میلانی: ازبازیگراندماغعملکردهاستفادهنمیکنم!
از بازیگران دماغعمل کرده که اینروزها تعدادشان افزایش قابل ملاحظهای هم داشته زیاد خوشم نمیآید چرا که طبیعی بودن چهره را برای یک زن، مزیت میدانم.
یکی از ما دو نفر ورای تمام نقدهای منفی که به آن وارد شد باز هم توانست تعداد قابل توجهی از مخاطبان را به سینماها بکشاند؛ این حضور نسبی مخاطبان آن هم با وجود رقبایی مانند اخراجیها۳ و جدایی نادر از سیمین تنها و تنها حاکی از آن بود که نام میلانی هنوز آن قدر طرفدار دارد که بتواند مخاطبان را به تماشای فیلمش ترغیب کند. بخش دوم گفتگوی شبکه ایران با میلانی درباره ضعفهای اصلی یکی از ما دو نفر و از جمله ضعف بازیگری است.
به گزارش شبکه ایران؛ ورای محدودیت اکران یکی از اصلیترین مشکلات فیلم شما آن بود که ایفای نقش اول زن به یک بازیگر نه چندان توانمند سپرده شده بود. خودتان در این باره چطور میاندیشید؟
خیلیها این سوال را از من پرسیدهاند که چرا نقش اول زن «یکی از ما دو نفر» را به السا فیروزآذر سپردهام. یکی از ویژگیهای کاری من آن است که اغلب کوشیدهام نقش اول زن آثار خود را به بازیگرانی بدهم که چهره طبیعی خود را دارند. البته سینما به همه جور بازیگری نیازمند است اما من شخصا دوست دارم در فیلمهایم از خانمهایی استفاده کنم که چهرهای کاملا طبیعی دارند. در «یکی از ما دو نفر» این موضوع حساستر میشد چراکه ویژگی نقش ایجاب میکرد که بازیگر آن چهرهای کاملا طبیعی داشته باشد یا به تعبیر عوام دماغعملکرده نباشد.
اینکه بازیگرتان دماغعملکرده نباشد، تنها دلیلی بود که از السا استفاده کردید؟
بدون تعارف میگویم، از بازیگران دماغعمل کرده که اینروزها تعدادشان افزایش قابل ملاحظهای هم داشته زیاد خوشم نمیآید چراکه طبیعی بودن چهره را برای یک زن، مزیت میدانم. چهره طبیعی السا در کنار فیزیک قدرتمند، کاراکتر اصلی فیلم را میساخت و به همین دلیل سراغ فیروزآذر رفتم. به جز این فیروزآذر شخصیت یک آرشیتکت را در فیلم ایفا میکند و به واسطه تحصیلات خودش که مهندس معماری است خیلی خوب با ریزهکاریهای کاری آرشیتکتها آشنایی دارد. اگر میخواستم بازیگر دیگری را به جای وی بگذارم میبایستی مدت زمانی را صرف آشنا کردن بازیگر با فضای کاری آرشیتکتها میکردم
اما استفاده از فیروزآذر به این مساله هم هیچ نیازی نداشت. این را هم در نظر بگیرید که السا از کودکی و از زمان ساخت «کاکادو» همکاری با من را به عنوان بازیگر تجربه کرده و با فضای کار سینمایی آشنایی معقولی دارد.
السا فیروزآذر و پهرام رادان در نمایی از «یکی از ما دو نفر»
اما به جز السا فیروزآذر بازیهای دانیال عبادی و پیام صالحی هم آن قدرها چشمگیر نیست؟
شاید به خاطر اینکه هر دوی اینها نقشهای فرعی داستان را ایفا میکنند و تمرکز زیادی بر روی بازی آنها نشده است. به جز این همواره در انتخاب بازیگر، توانمندی وی را در کنار شخصیت اجتماعی او مدنظر قرار میدهم و غالبا کوشیدهام از هنرمندانی در کارهایم استفاده کنم که هر دوی این ویژگیها را در تناسب با یکدیگر داشته باشند. هم بهرام رادان که به خوبی نقش اول مرد ماجراهای فیلم را ایفا کرده و هم دانیال عبادی و پیام صالحی که شخصیتهایی کوتاهتر دارند، به لحاظ شخصیتی بازیگرانی محترم بوده و همین مساله کار با آنها را برایم لذت بخش بود.
خیلیها میگویند داستان کاراکتر اول «یکی از ما دو نفر» روایتگر بخشی از زندگی شما است؟
شاید اینطور باشد. در میان فیلمهایم «یکی از ما دو نفر» در کنار «افسانه آه» قرار میگیرد یعنی برخلاف دیگر آثارم که یک ماجرای اجتماعی را صرفا برای مخاطب تعریف میکردم، اینجا به لحاظ شخصیتی بخشی از خودم در قصه وجود دارد و به بیان دیگر بخشی از مشکلاتی که خودم در دوران جوانی با آن روبرو بودم در این فیلم مشاهده شده است.
اگر امکان دارد درباره این مشکلات بیشتر صحبت کنید؟
متاسفانه هنوز هم هستند آدمهایی که وقتی قرار است یک نیروی زن را در مجموعه کاریشان استخدام کنند بیشتر از توانایی وی در امور محوله به جذابیتهای زنانه وی توجه میکنند و همین امر زمینهای را فراهم میکند برای گسترش سوءاستفاده از زنان در محیط کار. تلاشم بود در یکی از ما دو نفر بخشی از واقعیت مربوط به حضور زنان در محیط کار را به مخاطب ارائه کنم.