تبلیغات
کد خبر: ۳۰۶۴۷۸

حسین فرحبخش:

فیلمسازان برای عمه و خاله شان فیلم می سازند نه مردم!

سینمای ما امروز سینمای شخصی شده است. یعنی پولش از دولت تامین می شود اما نگاهش نگاه شخصی است. من در روز اول چند فیلم را دیدم اما گویا این فیلم ها را برای عمه و خاله خود ساخته اند نه مردم و همه فیلمها شخصی شده است.

فیلمسازان برای عمه و خاله شان فیلم می سازند نه مردم!

به گزارش افکارنیوز، حسین فرحبخش کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده سینمای ایران در سال ۱۳۳۸ در تهران متولد شد و فعالیت سینمایی خود را از سال ۱۳۶۱با فیلم ریشه در خون در مقام تهیه کننده گی آغاز کرد.

دو فیلم زندگی خصوصی(۱۳۹۰) و عطش(۱۳۸۱) از مشهورترین آثاری است که او ساخته و نویسنده فیلم هایی چون شارلاتان، پاکباخته و نیش نیز بوده است. وی در مقام تهیه کنندگی فیلمهایی نظیر نازنین(۱۳۹۲)، پس کوچه های شمرون(۱۳۹۱)، رژیم طلایی(۱۳۹۱)، زندگی خصوصی(۱۳۹۰)، دختر شاه پریون(۱۳۸۹)، دردسر بزرگ(۱۳۸۹)، سلام بر عشق(۱۳۸۸)، آقای هفت رنگ(۱۳۸۷)، زن ها فرشته اند(۱۳۸۶)، کلاغ پر(۱۳۸۶)، سوغات فرنگ(۱۳۸۵)، مهمان(۱۳۸۵)، شارلاتان(۱۳۸۳)، عروس فراری(۱۳۸۳)، کما(۱۳۸۲)، رز زرد(۱۳۸۱)، عطش(۱۳۸۱)، آواز قو(۱۳۷۹)، تکیه بر باد(۱۳۷۹)، شب های تهران(۱۳۷۹)، دوستان(۱۳۷۸)، زخمی(۱۳۷۶)، عقرب(۱۳۷۵)، پاکباخته(۱۳۷۴)، گروگان(۱۳۷۴)، بهشت پنهان(۱۳۷۳)، تحفه هند(۱۳۷۳)، نیش(۱۳۷۳)، دو روی سکه(۱۳۷۱) و چند فیلم دیگر را در کارنمه خود می بیند.

این پیشکسوت سینما به بررسی روند جشنواره و نقاط ضعف و قوت جشنواره سی و دوم پرداخت:

به نظر شما سی و یک جشنواره برگزار شده از ابتدا تا کنون تا چه اندازه در بهبود حال و روزی سینمای ایران موثر بوده؟

ذات جشنواره فجر از این نظر که یک جشنواره ملی است و در دهه فجر انقلاب اسلامی برگزار می شود خوب است. یعنی نفس حرکت حرکت خوبی است، اما به غیر از چند دوره ابتدایی مابقی دوره های جشنواره به بازار فیلم تبدیل شده است و این دوره هم که مافوق همه دوره هاست و بازار مکاره فیلم شده است. وقتی در یک جشنواره حدود ۶۰ فیلم شرکت می کند یعنی ما همه اجناس و دارایی های سینما را در یک سبد به حراج می گذاریم.

چند شب پیش یکی از مسئولین جشنواره آمار می داد که حدود یک میلیون و سیصد نفر فیلمهای جشنواره را می بینند و این فاجعه است در حالی که آقای رضاداد قبلا گفته بود ۳۴ تا ۴۰ هزار نفر این فیلمها را می بینند. اصلا نباید در یک جشنواره این تعداد از مردم فیلمها را ببینند بلکه فقط باید افراد خاص میهمان جشنواره ها باشند.

از سوی دیگر در طول ۱۲ روز برگزاری جشنواره سینمای کشور عملا تعطیل است در حالیکه در جشنواره های بین المللی، همزمان با جشنواره فیلمهای بین المللی نیز اکران می شود و برای آنها مشتری پیدا می کنند اما در ایران برعکس است و سینمای کشور تعطیل می شود. به نظر من در چند سال اخیر جشنواره فیلم فجر فاجعه بوده و تمام قدرت سینمای ایران را از بین برده است.

سینمای ما امروز سینمای شخصی شده است. یعنی پولش از دولت تامین می شود اما نگاهش نگاه شخصی است. من در روز اول چند فیلم را دیدم اما گویا این فیلم ها را برای عمه و خاله خود ساخته اند نه مردم و همه فیلمها شخصی شده است.

نظر شما در مورد تعداد داوران چیست؟ آیا تعداد زوج کار را برای داوری ها سخت نمی کند؟

اندرحکایت شیخ ما این بود، شیره را خورد گفت عجب شیرین است. بالاخره این اتفاق هم از مدیریت آقای رضاداد است. آن روزی که ما فریاد می زدیم و می گفتیم این آقا حامی فتنه گران و رانت خوار است کسی قبول نکرد. ایشان سابقه اش را نشان داده و امروز هم شما نگاه کنید چه کسانی در اطرافش هستند و بنده بر اساس اطلاعات دقیق می گویم که این دوره شاهد بی نظم ترین مدیریت در چند سال اخیر بوده ایم. تنها چیزی که خوب بود کارگردانی مراسم افتتاحیه بود که فوق العاده بود. من نمی دانم کارگردان اماسم افتتاحیه چه کسی بود اما بعید بنظر می رسد ارتباطی به رضاداد داشته باشد.

در مراسم افتتاحیه شاهد یکسری حواشی هم بودیم. صحبت های سعید راد واکنش های زیادی را به همراه داشت. نظر شما چیست؟

ببینید در مورد صحبت های آقای راد باید بگویم وقتی من بالای سن می روم کسی نمی تواند به من بگوید که چه چیزی بگویم و چه چیزی نگویم. پس این حواشی را نمی توان به پای جشنواره نوشت.

آقای ایوبی هم موضع گیری کردند و گفتند الزاما صحبت های آقای راد موضع جشنواره و وزارت فرهنگ و ارشاد نیست

بله این حرف آقای ایوبی درست است چون هر فردی ممکن است هر حرفی بزند و خودش هم مسئول صحبت هایش هست.

شما خودتان بعنوان یک هنرمند در این عرصه، موافق بیان ان حرف ها در مراسم افتتاحیه بودید؟

ممکن است من با آقای راد موافق باشم اما هیچ وقت در عموم و در چنین مراسمی بیان نمی کنم. اگر هم موافق باشم به دلیل اینکه برای سینما حاشیه ایجاد نکند هیچگاه چنین حرفی را نمی زنم.

اما من می گویم اصل جشنواره از خانه ویران است و حرف های سعید راد در بین همه مشکلات موجود گم می شود و محلی از اعراب ندارد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات