سعید بیابانکی:
شعرا باید اقلیم خود را فریاد بزنند
شاعر پرآوازه کشورمان گفت: اینکه شاعران دشتی با این تمدن این فرهنگ را حفظ میکنند، قابل تقدیر است و هر شاعر باید اقلیم خودش را فریاد بزند.
به گزارش افکارنیوز،سعید بیابانکی جمعه شب در نشست انجمن ادبی فایز دشتی که در سالن کنفرانس فرهنگسرای شهید شهریاری خورموج برگزار شد، اظهار داشت: اردیبهشت ماه شعر و ادبیات است و آمدن و رفتن شاعران به اردیبهشت گره خورده است و من هم آرزو میکنم در اردیبهشت از دنیا بروم.
این شاعر پرآوازه کشور پس از شنیدن شعر اعضای انجمن گفت: حضور پر رنگ و برجسته فرهنگ بومی اتفاق خوبی بود که در شعر شاعران این دیار افتاده بود و تنها به واسطه زبان میتواند خرده فرهنگها ماندگار باشد.
وی ادامه داد: دوبیتیهای زیبایی که شنیدم احساس کردم روح فایز دوباره حلول کرد و اشعار سپید قابل تقدیر بود.
بیابانکی اضافه کرد: اینکه شاعران دشتی با این تمدن این فرهنگ را حفظ میکنند، قابل تقدیر است و هر شاعر باید اقلیم خودش را فریاد بزند.
وی تصریح کرد: زبان فارسی در میان زبانهای زنده دنیا زبان غریب و مظلومی است و آن چه این زبان را نجات داده، شعر است.
اصغر منصوری نسب از شعرای خورموجی نیز با معرفی دشتی و ادبیات آن گفت: ادبیات مهمترین مواصلات فکری یک جامعه است و همواره قلم مرد دشتی از شمشیرش تیزتر است.
نویسنده و محقق خورموجی افزود: از مشاهیر دشتی آیت الله حاج میرزا احمد دشتی است که زمانی که در نجف تحصیل میکرد، در روز کمتر از یک ساعت خواب نداشت و خیلی اصرار کردند تا مرجعیت عالم شیعه را بپذیرد و در نجف بماند، اما قبول نکرد.
وی اضافه کرد: محمد خان دشتی دیگر حاکم حکیمی بود که بزرگان را در قلعه جمع میکرد و نه تنها شعر که مسایل تاریخی و فلسفی نیز مطرح میکردند.
منصوری نسب ادامه داد: فایز دشتی سرآمد شاعران دشتی است که دوبیتیهایش رستاخیز کلمات است و با آداب دشتی عجین است.
وی خاطر نشان کرد: فایز دشتی آدرس معنوی ما و احساس و شور ماست و لطایف درونی انسان جنوبی در شروه و شعر فایز نمود عالی دارد.