تبلیغات
کد خبر: ۲۴۰۸۱

توصیه‏هایى ازحضرت آیت الله بهاء الدینى(ره)


پرده هوى و هوس‏
حجاب‏ها و پرده‏ها مانع از شنوایى و دیدن حق است، مانع از فهم و ادارک حقایق و معارف و لذت بردن از آن‏ها است. این پرده‏ها انسان را محاصره کرده‏اند. این پرده‏ها باید پاره شوند. این پرده‏ها، پرده هوى و هوس است. پرده دلخواهى است. اگر انسان دلخواهى و هوس خود را کنار بزند و دور بیندازد، همه کارهاى او درست مى‏شود… اجتماع، محله، دوست، شرق و غرب بهانه است. این‏ها موانع اصلى نیستند، انسان خود مانع و مانع تراش است. ۱

کلید نورانى
اگر مى‏خواهى خداى تعالى به تو کمک کند و از برکات خدا کمال استفاده را بکنى، با حرف نمى‏شود؛ در خلوت و جلوت باید مُحرّمات الاهى را ترک کرد. باید توطئه‏ها، دروغگوئى‏ها، تهمت‏ها، کم فروشى‏ها، کلاه گذارى‏ها، و شیطنت‏ها را - که اسمش را عقل گذاشته‏ایم - کنار بگذاریم.
عقل آن است که تو را از آتش نجات دهد، خداى تعالى شما را با بصیرت عقلى نورانى کند؛ همان نورى که قرآن مى‏فرماید: «اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ» ۲. این نور را خاموش نکنید.
کلید این نور در دست شما است. اگر این نور خاموش شود، بى نور هستید. کلید این نور این است که معصیت خدا نکنید. توطئه نکنید. این زرنگى‏ها را کنار بگذارید. این‏ها نازرنگى است. اگر زرنگ هستید، در دستگاه خدا زرنگ باشید۳.

اصلاح خرابى‏ها
مکتب اسلام و معارفش، همه براى این است که تو ساخته شوى. اگر تو ساخته شوى، همه چیز ساخته مى‏شود. اگر تو خراب باشى، همه چیز خراب مى‏شود. کارى کنید که خرابى‏ها را اصلاح کنید، نمى‏خواهد آباد کنید. جلوى خرابى‏هاى خود را بگیرید۴.

با خدا باش!
حضرت آیت الله بهاء الدینى(قدس سره) به جویندگان آب حیات، جمله کوتاهى را سفارش مى‏کرد که عصاره و چکیده و جان تمام اذکار و اوراد است و آن این که: «با خدا باش!» هر گاه ذکرى از او طلب مى‏کردند مى‏فرمود: «با خدا باش!» و آنگاه که بر اِصرار خود مى‏افزودند، با نگاهى پر معنا به آن‏ها نگریسته مى‏فرمود: «وَ الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ» ۵. آن کس که در محدوده بندگى ما بکوشد راه ارتقا و صعود را بدو بنمایانیم‏۶.

ذکر زبانى و قلبى‏
روزى از محضر آقا درباره اذکار و اوراد پرسیدند؛ فرمود: «محصول و نتایج آن مادامى» است، یعنى تا وقتى انسان مشغول است بهره‏مند است، ولى ذکر، ذکر قلبى است که نتایج آن همیشگى است. باید قلب و دل به ذکر، ربط داشته باشد. چه بسیار ذکرها که نتیجه مادامى هم ندارد و انسان را از مذکور حقیقى باز مى‏دارد و به خود مشغول مى‏کند. در جاى دیگر فرمودند: «به تسبیح و ذکر و ورد گول نخورید، ممکن است چیزى عادت انسان شود، وقتى عادت شد، ترک آن وحشت آور است، و منشأ اثر هم نیست. انسان گاهى مثل ضبط صوت مى‏شود، مى‏گوید و مى‏خواند و هیچ متوجه نیست، لذا چیزى عاید او نمى‏شود.» ۷

نفس اماره؛ مزاحم عقل‏
«نفوس غیر الهى و منقطع از خداى تعالى، تمام جرائم را کمال خود مى‏دانند. مى‏گویند: ما این چنین قدرتى داریم که مى‏توانیم جهان را آتش بزنیم. باید گفت: اگر دنیا را آباد کردید افتخار دارد. نفس از موجودات نارى است و دشمنى آن با انسان، از شرق و غرب هم بیشتر است. ولى ما نمى‏توانیم این مطلب را باور کنیم، چگونه مى‏توانیم باور کنیم که خودمان دشمن خودمان هستیم. اگر خدا به تو عقل عطا کرد و مورد موهبت الهى واقع شدى و عاقل شدى آن وقت مى‏فهمى که خودت از همه جاهل‏تر و از همه نادان‏تر هستى و آتش تو از همه بیش‏تر است. در آن وقت نمى‏گویى هر کارى دلم بخواهد مى‏کنم. چون این مطاهر شیطانى است بلکه مى‏گویى هر چه خداى تعالى بخواهد، عظمت من در آن است. باید عقل را به کار انداخت و مزاحم آن را از میان برداشت. مزاحم عقل، نفس اماره است. هر اندازه انسان این نفس را تزکیه و تهذیب کند و آن را از قدرت سبعى بیندازد و تضعیفش کند، حکومت و حاکمیت عقل تقویت مى‏شود۸.

لطیف‏ترین آیه قرآن‏
حضرت آیت الله بهاء الدینى مى‏فرمودند: ما از همه گفتار حکما و عرفا و فلاسفه و آنان که در سیر و سلوک عمرى را سپرى کرده‏اند، این جمله قرآن را با روح‏تر و با واقعیت‏تر مى‏نگریم که مى‏فرماید: «وَ الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا» ۹ و ما این را لمس مى‏کنیم. ۱۰

مالکِ نَفْسَتْ باش‏
اگر نفس، حالت ناریت داشته باشد، نتیجه‏اش همین شرارت هایى است که از ابتداى خلقت بوده است. شرارت، مال انسان است، بزرگش مال امریکا و شرق و غرب است و کوچکش مال ماهاست. ما هم از آتش دور نیستیم. اگر بخواهید چشم و گوش و زبان و دست اصلاح شود، باید این مبدأ نار، که نفس انسان است، اصلاح شود. اگر این مبدأ فرماندهى اصلاح شد، دیگر فرمان شرّ از او صادر نمى‏شود. چشم و گوش انسان، صَرف اطاعت حق مى‏شود. مبدأ تمام عوارضى که اعضا و جوارح انسان به آن مبتلا هستند، خرابى نفس است. اگر نفس خراب نباشد، اعضا و جوارح، کار بد انجام نمى‏دهند و تا این نفس اصلاح نشود، کار چشم و گوش و دست و زبان قابل اصلاح نیست. لذا حضرت على(ع) در سفارش‏هاى خود به مالک مى‏فرمایند: «اَمْلِکْ هَویکَ» ۱۱؛ معنایش این است که تو بر نفس مالک باش، نه این که نفس، مالک تو باشد. باید آتش نفس را خاموش کرد وگرنه این آتش، دائم مشغول کار است، شاید بسیارى از اعمال صالح انسان را هم خراب کند۱۲.


۱. نردبان آسمان(مجموعه‏اى از درسهاى اخلاقى آیت الله بهاء الدینى)، اکبر اسدى، ص ۲۹ و ص‏۳۰.
۲. بقره(۲): ۲۵۷.
۳. نردبان آسمان، ص ۱۸۱، ص ۱۸۲ و ص ۱۸۳.(با تلخیص).
۴. همان، ص ۲۳۹.
۵. عنکبوت(۲۹): ۶۹.
۶. سیرى در آفاق، زندگى نامه حضرت آیت الله بهاء الدینى، حسین حیدرى کاشانى، ص ۱۵۹.
۷. همان، ص ۱۸۱.
۸. همان، ص ۲۵۷.
۹. عنکبوت(۲۹): ۶۹.
۱۰. سیرى در آفاق، ص ۳۰۳.
۱۱. نهج البلاغه، نامه ۵۳.
۱۲. سلوك معنوى، گفتارها، مصاحبه‏ها و خاطره هايى از فقيه وارسته حضرت آيت ا... بهاء الدين، اكبر اسدى، ص ۵۳.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات