اعترافات یک روزنامهنگار به بازار کتاب رسید
کتاب «اعترافات شهر خدا» سفرنامه سیدمجید حسینی به ریاض و حجاز عربستان توسط انتشارات سورهمهر روانه بازار نشر شد.
به گزارش افکارنیوز،«اعترافات شهر خدا» سفرنامه سیدمجید حسینی به ریاض و حجاز است که در این اثر نویسنده با تشریح و قیاس خانه وحی(مکه و مدینه) با پایتخت عربستان(ریاض)؛ مشاهدات خود را در قالب یک مجلد بازگو کرده است.
حسینی درباره این کتاب گفت: سفرم به ریاض چند سال قبل انجام شد، اما سفر به حجاز اخیراً صورت گرفته است. در واقع یادداشتهایم در طول سفر تکمیل شده است که بلافاصله پس از اتمام سفر آنرا برای چاپ به انتشارات سوره مهر سپردم.
وی ادامه داد: این کتاب دارای سه زاویه دید از زبان دو راوی است. راوی نخست مجید حسینی است که با دو نگاه متفاوت در این اثر روایتگری کرده است و راوی دوم پسر یکساله اوست که بخشی از این سفرنامه را روایت میکند و همین موضوع بر جذابیت این کتاب میافزاید.
حسینی در بخشی از مقدمه خود بر این اثر نوشته است: در این سفر سه پسر همراهم هستند؛ دو درون و یکی بیرون. جنگ و عوا، قیل و قال و گفتوگوی این سه پسر تمام مسیر سفرم را در هم ریخت و سفرم شده آشتی دادن این دو نفر. پسر اول، جوانی است در درونم که ۱۰ سال پیش در چنین روزهایی به این سرزمین آمد؛ سخت مودب است، اهل قرآن، نماز و همه متون مذهبی. اصلاً پسر متن است، متن تاریخ در مدینه و مکه. وقتی که قدم میزند، از این متن تاریخی به آن متن دیگر میرود و گوش میسپارد، آرام در تاریخ قدم میزند، عرض ادب میکند، گاه میخندد و گاه میگرید و همینطور رهایش کنی در تاریخ غرق میشود؛ تو گویی
اصلاً وجود ندارد. وجودش با این متن تاریخی یکسان است عین آنچه گفتهاند، میشنود و گوشش به همه حرفها و صداها که از این متن عظیم میآید بدهکار است؛ پسری سخت و مودب، مرتب، حرفشنو و به قانون و قاعده. او همان کسی است که این سرزمین ساخته است. وجود او وجود این سرزمین گویی یکی است و هر چه درونش را بکاوی جز متن این سرزمین و قدسیت این خاک درونش چیزی نیست و من نامش را نهادهام: «پسر متن».
پسر دوم اما سخت بازیگوش است، گوشش به حرفها، متنها گرفتار نیست. تو گویی اصلا زاده شده که گوش ببندد و دهان باز کند و البته زبان سرخ سر سبز میدهد بر باد. خردهگیر و بهانه جوست. به دخمهها و کوچه پسکوچهها سرک میکشد پشت متن را میخواند، فاصله سفید بین سطوح را اصلاً از هر چه خطکشی است، میگذرد. بازیگوشی ذاتش است و با هر چیزی اسباببازی ساختن. اصلاً این پسر کلاً پرحاشیه است و روی خط فقط را میرود و من نامش را نهادهام «پسر حاشیه».
غیر این دو پسر که یکی را از ۱۰ سال پیش همین جا در سفر حج در درونم شناختم و دومی را به بدبختی طی این سال ها که به مدینه نیامده بود، دستگیرش کردم، پسر سومی هم هست که جز من است اما در بیرونم. بخشی از وجود اما خارج از وجود. پسرم امیر که همراهم است و تمام سفر را تحت تأثیر قرار داده. این سومی از هر دوی آن قبلیها عجیبتر نه پسر متن است نه حاشیه. نه درون است و نه بیرون. نه اهل دیدن و نه اهل دیدن. نه از سفر شاد است و نه ناراحت. انگار کل دنیا برای او سفر است. چه تهران خانه خودمان چه اینجا کنار قبر نبی(ص) و چه هر جای دیگر.
این کتاب در دو بخش با نامهای سفر به شهر خدا و سفر به شهر ظواهر تألیف شده است و در درون آن نیز تصاویری از مکانهایی که دستمایه خلق این اثر شدهاند، منتشر شده است.