همایون اسعدیان:
شورای عالی سینما مصوبات قانونی ندارد
سازمان سینمایی در ابتدا قرار بود جایی شبیه سازمان میراثفرهنگی باشد
به گزارش افکارنیوز،
به روزهای پایانی دولت دهم نزدیک میشویم، باتوجه به اخبار منتشر شده درباره بازگشایی خانه سینماو دیگر برنامههای فرهنگی و هنری، به نظر میرسد، دولت دهم در روزهای واپسین میخواهد همه کارهای نیمهکارهاش را به اتمام برساند. یکی از کارهای نیمهتمامی که روی دست دولت دهم مانده و ماجرای بغرنجی هم پیدا کرده، ماجرای بازگشایی خانه سینماست. همین چند روز پیش رئیس دولت گفته، میخواهد خانه سینما زودتر باز شود و گویا تلاش بر این است که این کار صورت گیرد، اما با توجه به شواهد موجود، نکته قابل تامل این است که این خانه با وجود فعالیت سازمان سینمایی و موانعی که چه در داخل
این سازمان و چه خارج از آن وجود دارد، فعلا باز نمیشود و بسته به تصمیم دولت آینده دارد. البته حالا دیگر تنها صحبت از خانه سینما نیست بلکه سینماگران به نقد سازمان سینمایی نیز میپردازند؛ سازمانی که قدمت یک سال و نیمه دارد و جز درباره خانه سینما در موارد دیگر نامش شنیده نشده است. سازمانی که به زعم بسیاری از اهالی سینما هنوز معلوم نیست برای چه راهاندازی شده است.
به نظر میرسد دولت دهم اصرار دارد خانه سینما باز شود. اینطور تصور میشود که این دولت قصد دارد تمام کارهای نیمهتمامش را در این مدت باقی مانده به سر و سامانی برساند و بعد دولت را به دست رئیس جمهور یازدهم بسپارد. این را قبول دارید؟
ماجرای خانه سینما در دولت دهم یک اشتباه بزرگ بود که از طرف مسئولین سازمان سینمایی، که در آن زمان در معاونت سینمایی بودند، و با همکاری یک سری از همصنفیهای خودمان اتفاق افتاد. به نظرم خانه سینما یک اشتباه محاسباتی بود. طرحی که فکر میکردند خیلی سریع به نتیجه میرسد و خانه سینما منحل میشود و راحت میتوانند کار خودشان را بکنند با شکست روبهرو شد. با رای دیوان عدالت اداری که انحلال خانه سینما را ملغی اعلام کرد و آنها مجبور شدند دست به تعطیل موقت یا دائم بزنند و خوشبختانه همکاریی که صنوف سینمایی درباره این ماجرا داشتند، برای سازمان سینماییها یک دردسر شد و
هیات سازماندهی صنوف که آقای زندباف ریاستش را به عهده داشتند، نتوانست موفق عمل کند و از یک مقطعی به بعد به این نتیجه رسیدند که این اشتباه باید جمع شود. البته این احساس آقای شمقدری نبود، شخصا آقای رئیسجمهور تصمیم گرفتند چنین اتفاقی بیفتد. در دیداری هم که با ایشان داشتیم کاملا مشخص بود که او مخالف این تعطیلی است و این حرکت در سازمان سینمایی طراحی شده و وقتی هم که به نتیجه نرسید، داشت به مسئله بزرگی تبدیل میشد. در واقع دولت دلش میخواهد اشتباهی که در دوره ریاستش رخ داده، در همین دوره به سروسامانی برسد، نه اینکه دولت بیاید و بگوید این اشتباه را ما جمع کردیم.
اما بهرغم اینکه آقای رئیسجمهور دوست دارند این اشتباه جبران شود اما دوستانی که در سازمان سینمایی متولی این طرح بودند، علاقهمندند این داستان را طوری پیش ببرند که فقط نامی از خانه سینما بماند. در واقع اینها میخواهند خانه سینما را تکه تکه کنند و در آخر فقط نامی از آن بماند. باورم بر این است که بهرغم اینکه رئیسجمهور دلش میخواست مشکل خانه سینما سریعا حل شود، اما افراد سازمان سینمایی میخواهند با سناریوی دیگری کار خودشان را پیش ببرند.
مسئله اینجاست؛ کسانی که الان درباره خانه سینما دو به هم زنی میکنند همان کسانی هستند که مورد وثوق رئیس دولت هستند در وزارت ارشاد و سازمان سینمایی و اگر قرار باشد جلوی این اتفاقات گرفته شود، خود آقای احمدینژاد باید کاری کند. اینطور نیست؟
در جلسهای که رئیسجمهور با هیات مدیره خانه سینما داشتند صحبت سر همین بود. ولی ما در ایران زندگی میکنیم و میدانیم مسئولان پایین دستی یا مدیران بدنه معمولا با شیوههایی میتوانند قضایا را دور بزنند و گزارش بدهند که در حال انجام کار هستند. همانطور که آقای شمقدری چند روز پیش گفت «این اهالی خانه سینما هستند که شانتاژ میکنند. ما(سازمانی سینمایی) داریم، کار خودمان را میکنیم و آنها(اهالی خانه سینما) نمیخواهند این خانه باز شود.» گزارشی هم که به رئیسجمهور میدهند بر همین اساس است.
این برمیگردد به رواج پیدا کردن دروغ!
دقیقا، بله. در کنار سازمان سینماییها بعضی اهالی سینما هم هستند که دوست دارند این دعوا به شکل دیگری در سالهای آینده ادامه داشته باشد و در دولت بعدی هم اهالی سینما با یک تنش درونی روبهرو باشند که مسئولان بعدی هم نتوانند کاری بکنند.
در راستای همین بحثمیرسیم به کارکرد سازمان سینمایی. سازمانی که تقریبا یک سال و نیم است راه افتاده و هنوز دقیقا معلوم نیست میخواهد چه کند! اگر شما بخواهید ارزیابیای از عملکرد این سازمان، با توجه به تعریفاتی که در ابتدای تاسیساش کرده بودند، داشته باشید، چه میگویید؟
آقای شمقدری چند وقت پیش گفته بود باید سعی کنیم در این فرصت باقی مانده کاری کنیم که سازمان سینمایی شکل واقعیاش را پیدا کند! یعنی هنوز نتوانستهاند چارتی را که در ذهنشان بوده اجرا کنند. تمام یک سال و نیم گذشته فقط به این گذشته که این سازمان چیست و چه میخواهد انجام دهد و چطور اداره میشود. در واقع با راهاندازی این سازمان بیشتر یک بوروکراسی آشفته در ارشاد ایجاد کردند. اصلا فعالیتش طوری نبوده که بگوییم این سازمان باعثشده مکانیسم فعالی نسبت به معاونت سینمایی انجام شده. حتی بودجه این سازمان در محل تردید است.
آیا بودجه سازمان سینمایی میتواند مستقل از وزارت ارشاد باشد؟ مگر سازمان سینمایی از مجلس مجوز گرفته که بخواهد ردیف بودجه جداگانه داشته باشد؟ یعنی در واقع ما بیشتر با یک نام سروکار داریم و افزایش بوروکراسی. یعنی اگر قبلا ما با یک معاونت سینمایی و یک مدیرکل نظارت و ارزشیابی سروکار داشتیم الان با چندین معاونت طرفیم که نمیدانیم باید به کدام رجوع کرد. به نظرم سازمان سینمایی بیشتر یک اسم است که وزیر بعدی میتواند آن را منحل کند و برگرداند به معاونت قبلی چون مصوبه درون وزارتخانهای دارد. سازمان سینمایی اصلا به این معنا نیست که ما یک قدم جلو رفتهایم. زمانی اینها
معنا پیدا میکند که تاثیرش در کارها دیده باشیم. ما الان فقط با یک نمایش روبهرو هستیم.
سازمان سینمایی در ابتدا قرار بود جایی شبیه سازمان میراثفرهنگی باشد ولی چون مجلس تشکیل این سازمان را تصویب نکرد، وزارت ارشاد تصمیم گرفت این سازمان را درون خودش راهاندازی کند. در چهار سال با تیترهای بزرگ و دهن پرکنی از طرف مسئولین روبهرو بودیم که در واقعیت این تیترها از داخل مشکل دارند. مثلا سازمان سینمایی یا شورای عالی سینما که اگر ضمانت اجرایی نداشته باشد فقط یک مجلسی است برای گپ زدن! وقتی سال گذشته رئیس سازمان بازرسی کشور اعلام میکند مصوبات شورای عالی سینما قابل اجرا نیست یا مصوبه قانونی ندارد، یعنی این شورا هنوز به تایید مجلس نرسیده است! به نظر میرسد
این چیزهایی که گفته شده درباره این طرحها، بیشتر یک نمایش بوده تا یک عملیات اجرایی بزرگ.