تبلیغات
کد خبر: ۲۶۵۶۱۴

گفت‌وگوبا همسر شهید شمشادیان

روزهای بی‌یحیی

«روز‌ها در تنهایی بدون یحیی گذشت.» این بخشی از صحبت‌های شهناز رضایی همسر شهید یحیی شمشادیان است. او از غم‌های خود می‌گوید و فرزندانش که تنها می‌خواهند یاد پدرشان زنده باشد.

به گزارش افکارنیوز،
با شهید شمشادیان از چه زمانی آشنا شدید؟
من با شهید یحیی شمشادیان سال ۱۳۵۶ آشنا شدم. ایشان به خواستگاری‌ام آمد و آن زمان همسایه بودیم و ایشان چون خیلی پسر محجوب و باشخصیتی بود، خانواده‌ام موافقت کردند و با هم ازدواج کردیم.

‌چند فرزند دارید؟
دو فرزند، یک دختر و یک پسر؛ زمانی که دخترم سه‌سال‌وشش ماهش بود پدرش شهید شد و پسرم هرگز پدرش را ندید چون یک ماهه باردار بودم و هشت‌ماه بعد از شهادت پدرش به‌دنیا آمد. خیلی متواضع و با همه بسیار خوب بود و برایش فرقی نمی‌کرد و با همه صمیمی بود.
‌
دوستانشان ایشان را فرد جدی معرفی می‌کنند، در زندگی شخصی هم اینگونه بودند؟
خیلی به خانواده اهمیت می‌داد و کاملا در کارش جدی بود به این دلیل که به کارش خیلی اهمیت می‌داد. حتی بارها به ایشان شکایت می‌کردم که اصلا به فکر ما نیستید و اگر شهید شوید من و بچه‌ها بعد از شما چه‌کار باید کنیم و ایشان تکرار می‌کرد من تا خالص نشوم شهید نمی‌شوم ضمن اینکه اگر من و امثال من نرود پس چه کسی می‌خواهد از وطن دفاع کند و اینطور قانع‌ام می‌کرد.

‌نگاه شهید به جنگ چگونه بود؟
چون عراقی‌ها به خاک ایران تجاوز کرده بودند خیلی به این خاطر ناراحت بود و حتی یک لحظه هم آرام و قرار نداشت. از همان موقع که هواپیماهای عراقی به شهر ما حمله کردند، یک لحظه هم یحیی را تا زمانی که شهید شد در خانه ندیدم.

‌چند سال بعد از جنگ شهید شدند؟
۱۵ مهر ۶۱ شهید شدند. بیش از یک‌سال از جنگ می‌گذشت که به شهادت رسیدند. در تمام این مدت تا آنجا که توانست پرواز کرد، می‌گفت من به خاطر وطنم، اسلام، امام و زن و بچه‌هایی که در قصرشیرین کشته شدند و هنوز صدایشان در گوشم است، می‌جنگم و افتخار می‌کنم در این راه شهید شوم.
‌
شهید شمشادیان اهل کجا بودند؟
در قصرشیرین به دنیا آمدند و در سومار شهید شدند.
‌
بهترین خاطره زندگی‌تان با شهید چیست؟
بهترین خاطره از ایشان این است که هر زمان که از جبهه می‌آمدند می‌نشستند و تعریف می‌کردند که چند تا تانک زده‌اند و چه‌کار کرده‌اند و دشمنان چطور فرار کردند. خاطراتمان همه به جنگ برمی‌گردد.
دوستان شهید شمشادیان در خاطراتشان به قرآنی اشاره کردند که همیشه به همراه داشتهاند و در این مورد میگفتند این قرآن راهنمای او در رسیدن به اقیانوس است، قرآن را چه کسی به او داده بود؟

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات