تجلیل از مقام آیتالله حسنزاده آملی
سومین همایش طبیب روحانی صبح امروز برای تقدیر از جایگاه آیتالله علامه حسنزاده آملی با حضور رئیس قوه قضاییه، باقرلاریجانی و دیگر مسئولان کشوری در دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شد.
به گزارش افکارنیوز،این همایش صبح امروز با حضور شخص آیتالله علامه حسنزاده آملی، آیتالله صادق آملی لاریجانی(رئیس قوه قضاییه)، باقر لاریجانی(رئیس سابق دانشگاه علوم پزشکی تهران)، محمدرضا منصوری(سرپرست دانشگاه علوم پزشکی تهران) و سایر مسئولان از جمله شعرای انقلاب برای تقدیر از جایگاه علمی، روحانی این عالم برجسته دینی برگزار شد.
سیدهادی موسوی دبیر اجرایی سومین همایش طبیب روحانی در این مراسم اظهار داشت: دانشگاه تهران به عنوان نماد آموزش عالی کشور در کنار پیشرفتهای علمی، آموزشی و تحقیقاتی مسئولیت سنگینی را در حوزه نشر فرهنگ دینی و اخلاق برعهده دارد و گامهای اساسی در این راستا برداشته است.
وی برگزاری همایش طبیب روحانی را یکی از سرفصلهای نشر فرهنگ دینی برشمرد و افزود: شخصیت آیتالله علامه حسنزاده آملی در علوم مختلف مانند تفسیر، فقه، علم کلام، طب قدیم، نجوم، ادبیات، منطق، فلسفه، عرفان و اخلاق سرآمد است و گویی ایشان در جستوجوی همه دانشها بودهاند.
موسوی تصریح کرد: علامه با کتاب و کاغذ همنشین بوده است و لحظهای را دور از تحقیق و تحصیل نگذراندهاند.
محمدرضا منصوری، سرپرست دانشگاه علوم پزشکی تهران نیز خاطرنشان کرد: برگزاری این گونه همایشها به خاطر هماهنگی و تلفیقی است که باید بین طبیب روحانی و جسمانی وجود داشته باشد و ما طبیبان جسمانی نیاز مبرمتری برای درمان دردهای روانی و کمبودهای روحی به طبیبان روحانی داریم.
وی با تأکید بر اینکه تزکیه و تعلیم همان طور که در قرآن هم اشاره شده باید در کنار هم باشد افزود: بنابر خواسته و تلاش امام راحل و مقام معظم رهبری باید برای وحدت حوزه و دانشگاه تلاش کنیم که برگزاری این گونه بزرگداشتها میتواند مفید واقع شود.
به گزارش فارس، آیتالله علامه حسنزاده آملی در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی در روستای ایرا از توابع شهرستان آمل چشم به جهان گشود و از سن ۶ سالگی تحصیل را در مکتبخانه روستا آغاز کرد.
وی در سن ۱۶ سالگی تحصیلات کتب ابتدایی را در میان طلاب علوم دینی در مسجد جامع آمل آغاز کرد و در سال ۱۳۲۹ هجری شمسی برای تکمیل تحصیلات حوزوی عازم تهران شد.
وی در ابتدا در مدرسه حاج ابوالفتح به شاگردی حاج میرزا ابوالحسن شعرانی طی طریق کرد و در سال ۱۳۴۲ برای تکمیل دانستههای خود به قم عزیمت کرد.
عالمان دینی او را جزو آخرین نسل از عالمان بزرگ همه فنحریف دینی میدانند چرا که علاوه بر علوم حوزوی ریاضیات، نجوم، طب، ادبیات، فلسفه و منطق او را در مقام استادی بزرگ میدانند و در کنار آن به زبان فرانسه مسلط و شاعری چیرهدست است.
او را با القابی چون «ذوالفنون»، «ابوالفضائل» و «نجم الدین» میشناسند.
آیتالله علامه حسنزاده آملی صاحب بیش از یکصد تألیف بوده و نظریاتش در فلسفه چالش برانگیز است.
کتابهایی چون معرفت نفس، نهجالولایه، رساله نور علی نور، ذکر و ذاکر و مذکور، گشتی در حرکت، وحدت از دیدگاه عارف و حکیم و دیوان اشعار از جمله تألیفات این عالم بزرگ دینی است.