تبلیغات
کد خبر: ۲۷۹۶۵

جدایی دین از نادر و سیمین

جدایی نادر از سیمین یا به گفته بعضی ها جدایی سیمین از نادر این روزها در محافل فرهنگی با نقد و بررسی های به معنای واقعی کلمه ضد و نقیض مواجه شده است. اینکه بعضی از رسانه ها این فیلم را یک فیلم و نماد کامل سینمای دینی معرفی می کنند و دیگران آن را نقطه مقابل سینمای دینی می پندارند.

در این مقال آمده ایم بگوییم که چرا این فیلم و در کل فیلم هایی که اصغر فرهادی میسازد به این سمت و سو می رود که ناهنجاریهای جامعه را طوری به نمایش می گذارد که گویا تمامی مشکلات بشریت در نقطه ای اتفاق افتاده که این فیلم ساخته شده است.

هدف ما سرکوب این فیلم نیست و مطمئن باشید می دانیم که جشنواره برلین، فجر و… جوایزی ارزنده به این فیلم اعطا کرده اند ولی آیا جشنواره برلین به مفهوم و بعد معنوی فیلم هم جایزه داده است؟ اهل فن می دانند که این فیلم از نظر فنی یکی از شاهکارهای فیلم ایرانی است و از نظر فنی بسیار خوش ساخت است.

جدایی نادر از سیمین یک فیلم اجتماعی است که به صورت افراطی به سیاه نمایی پرداخته است و مشکلات جامعه ای که هیچ کس منکر آن نیست را چنان بزرگ کرده که هر کس بدون اطلاع از اوضاع، این فیلم را مشاهده کند مطمئنا چنان دید بدی به ایران و ایرانی و علی الخصوص که گویا هدف فرهادی هم همین بوده است، دید بدی به مذهبی ها پیدا می کند که دیگر به سختی شاید بتوان این ذهنیت را پاک کرد.

جدایی نادر از سیمین حتی بهترین افراد از نظر قدرت تحلیل را دچار مشکل می کند که بالاخره خوب و بد این ماجرا کجاست؟ چه کسی را خوب فرض کنیم و چه کسی را بد؟ چنان این ۲ را در هم تنیده که خوش بین ترین افراد جامعه را، به شک متمایل به بدی سوق می دهد.

اگر می گوییم سیاه نمایی نه اینکه فرهادی اغراق کرده باشد نه ولی سوال اینجاست آقای فرهادی آیا جامعه طوری است که همه رذیله های اخلاقی اینطور که شما در فیلم پیاده کردید در یک فرد یا چنین جامعه مثالی شما بروز می کند؟

اینکه یک فرد با بروز یک بحران تمام گذشته خود را فراموش کند و کوچکترین محافظه کاری نداشته باشد؟
آقای فرهادی شاید شما با تکیه بر آن جمله که انسان جایز الخطاست، مجوز صادر کردید که انسان اگر مشکلی جدی داشت میتواند بشکند و مرز ها رو از هم بپاشد.
اشتباه شما اینجاست که شکستن در زمان سختی را امری عادی کردید برای مخاطب و حتی با مضمون فیلمتان توجیه کردید.

آقای فرهادی، جدایی نادر از سیمین دوباره ما را به یاد فیلم هایی می اندازد که فرد مذهبی را یک فرد نابهنجار جامعه معرفی می کند. چرا باید کارکتر های مذهبی در فیلم های شما طوری تعریف شوند که در آخر ماجرا همه هیبت آنها فرو بپاشد؟

سینمای فرهادی مطمئنا دینی نیست و البته غیردینی هم نیست ولی می توان به سینمایی که فرهادی دوست دارد ان را در ایران نهادینه کند نامی به عنوان سینمای غرب زده دینی گذاشت. جا دارد آن جمله بزرگ مرد تاریخ تشیع انقلاب ، مرد الهی دوران حضرت امام روح الله را به یاد آوریم که می فرمود: اسلام آمریکایی نه، و اسلام محمدی آری

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات