نسخه نخود سیاه
قبلاً چنددست لباسشخصی بچهها را آورده بودند که تحویل مسئول واحد فرهنگی بود. موقع اجرای تئاتر در هر آسایشگاهی لباسها را تحویل میگرفتند. بقیه وسایل کار اعم از دکور و ابزار تئاتر باید توسط اسرا و بازیگران تهیه میشد که کار زیادی میبرد اما ارزش داشت.
به گزارش افکارخبر، معمولا هر از چند گاهی در هر آسایشگاهی بهمناسبتهای مختلف تئاتری به نمایش در میآمد که اجرای این تئاتر متضمن کار زیادی بود!
مخصوصاً این که اجرای هر نوع کار گروهی ممنوع بود. نمایشنامه توسط اسرا نوشته میشد و بازیگران آن هم آقایان حسن محمودی و هاشمی اهل تهران و فردوسی و حیاتی از شهرری و….
قبلاً چند دست لباس شخصی بچهها آورده بودند که تحویل مسئول واحد فرهنگی بود. موقع اجرای تئاتر در هر آسایشگاهی لباسها را تحویل میگرفتند. بقیه وسایل کار اعم از دکور و ابزار تئاتر باید توسط اسرا و بازیگران تهیه میشد که کار زیادی میبرد، اما ارزش داشت!
تا اینکه یک شب موقع اجرای تئاتر، سربازی مرتب رفت و آمد میکرد، مسئول آسایشگاه روی کاغذ چیزی نوشت و از سرباز خواست تا آن را ببرد.
از وی پرسیدم: چهکار کردی؟ گفت: با دکتر (پزشکیار و پرستار) قرار گذاشتهایم که موقع اجرای نمایش یا خواندن دعا اگر سربازی مزاحم شود این جمله یعنی نخود سیاه را بنویسم وبه سرباز بگویم: "مریض بدحال داریم"! سرباز برای گرفتن دارو به بهداری میرود، دکتر نسخه ما را میخواند و متوجه میشود که سرباز مزاحم است بهشکلی سر او را گرم میکند تا کار ما تمام شود، پس از آن چند قرص مسکن به سرباز میدهد تا بیاورد تا آن موقع هم کار ما تمام شده!!