تبلیغات
کد خبر: ۳۷۴۲۴

اهل تهران بود، اما نیای عرب داشت

رفیقِ بی کلک

اهل تهران بود، اما نیای عرب داشت

مولانا حامد بهداد اندر احوالات فريبرزنا گفته بود: او همچون شمعی است در میان ما هنرمندان متعهد و متعبد، که میسوزد و هواي پاک موجود را آلوده میکند!! پس باید که او را دوگانه سوز کنیم! و فکری به حال این قوز بالای قوز کنیم! پس خطاب به مولانا افاضه فرموده بود : دیگر از این غلطها نکن!!
مطلب پیش روی شما سیزدهمین مطلب ستون ویژه " تذکرة الرجال " سایت فردا است. " رفیق بی کلک " و " پ. خالتور " نویسندگان این بخش هستند که در نظر دارند با نگاهی متفاوت و طنزگونه به بررسی احوالات چهره های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و.. بپردازند. در این مطلب این دو عزیز به سراغ فریبرز عرب نیا، بازیگر سینما و تلویزیون رفته اند.


آن آقای متوسط، آن دارای سیمایی منبسط، آن هنرمند کم کار، آن دوستدار ریال و دلار، آن ارباب هنر، آن فخر بنی بشر، آن مروج اصول انسانی، آن معاشر فریدون جیرانی، آن حامی خلیل عقاب، آن گوینده‌ی سخنانِ بی حجاب، آن صاحب قدرت و اراده، آن سخنورِ حکیمِ پر افاده، آن صاحب ساز و برگ، آن ملاقی حضرت مرگ، آن شیخ فرا جناحی، آن آمر به اوامر و نواهی! آن دارنده مدرک گرافیک، آن معدن اخلاقیات آنتیک! آن اسوه نظم و هماهنگی، آن دشمن انحصار در امور فرهنگی، آن مختار نامه را سرور، آن میراثفرهنگی کشور، آن دارای شهرت و ثروت، آن لات کوچه‌های خلوت! آن هنرمند نظر کرده، آن دارای افاضات در جوانب گسترده، آن اخلاق صنفی را گونیا، مولانا فریبرز عرب نیا – دامت مصاحباته -.

اهل تهران بود، اما نیای عرب داشت و کرامات و کلماتی عجب داشت و دشمنی با جوانان عزب داشت!

در تصاویر دیجیتال ضبط است که وقتی در برنامه‌ای تلویزیونی فرموده بود: «شما تا به امروز کجا مرا در تلویزیون و رادیو!! و … دیده‌اید؟!!» گویند عده‌ای از مریدان که به صورت دست جمعی چهره‌اش را می¬دیدند و صدایش را می‌شنیدند، با شنیدن سخنانِ شیخ یکان یکان به سخن آمدند؛ یکی عرض کرد: «همین حالا!!!» دیگری گفت: «بارها شما را در رادیو دیده‌ام!» سومی گفت: «من صدایتان را در مطبوعات شنیده‌ام!» چهارمی گفت: «همین امشب و فردا شب و شب‌های دگر!» پس اصحاب به خنده آمدند و بی تأمل به پیش بنده آمدند که دیگر نوبت حضور مولانا عرب نیا، در ستون تذکره الرجال است و این بهترین مجال است و وقتِ نوشتن از این مرد پر جنجال است!

گویند مولانا حامد بهداد اندر احوالات فریبرزنا گفته بود: «او همچون شمعی است در میان ما هنرمندان متعهد و متعبد، که می‌سوزد و هوای پاک موجود را آلوده می‌کند!! پس باید که او را دوگانه سوز کنیم! و فکری به حال این قوز بالای قوز کنیم!» پس خطاب به مولانا افاضه فرموده بود: «دیگر از این غلط‌ها نکن!!» نقل است مولانا عرب نیا از شنیدن این سخن غمگین شد و به کلی از جای بشد؛ پس به پیش قاضی رفت و دعوی کرد که فلان مرا گفته است: «غلط مکن!» گویند قاضی در جوابش فرمود: «گوش نده، تو همچنان کار خود می کن!» گویند مولانا با شنیدن پند قاضی دست از لجاجت برداشت و فی‌الفور دست به دعا برداشت که: «خدایا به من آنچنان عشقی ده تا بتوانم همکارانم را دوست بدارم! و صبری ده تا آنان را تحمل کنم و از شنیدن سخنانشان روی درهم نکنم! اما به هیچ روی قدرتم عطا مفرما، که با ایشان گلاویز می‌شوم!»

نقل است شبی به مجلس مولانا جیرانی اندر آمد و از حضور در برنامه هفت بسیار خوشش آمد و گفت: «تا هفت نشه بازی نشه! پس هر هفته می‌آیم که مردم از دیدن روی ماهم، در هر هفت شبکه سیما، هفت شبِ هفته، حظ برند و کیف نمایند!»

نقل است مولانا عرب نیا فرموده بود: «مدیریت فرهنگی کشور فاسد است!!» چون این سخن پیش مولانا فراستی – قلّت مِن امثاله!!! – بردند، فرمود: «ایشان توهم دارد!!» پس یکی از سخن چینان کل ماجرا به گوش مولانا ضرغامی رساند؛ مولانا ضرغامی فرمود: «ایشان راست گوید!» لیک مرید در نیافت مولانا ضرغامی این سخن در حق مولانا فراستی گفت، یا مولانا عرب نیا!!

از کرامات مولانا عرب نیا در عرصه فراخ سخنوری بسیار گفته‌اند؛ از عجایب و غرایب سخن او اینکه فرموده بود: «هنرمندان کسانی‌اند که ساحرگونه، در نزد مردم مقامِ خدای گونه دارند!» گویند مریدی حلقه در گوش چون این سخن بشنید، ربط منطقی ای در آن ندید، اما از روی تعصب جمله پیرش را پسندید و دست افشان به کوی و برزن آمد و شعری به این مناسبت از چاه خشکیده ذوقش به جوش آمد و خواند:

«با آن که نفهمیدم، بسیار پسندیدم!
نه عیب در آن دیدم، نه معنی در آن دیدم!
با آنکه نفهمیدم، بسیار پسندیدم!»

از دیگر عجایبی که او را بستند! آن است که در سالی که خود، با مشقت تمام در دو فیلم کار می‌کرد، فرموده بود: «در فضای فعلی، مهم‌ترین مشکل ما این است که آدم‌هایی که نمی‌خواهند کولی بدهند و کولی بگیرند، حذف میشوند!» از این روی بود که گویند فریبرز از بچگی نه کولی می داد، نه کولی می‌گرفت! به همین دلیل در بازی‌های کودکانه هیچ کس او را به بازی نمی‌گرفت و در بزرگ‌سالی نیز کسی او را در فیلم‌هایش به بازی نمی¬گرفت! ‌

از فروتنی شیخنا حکایات بسیاری نقل است. از آن جمله نقل است که مولانا عرب نیا در مجلس ذکری گفته بود: «معاونت سینمایی، خانه سینما و دیگر نهادها باید اختلافات غیر ریشه‌ای را کنار بگذارند!» رندی این بشنید و گفت: «یا شیخ با اختلافات ریشه ای چه باید کرد؟! چرا که اختلافات میان بزرگان ریشه‌ای است!» مولانا فرمود: «بزرگان که خود مختارند!!» مرید عرض نمود: «البته شکسته نفسی می‌فرمایید، همه اذعان دارند که شما مختارید، نه ایشان!» فرمود: «ما هم چون مخ داریم، می‌گوییم ایشان مختارند!» پس مرید گریه‌ها بکرد و از حال برفت و باز که به هوش آمد به یاد فراستِ مولانا افتاد و مولانا فراستی در نظرش آمد و این بار برای همیشه از هوش برفت!

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات