حقوق سینمای ایران نادیده گرفته شده است
محمدرضا عرب گفت: امیدوارم دولت تدبیر و امید مدیرانی را برای مدیریت در عرصه فرهنگ و هنر انتخاب کند که بر مدار اعتدال و خردجمعی و منافع ملی سینمای ایران گام بردارند.
به گزارش افکارنیوز،محمدرضا عرب در خصوص حقوق و مالکیت حقوقی در سینمای ایران گفت: امدیوارم همانطور که اقای روحانی رئیس جمهور منتخب ایران در شعارهای انتخاباتی خود عنان کردند تدبیر و امید را در جامعه ایجاد کنند و عقلانیت در سینمای ایران حاکم شود و ما صاحب مدیران در عرصه سینما شویم که تدبیر و عقلانیت و خردجمعی بر احساسات آنها غلبه کند.
وی افزود: به هر حال دولتی که مستقر میشود اولین وظیفهای که بر عهده دارد اجرای مطالبات مردم است و سینما یکی از مهمترین مطالبات مردم است و اگر ما اینگونه نگاه کنیم ه سینما هنر و صنعت و رابطهای بین هنرمند و مردم است طبیعتا این مطالبات باید جزو مطالبات دولت منتخب مردم باشد.
کارگردان فیلم سینمایی «ندارها» خاطرنشان کرد: مهمتر از اینکه چه کسی سکان سازمان سینمایی را در وزارت ارشاد بر عهده میگیرد شخص وزیر آینده است که چه کسی میخواهد سکاندار آینده فرهنگ و هنر در کشور باشد. من خیلی نمیخواهم به دو دهه گذشته برگردم و اساسا کسانی که را دورانشان تمام میشود را هیچوقت نقد نمیکنم چرا که اعتقاد دارم اگر میخواهیم کمک کنیم باید افراد را در زمان حضورشان نقد کنیم و نقد پس از مسولیت از دایره انصاف خارج است.
عرب تصریح کرد: امیدوارم مدیران آینده عرصه فرهنگ و هنر حتما سعه صدر و روحیه نقدپذیری داشته باشند، کسی منتخب مردم شده است که حقوق خوانده است و متاسفانه در سالهای گذشته حقوق سینمای ایران نادیده گرفته شده است.
کارگردان «آخرین ملکه زمین» خاطرنشان کرد: وقتی از حقوق صحبت میکنیم مراد ما حقوق مادی و معنوی و حقوق بینالملل است و ما در این سه عرصه نیاز به قانونگذاری داریم و نیاز داریم سه قوه به این سه عرصه ورود کنند. چرا که قوانین ما بسیار قدیمی است و اصلا حقوق مولف نداریم و همین موضوع به سینماگران لطمات زیادی وارد میکند.
وی ادامه داد: در حال حاضر ادبیات اکران سینمای ایران مشکل دارد، در اینکه اساسا سینماداری سخت است و سینماداران تلاش زیادی میکنند شکی نیست اما همانطور که من فیلمساز نمیتوانم در اداره یک سینما به سینمادار کمک کنم سینمادار نیز نمیتواند در عرصه تولید به من کمک کند و مهمتر از آن برای اکران فیلمم تصمیمگیری کند.
محمدرضا عرب تصریح کرد: در حال حاضر ۵۰ درصد از فروش یک فیلم در اکران متعلق به سینمادار، ۱۰ درصد از فروش متعلق به پخش کننده و در مقابل همه هزینههای اکران بر عهده صاحبان و مالکان فیلم در نهایت کمتر از ۳۰ درصد از فروش نهایی به دست صاحبان فیلم میرسد.
این کارگردان سینما در ادامه بیان داشت: حقوق دیگری که اهالی سینما از آن بی بهره هستند حقوق ویدئویی آثار است و هر چقدر تلاش میکنیم تا یک اثر را با کیفیت مطلوب و رعایت نکات حرفهای مربوط به ثبت کپی رایت وارد بازار نمایش خانگی کنیم اما در مقابل شاهد هستیم بدون هیچ نظارتی آثار ما در پیادهروها عرضه میشود و همین موضوع نشان دهنده این است که در این زمینه هیچ قانونی مدونی وجود ندارد تا از حق و حقوق سینماگران دفاع کند.
وی در ادامه بیان داشت: البته فاجعه از این همین فراتر است و همین فیلمهایی که به صورت غیرقانونی در پیادهروها پخش میشوند به راحتی با بدترین کیفیت در یک سایت قرار میگیرد و آن شخص فیلم ما را میفروشد و هیچ کس هم بر این کار نظارت نمیکند و تا زمانی که سازمان سینمایی و مزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان مدافعان حق و حقوق هنرمندان به این عرصه ورود پیدا نکنند و این کار به عنوان جرم شناخته نشود به صورت زنحیره وار ادامه خواهد داشت.
محمدرضا عرب در ادامه اظهار داشت: سینمای ایران به شدت نجیب و انسانی است و در سیوچهار سال گذشته بیش از ۳ هزار جایزه بینالمللی بدست آوردهایم و قرار بود به اکران جهانی راه پیدا کنیم اما تا زمانی که نتوانیم در داخل کشور یک تفاهمنامه حقوقی برای اکران و تولید داشته باشیم موفق نخواهیم بود و امیدوارم دولت تدبیر و امید که قرار است بر پایه اعتدال و عقلانیت رفتار کند شرایط را برای احیاء حق و حقوق سینماگران ایران فراهم کند.
این کارگردان سینما در تاکید کرد:: نوع سینما و تولید ما با همه کشورهای جهان متفاوت است به این دلیل که فیلمهای ما که کف خیابانها وجود دارد و کسانی که در تمام سالهای گذشته رانت گرفتهاند نیز همچنان حضور دارند و اگر قرار باشد آدمهایی که با افراط و تفریط به سینما ضربه زدند و باعثبسته شدن درب خانه سینما شدند و آنهائیکه باعثشدند درب این خانه باز نشود و آدمهایی که فیلم مجوزدار را ار پرده سینما پائین بکشند، همچنان حضور داشته باشند اوضاع سینمای ایران تغییری نخواهد کرد.
وی در خاتمه گفت: من امیدوارم دولت تدبیر و امید مدیرانی را برای مدیریت در عرصه فرهنگ و هنر انتخاب کند که بر مدار اعتدال و خردجمعی و منافع ملی سینمای ایران گام بردارند تا حق و حقوق از دست رفته سینماگران برگردد چرا که این عرصه، عرصه افراط و تفریط نیست.