تعریف کرهایها از مهماننوازی خودشان
یک استاد ادبیات گفت: سعدی و پتراک هر دو در یک ردیف هستند اما متفاوت از حافظ، چراکه سعدی و پتراک در جستجوی کمالند اما حافظ محو جمال بوده و مسیر را طی کرده است.
به گزارش افکارنیوز،سعدی و پتراک در جستجوی کمال اما حافظ محو جمال است / تعریف کرهایها از مهماننوازی خودشان
به گزارش افکارنیوز، «بهاریه پارسیسرایان» به مناسبت یادروز بزرگان ادب پارسی همچون عطار نیشابوری، سعدی، فردوسی، خیام، شیخ بهایی و نیز گرامیداشت دو شاعر معاصر ملکالشعرای بهار و سهراب سپهری در تالار خلیج فارس دانشکده زبانهای خارجی دانشگاه تهران برگزار شد.
* کیایی: سعدی و پتراک در جستجوی کمال و حافظ محو جمال بود
براساس این گزارش، در این مراسم اینهوا چویی از کره جنوبی درباره مفهوم اخلاق در شعر سعدی، پرفسور برونی از ایتالیا درباره فضای شرقی در داستان های بوکاچیو، حمیرا زمردی از دانشکده ادبیات در باره عطار سخنرانی کردند.
در این مراسم محمدحسین کیایی درباره بیقراری در شعر سعدی و پتراک سخنانی ابراز و عنوان کرد: رهی معیری همواره هر تعریفی از حافظ میشد میگفت کاش این تعاریف از سعدی بود. وقتی سخن از بیقراری شعر سعدی و پتراک میشود سخن از جدایی از معشوقه است، اما در مسئله جنسیتپذیری در ادبیات ما و اروپا این موضوع مشهود است. در شعر پتراک، معشوق جنسیت و هویت دارد، البته دانته هم اینگونه بود اما در ادبیات فارسی جنسیتپذیری در پرده ابهام قرار دارد.
به گفته این استاد ادبیات: پتراک در آغاز شعرش بیانی دارد که خواننده در ابتدای امر نمیخواهد آن را بخواند چون در ابتدای کلامش میگوید خوانندگانی که اشعار مرا میخوانید تجربههایم را عیان میکنم که اکنون آن نیستم و پشیمانم. در حالی که پتراک در کتابی دیگر با نام اعترافات گفتوگویی تصویری با فیلسوفی قرونوسطایی دارد که ابراز ندامت میکند.
کیایی ادامه داد: سعدی شعری دارد که به قدرت پتراک در آن ابراز ندامت نمیکند اما نوعی گمگشتگی و بیقراری را ترسیم میکند اما دلیلی که پتراک از تجربیات خود اظهار ندامت میکند این است که میگوید از عشق به من چه رسیده جز عمر بر فنا رفته.
وی با اشاره به اینکه دانته در ادبیات همانند نقال عمل میکند، پردهای را آویزان و مواردی را توضیح میدهد ابراز داشت: دانته نقاش است و ضمن نقاشی مخاطب درمییابد که او چه میگوید. شاید به همین دلیل است که برای کمدی الهی او نقاشیهای فراوانی خلق شده، اما پتراک همانند سعدی ازر درون آغاز میکند.
این استاد ادبیات افزود: اگر بخواهیم استفاده از واژگان که تبحر خاص سعدی برای بیان غزل است را ترسیم کنیم باید بگوییم سعدی سعی کرده است بیان نمادین و سمبلیک را کمتر استفاده کند، عریانتر سخن میگوید، اما پتراک همین حالت را دارد. عریان صحبت میکند و از واژگان نمادین دور است.
وی در پایان سخنان خود با اشاره به اینکه سعدی و پتراک هر دو معتقدند که عشق ناجوانمردانه کمان به دست گرفت، آماده و مسلح نبودیم، منصفانه نبود که به ما حمله کند افزود: نتیجه اینکه هر دو در یک ردیف هستند اما متفاوت از حافظ، که سعدی و پتراک در جستجوی کمالند اما حافظ محو جمال است و مسیر را طی کرده است.
* یک استاد کرهای: کرهای ها از ایرانیها مهماننوازتر هستند
در ادامه این نشست، اینهواچوی از کره جنوبی به کوشنامه ابن ابوالخیر اشاره و عنوان کرد: این اثر مجموعهای است حماسی که اوایل قرن ششم توسط ابن ابوالخیر نوشته شده است. او پیش از این اثر بهمننامه نوشته بود.
این استاد ادبیات از کره جنوبی با بیان اینکه دکتر متینی کوشنامه را تصحیح کرده ادامه داد: مواردی وجود دارد که نشان میدهد تا سال ۹۳۵ میلادی حکومتی در کره به نام شیله وجود داشته و تجار مسلمان با مردم شیعه در ارتباط بودند. از این رو ماچین احتمالاً همان کره جنوبی است. این موضوع از آثار باستانی و در مستندات کتابها یافت میشود.
وی گفت: ماچین یعنی چین بزرگ و همان قسمت شمال غربی چین فعلی بوده است. اما درباره حماسه باید گفت مجموعهای از افسانه و اساطیر است که منبع اصلی آن حماسه است که مردم آن را تعریف میکنند.
وی در پایان سخنان خود با اشاره به اینکه برخلاف برخی تصورها درباره اینکه رابطه ایران و کره از قرن بیستم آغاز شده تصریح کرد: این رابطه خیلی قدیمیتر از این سالها است که عنوان میشود. اسنادی هم در این راستا وجود دارد و با توجه به آثار و موارد موجود فکر میکنم کرهای مانند ایرانیها بلکه بیشتر میهماننواز هستند.
در پایان این مراسم حمیرا زمردی درباره تجسم مادینه روح در آثار عطار نیشابوری سخن گفت.