارگردان ایفا کرده اند.(حمید فرخ نژاد در فیلم «ارتفاع پست» نقش یک مرد آبادانی فقیر را که مجبور به هواپیما ربایی می شود به خوبی ایفا کرد و مهتاب کرامتی هم در سریال «خاک سرخ» از عهده ایفای نقش زن زجر کشیده خرمشهری برآمد).

حاتمی کیا در فیلم زندگی خصوصی آقا و خانم میم نقش دکتر گوهریان شریک تجاری فرخ نژاد را بازی می کند. او مردی خوش پوش و جذاب است که فرخ نژاد بازیگر نقش محسن تصور می کند میان او و همسرش آوا با بازی مهتاب کرامتی ارتباطی وجود دارد. اما در نهایت می فهمد همه اینها توهم او بوده است.

این کارگردان سال ها پیش در فیلم «بوی پیراهن یوسف» هم نقش جانبازی شیمیایی را ایفا کرد که همراه جانبازی دیگر، پس از بازگشت از خارج در راه فرودگاه به خانه مقابل خانه جانبازی که نقش او را جعفر دهقان بازی می کرد، بازی کوتاهی داخل تاکسی داشت. آن زمان حاتمی کیا جوان تر بود و ریش داشت، اما در فیلم زندگی خصوصی آقا و خانم میم او با موهای جو گندمی، چشم های رنگی و ریش تراشیده شده اش نشان می دهد قابلیت خوبی برای ایفای نقش شخصیت های میانسال دارد.


مرحوم رسول ملاقلی پور

رسول ملاقلی پور از آن کارگردان هایی است که در شش سالی که از فوت او می گذرد، بدجوری جایش در سینمای ایران خالی است. او یکی از خاص ترین کارگردان های ایرانی و برجسته ترین کارگردان های دفاع مقدس بود که با فیلم هایش زاویه جدیدی از سینمای جنگ را به مخاطبان ایرانی نشان داد. اوج سینمای دفاع مقدسی او فیلم های «قارچ سمی» و «مزرعه پدری» بود که هیچ چیز کم از فیلم های موفق خارجی نداشت. البته او با ساخت فیلم «میم مثل مادر» هم ثابت کرد کارگردانی است که احساس قوی دارد و می تواند یک فیلم ملودرام و عاشقانه گریه دار بسازد.

شاید خیلی از مخاطبان سینما ندانند این کارگردان در فیلم مزرعه پدری ساخته خودش ایفای نقش کرده است. ابتدای فیلم وقتی شخصیت اصلی فیلم به همراه خانواده اش به شهر دزفول می رسند، ملاقلی پور لحظه ای مانند یک رهگذر عادی از مقابل دوربین رد می شود و نگاهی هم به دوربین می کند. این صحنه یک یادگاری تصویری از کارگردانی است که اسفند سال ۱۳۸۵ از میان ما رفت. روحش شاد!

بهروز افخمی

آدم های زیادی هستند که با بالا رفتن سن و سال، ‌ تغییر چهره می دهند و با سفید شدن ریش و مویشان، تیپ آدم های پا به سن گذاشته به خود می گیرند. اما بهروز افخمی با وجود ۵۶ سال سن، هنوز هم با آن نوع ریش خاص و علاقمندی به پوشیدن شلوار جین، چهره ای نسبتاً جوانی دارد. بسیاری از دوستانش گاهی او را در مترو و خیابان می بینند که کتاب در دست دارد و مطالعه می کند. این کارگردان که فیلم هایی همچون «روز شیطان»، «روز فرشته»، «شوکران»، «جهان پهلوان تختی» و… را کارگردانی کرده است، سال ۱۳۷۳ در فیلم روز شیطان نقش یک شخصیت لات را ایفا کرد. اگر این فیلم را دیده باشید حتماً به خاطر دارید در صحنه های پایانی فیلم، ماموران برای به دام انداختن یک تروریست، تصادفی مصنوعی ایجاد می کنند که منجر به یک ترافیک سنگین می شود. رانندگانی که پشت این ترافیک مانده اند واکنش های مختلفی دارند. یکی از آنها هم بهروز افخمی است که در نقش یک لات ظاهر شده است. بله همان لحظه ای که دوربین روی چهره او متوقف می شود و افخمی رو به دوربین می گوید: آقا! فیل ور داریه؟

حسن فتحی

این بخش از مطلب آنقدر خاص و اختصاصی است که در هیچ کجا رد پایی از آن نمی توان پیدا کرد! حتماً شما هم با خواندن این نام مشغول بررسی سریال هایی مانند «شب دهم»، «مدار صفر درجه»، «میوه ممنوعه»، و فیلم های «ازدواج به سبک ایرانی»، «پستچی سه بار در نمی زند» و… شده اید تا بدانید فتحی در کدام ایفای نقش کرده است. اما فتحی در هیچ کدام از این فیلم ها بازی نکرده است. ماجرای حضور او مقابل دوربین به سریال «روشن تر از خاموشی» باز می گردد که در یکی از صحنه های جنگی فیلم که قرار بود جنگ لشکریان شاه عباس نمایش داده شود، حسن فتحی لباس رزم به تن کرد و میان هنروران سریال رفت و پا به پای آنها این بخش از صحنه را اجرا کرد تا به واسطه حضور خودش میان هنروران، این صحنه حس و حالی واقعی تر به خود بگیرد و بهتر اجرا شود. اگر دوباره این سریال و آن صحنه خاص پخش شد، حتماً می توانید قد بلندترین مرد میان آن گروه را تشخیص دهید. او حسن فتحی است.

داریوش مهرجویی

داریوش مهرجویی از کارگردان های با سابقه ای است که سابقه حضورش در سینما به سال های پیش از انقلاب باز می گردد. او کارگردان فیلم تحسین شده «گاو» است و در سال های پس از انقلاب مجموعه ای از فیلم های موفق مانند:

«سارا»، «بانو»، «لیلا»، «سنتوری» و… را ساخته است. بسیاری تصور می کنند تنها حضور این کارگردان در مقابل دوربین، فیلم «نارنجی پیش» است که در آن مهرجویی در ساحل دریای خزر قدم می زند و رو به دوربین از بی توجهی مردم به طبیعت گلایه می کند. او ابتدای فیلم شروع به جمع آوری زباله ها می کند و اواسط آن هم به عنوان یکی از مخاطبان به نمایشگاه عکس حامد آبان می آید. اما بد نیست بدانید این کارگردان طی سال های پیش از انقلاب در فیلمی به نام «حکیم باشی» حضوری جالب توجه داشته و در این فیلم عکسش روی دیوار قرار گرفته و از زبان یکی از شخصیت ها داستانی برای او روایت می شود که حکایتی شنیدنی دارد که باید در جایی دیگر به آن اشاره کرد. او همچنین در فیلم «هامون» نیز نقشی بسیار کوتاه ایفا کرده که فقط با چشم مسلح می توان دید! در صحنه ای فیلم که در دادگاه می گذرد، او حضور دارد و برگه ای را امضا می کند.

مسعود کرامتی

برخی کارگردان ها ذاتاً بازیگر هستند و بازیگری علاقه جدی آنهاست. مسعود کرامتی یکی از این کارگردان هاست، که در کارنامه کاریش حضور در فیلم «سفر به چزابه» ساخته مرحوم رسول ملاقلی پور یکی از به یاد ماندنی ترین نقش آفرینی های او محسوب می شود. او سال ۱۳۹۱ هم فیلم «ضد گلوله» ساخته مصطفی کیایی، کارگردان جوان سینمای ایران را بر پرده داشت. کرامتی برای ایفای نقش شخصیت های مستاصل و گرفتار گزینه بسیار مناسبی است. «ترانه کوچک من»، «دوزخ برزخ بهشت»، «باغ های کندلوس»، «مجنون»، «پناهنده» و «سریال گناهکاران» برخی دیگر از نقش آفرینی های این کارگردان مقابل دوربین است.

مرضیه برومند

مرضیه برومند حکم عمه و خاله بسیاری از دختران و پسران ایرانی را دارد. بسیاری از آدم های نسل پس از انقلاب با برنامه های تلویزیونی او بزرگ شدند. «شهر موش ها»، «زی زی گولو» و «خونه مادربزرگه» از مهمترین ساخته های او برای کودکان است. او با ساخت سریال های «ورثه آقای نیکبخت»، «ماجراهای شمسی و مادام»، «خودرو تهران ۱۱» و… هم ثابت کرد توانایی قابل ملاحظه ای در ساخت سریال های بزرگسالان دارد. برومند به دلیل فیزیک چهره اش توانایی زیادی در ایفای نقش زنان میانسال دارد. از اولین ایفای نقش او در فیلم «دایره مینا» ساخته داریوش مهرجویی حدود ۳۵ سال می گذرد. او در آن فیلم نقش یک دختر پرستار را ایفا کرد. برومند در فیلم «پناهنده» ساخته مرحوم ملاقلی پور در نقش یک قابله ظاهر شد. «معصومیت از دست رفته» داوود میرباقری و «بچه های خیابان» همایون اسعدیان هم دو سریال تلویزیونی است که برومند در آنها نقش هایی جدی داشته است.

مجید مجیدی

کارگردان فیلم های مطرح و مهمی همچون «آواز گنجشک ها»، «باران»، «رنگ خدا»، «بدوک» و… سابقه ای طولانی در بازیگری دارد. کافی است فیلم های دوره بازیگریش را تماشا کنید تا متوجه شوید چهره اش تا چه اندازه قابلیت ایفای نقش های متنوع را داشته است. هر سال در دو مناسبت خاص، امکان پخش فیلم های مجیدی از تلویزیون بسیار است. مناسبت اول نزدیک سالروز شهادت امام رضا(ع) است که امکان پخش فیلم «دو چشم بی سو» بسیار زیاد است.

داستان این فیلم در یکی از روستاهای اطراف مشهد می گذرد و مجیدی در آن نقش یک معلم توده ای را ایفا می کند که قصد دارد تفکرات ضد دینی خود را به دانش آموزان تزریق کند. در حول و حوش سالگرد قیام ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲ نیز فیلم «تیر باران» ساخته علی اصغر شادروان، یکی از گزینه های مهم تلویزیون برای پخش است. مجیدی در این فیلم هم نقش شهید اندرزگو را ایفا کرده است. تحرک بدنی مجیدی در این فیلم بسیار مثال زدنی است. جالب تر اینکه او در کارنامه کاریش ایفای نقش یک مبارز ضد رژیم پهلوی را دارد که دقیقاً یک نقش، نقطه مقابل تیر باران است. نام این فیلم «بایکوت» است و مجیدی در آن نقش فردی را ایفا می کند که به مبارزه مسلحانه با رژیم پهلوی می پردازد، اما هیچ اعتقادی به مسائل مذهبی و دینی ندارد. «شنا در زمستان»، «در جستجوی فهرمان»، «تا مرز دیدار»، «مرگ دیگری»، «استعازه»، «توجیه» و… دیگر آثار وی در مقام بازیگر است.

کیومرثپوراحمد

کارگردان ها همیشه برای پیشنهاد نقش به یک بازیگر، توانایی های بازیگری و نیز فیزیک آنها را در نظر می گیرند، اما اگر صرفاً فیزیک و چهره مدنظر باشد، کیومرثپوراحمد را برای کمتر نقشی می توان مناسب دانست! او یکی از قد بلندترین آدم های سینمای ایران است و چهره ای عبوس و گرفته دارد، اما با همین ویژگی های ظاهری، فیلم های خوبی ساخته که در سینمای کودک و نوجوان ماندگار شده است. او در چند اثر ساخته خودش ایفای نقش کرده است. «شرم»، «خواهران غریب»، «صبح روز بعد» و… فیلم هایی است که حضوری بسیار کوتاه در آنها داشته است.

داریوش فرهنگ

این روزها اگر مخاطب سریال «کلاه پهلوی» باشید، حتماً شاهد نقش آفرینی داریوش فرهنگ در نقش صمصام هستید. صمصام یک خان مقتدر و کمی بی رحم است که در شهری به نام سامان زندگی می کند. داریوش فرهنگ در این سریال به خوبی از پس ایفای نقش یک خان مقتدر و کمی بی رحم بر آمده است.

این کارگردان بازیگر را با مجموعه ای متنوع از فیلم های سینمایی و سریال های تلویزیونی می شناسیم.
سریال های «سلطان و شبان» و «تولدی دیگر» معروف ترین ساخته های او برای تلویزیون است و فیلم های «روانی»، ‌ «رز زرد»، «شب های تهران» و… هم معروف ترین ساخته های او در سینما هستند.

کارنامه کاری او به عنوان بازیگر نیز به اندازه کارنامه کاریش در مقام کارگردان متنوع است. از ایفای نقش در سریال های پلیسی همچون «شلیک نهایی» و «تصمیم نهایی» تا فیلمی مانند «شاید وقتی دیگر» ساخته بهرام بیضایی نشان می دهد فرهنگ به کمتر پیشنهادی در زمینه بازیگری پاسخ منفی داده است. به اعتقاد بسیاری از علاقمندانش «معصومت از دست رفته» یکی از بهترین آثار بازیگری وی است. او در این سریال نقش عبیدالله بن زیاد را ایفا کرد که شخصیتی مکار بود و فرهنگ نیز با لحن و بیان خاص خود به خوبی از پس آن برآمد.
«پنج کیلومتر تا بهشت» و «گناهکاران» دو سریال تلویزیونی وی طی سال های اخیر است که اولی در دو سال قبل پخش و با انتقادهای فراوانی مواجه شد! اما دومی موفق تر بود. او در فیلم «محمد(ص)» ساخته مجید مجیدی هم نقش ابوسفیان را ایفا کرده است؛ اما شاید یکی از بهترین نقش هایش حضور در فیلم «روز برمی آید» است. او در این فیلم، نقش یک مرد ساواکی را ایفا کرده که با دختری جوان مواجه می شود که توسط او شکنجه شده است. دختر از صدای او پی به هویتش می برد و در ادامه بازی جذابی از هر دو بازیگر عرضه می شود.

کمال تبریزی

کمال تبریزی از کارگردان هایی است که هم در عرصه تلویزیون به موفقیت خوبی دست پیدا کرده است. سریال «دوران سرکشی» اولین سریال تلویزیونی بود که به مسئله دختران فراری می پرداخت و «لیلی با من است» هم اولین فیلم او بود که با طنز به سراغ فضای جبهه رفت. این کارگردان در فیلم «پاداش» که هنوز به نمایش عمومی در نیامده ایفای نقش کرده است. فیلم ساخته خود تبریزی است و بخش های زیادی از آن در مکه و مدینه فیلمبرداری شده است. تبریزی در این فیلم با گریم، سن خود را افزایش داده و نقش سفیر ایران در کشور عربستان را ایفا کرده است.

مهدی فخیم زاده

مهدی فخیم زاده، یکی از سرمایه های سینما و تلویزیون ایران است. او کارنامه پُرباری در زمینه کارگردانی، نویسندگی و بازیگری دارد. کافی است نامش را به زبان بیاوریم تا مجموعه ای از سریال های دیدنی، بازی های جذاب و فیلمنامه های پُر کشش او در خاطر ما نقش ببندد. از سریال بزرگی مانند «ولایت عشق» گرفته تا مجموعه ای اکشن مانند «خواب و بیدار» و فیلم های ماندگاری مانند «مسافران مهتاب» و «تشریفات» که نام او را بر خود دارند.

فخیم زاده به واسطه تسلط بر ورزش کاراته، توانایی بدنی بالایی برای ایفای نقش های پُر تحرک دارد. چهره اش نیز ساختاری خشن و مردانه دارد و به همین دلیل گزینه مناسبی برای ایفای نقش ضد قهرمان است. در کنار اینها باید لحن خاص و صدای او را نیز در نظر گرفت که به او قابلیتی خاص برای بازیگری می دهد.

«تکیه بر باد» آخرین حضور وی در مقام بازیگر مقابل دوربین بود. پیش از آن فخیم زاده در سریال «مختارنامه» نقش عمر سعد را ایفا کرد که شخصیتی منفور بود، اما فخیم زاده با نقش آفرینی خود شیرینی هایی به این نقش داد.
او معمولاً در آثاری که کارگردانی می کند، ایفای نقش هم دارد. شخصیت عقب مانده ذهنی فیلم «مسافران مهتاب» یکی از به یاد ماندنی ترین نقش آفرینی های او است.

بهمن فرمان آرا

«خانه ای روی آب»، «بوی کافور»، «عطر یاس»، «یک بوس کوچولو» و «خاک آشنا» چهار فیلمی است که بهمن فرمان آرا کارگردان قدیمی سینمای ایران در دوره جدید فعالیت خود در سینمای ایران مقابل دوربین برد، فیلم هایی با ساختار و مضامین روشنفکری که مورد توجه قشر خاصی از جامعه قرار گرفت. البته سابقه فعالیت فرمان آرا به سال های پیش از انقلاب و ساخت فیلم های «خانه قمر خانم» و «شازده احتجاب» در اوایل دهه ۵۰ بر می گردد؛ اما او در دور جدید فعالیت هنری اش در سال ۱۳۸۷ با فیلم «بوی کافور عطر یاس» دوباره به عرصه سینمای ایران بازگشت. او در این فیلم یکی از نقش های اصلی فیلم را بازی کرد که به نوعی نقش واقعی خودش نیز بود. قصه این فیلم درباره یک کارگردان قدیمی سینماست که ۲۰ سال است فیلمی نساخته اما تصمیم می گیرد به سفارش تلویزیون ژاپن فیلمی درباره مراسم تدفین خودش بسازد. فرمان آرا خودش نقش این کارگردان را ایفا کرد.

کارگردانی در تئاتر، بازی در سینما

بازیگران تئاتر از گنجینه های سینمای ایران هستند و بسیاری از این بازیگران با حضور در نقش های خاص و زیبا، به آفرینش آثار سینمایی کمک می کنند. محمدعلی کشاورز، داوود رشیدی و اکبر زنجان پور، محمود عزیزی، بهزاد فراهانی و… برخی از چهره های تئاتری هستند که ضمن ایفای نقش در فیلم ها و سریال های تلویزیونی، خود نیز به عنوان کارگردان در تئاتر فعالیت مستقل دارند.

همه کارگردان بازیگر های سینمای ایران

اگر قرار بر ادامه این مطلب باشد، باید همه صفحات مجله را به این موضوع اختصاص داد، اما برای جلوگیری از اعتراض قطعی همکاران و برای حفظ و بقای صفحات سینمایی، این مطلب در همین جا به پایان می رسد و به عنوان جمع بندی به چند نکته اشاره می شود

بازیگرهایی که کارگردان شدند

برخی کارگردان های فعلی سینمای ایران، حضور در این حرفه را با بازیگری شروع کردند و بعدها علاوه بر فیلم ها و سریال های دیگران، در آثاری که خودشان کارگردان آن بودند هم ایفای نقش کردند. جواد رضویان، رضا عطاران، مهران غفوریان، ایرج طهماسب، علی مصفا، مهران مدیری، بهمن زرین پور، سید جواد هاشمی، نیکی کریمی و… برخی از چهره های شاخص در این عرصه هستند.

بازیگرهایی که دیگر کارگردان نیستند

برخی کارگردان بازیگرها زمانی حرفه اصلی شان در سینما کارگردانی بوده، اما به مرور با پیشنهادهای خوبی در عرصه بازیگری مواجه شدند و در همین حرفه باقی ماندند. برخی نیز دیگر امکان کارگردانی پیدا نکردند و بازیگری را ادامه دادند. مثل همان پزشکانی که به دلیل نبود شغل، به کار تزریقاتی روی آورده اند!

فتحعلی اویسی در فاصله سال های ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۳ چهار فیلم کارگردانی کرده، اما در زمینه بازیگری اقبال بیشتری داشته و در این حرفه تثبیت شده است. داریوش کاردان هم زمانی جزو کارگردان های تلویزیون بود، اما به دلیل نبود پیشنهاد مناسب برای فعالیت، به عنوان بازیگر، برخی نقش های خاص را ایفا می کند. «نردبامی بر آسمان» و «کلاه پهلوی» دو نمونه مشخص فعالیت های وی به عنوان بازیگر است.

یادگاری از کارگردان

گاهی حضور کارگردان ها در یک سریال به نوعی «یادگاری» آن کارگفردان در سینما محسوب می شود.
ابوالفضل جلیلی که هیچ کدام از فیلم هایش در ایران به نمایش در نیامده، در برخی از آنها حضوری کوتاه داشته است. حضور همایون اسعدیان و محمدعلی نجفی در سریال گناهکاران و حضور رضا میرکریمی، عباس کیارستمی و محمدحسین لطیفی در آثار خودشان نیز چنین حکمی دارد.

منبع: زيروبم/ مهري توكليان

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات