خشونت و وحشت، ارمغان هالیوود برای بشریت
خبرگزاری فارس: بسیاری از لابی های وگروههای سکولار وضد تفکر دینی در دنیا تلاش بسیاری می کنند که خرافات وبه نوعی وحشتهای اومانیستی که منبعی انسانی ومادی دارد را گسترش دهند.دراین بین آنها ابزارهای مختلفی برای این امر استفاده کرده اند. به طور یقیین باید به این نکته اشاره کرد که رسانه ها ی تصویری به خصوص سینما بهترین ابزار هستند.
ترویج خرافات ونشر ترسهای موهوم یکی از راههای همیشگی مبارزه با تفکرات دینی است. به گونه ای که همیشه این موضوع از سوی دین گرایان در تمام نقاط جهان به عنوان یک خطر، هشدار داده شده است. چرا که به تعبیر آنها خرافات آفت تفکر خدامحور ودین گرا است. به همین علت هم بسیاری از لابی های وگروههای سکولار وضد تفکر دینی در دنیا تلاش بسیاری میکنند که خرافات وبه نوعی وحشتهای اومانیستی که منبعی انسانی ومادی دارد را گسترش دهند. دراین بین آنها ابزارهای مختلفی را برای این امر استفاده کرده اند. کتاب، اینترنت و…از این دست ابزارها بوده اند. اما به طور یقیین باید به این نکته اشاره کرد که
رسانه ها ی تصویری به خصوص سینما بهترین ابزار درابزارهای جدید هستند که آنها برای ترویج این مسائل آن را به خدمت گرفته اند. دراین میان اگر به ژانر وحشت سینمای غرب وعلی الخصوص هالیوود نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم که امروز این رسانه ها دقیقا کارکردی در راستای ترویج خرافات و وحشت های مادی وسکولاریستی، لابی های سیاسی - فرهنگی پیدا کرده اند.
در تمام محصولات این رسانه ها وحشت نه از خدا بلکه از یک منبع مادی وانسانی واین جهانی است. از سوی دیگر در تمام این محصولات راه مبارزه با این وحشت وترس خرفات است نه پناه بردن به خدا!
شروعی برای وحشت اومانیستی
شاید بتوان شروع جدی این موج را از سال ۱۹۲۰ وبامطرح کردن موجوداتی مانند دراکولا در سینمای هالیوود دانست، فیلمهایی مانند golem - cabinet of dr caligari - nosferatuاز مهمترین فیلمهای این دوره بودند. پس از این موضوع به تدریج هالیوود شروع به ساخت فیلمهای زیادی کرد به گونه ای که روز به روز فیلمهایی که دراین ژانر ساخته می شد افزایش پیدا می کرد. تا اینکه به تدریج بحثساختن فیلمهایی درباره روح وجن درهالیوود مطرح شد وبه تبع آن فیلم جنگیر در سال ۱۹۷۳ به کارگردانی ویلیام فرید کین ساخته شد. این فیلم را می توان نقطه عطفی در تولید فیلمهایی با محتوای خرافی وترسناک دانست. دراین فیلم از جن موجودی به
نمایش گذاشته شده بود که دقیقا برخلاف تعریف ادیان آسمانی از این موجود بود. واین موضوع ادامه پیدا کرد تا در سالهای بعدی سری جن گیر درقسمتهای بعدی تولید شد و هر چقدر این مجموعه فیلمها جلوتر می رفت وحشت وخرافات درآنها بیشتر می شد. از سوی دیگر فیلمهایی همچون طالع نحس هم درکنار جن گیر ساخته شد، که دراین فیلم هم خرافات با توهمات عجیب عجین شده بود. اما آخرین تولیدات از این دست فیلمها را می توان فیلم «آخرین جن گیری» محصول سال ۲۰۱۰ دانست. فیلمی به کارگردانی دنیل استم!این فیلم را می توان کلکسیونی از خرافات درباره جن دانست، که همه محتویات آن دقیقا در مخالفت با تعالیم آُسمانی
است. دراین فیلم انسان از شر جن مصون نمی ماند مگر با خرافات ومتوسل شدن به آنها!این درحالی است که این موضوع در فیلمهای دیگری همچون آیینه ها قسمت اول ودوم هم کاملا آشکار است. در تمام این فیلمها به جن نه به عنوان مخلوقی ازمخلوقات خداوند بلکه به عنوان عنصری برای ترساندن بشریت نگاه می شود. از سوی دیگر درتمامی این تولیدات هالیوودی تلاش می شود تا ظهور اجنه را نشانی از آخرزمانی بداند که دراندیشه های صهیونیزم مطرح است.
ارواح، دست مایه ای برای خرافات و وحشت
درکنار این موضوع تزریق خرافات با تاکید بر مسائلی همچون روح از دیگر موضوعاتی بود که در سینمای غرب علی الخصوص هالیوود مورد توجه قرار گرفت. شاید اگر به hunting به کارگردانی رابرت وایزر محصول سال ۱۹۸۳ نگاهی بیاندازیم، متوجه می شویم که هالیوود با استفاده از سوژه ای مانند ارواح چه تصمیمی داشت وچه موجی را از همان زمان به راه انداخت. این موج ادامه پیدا کرد تا درسالهای بعدی استنلی کوبریک با ساخت فیلم درخشان(تلالو) سهم خود را در ساخت فیلمهای ژانر وحشت پر از خرافات به لابی های سیاسی - فرهنگی آمریکا ادا کند. هرچند که درسالهای بعدی فیلمهای «حلقه»، «دیگران» با بازی نیکول کیدمن،
«آب سیاه» با موضوع ارواح هم ساخته شد. به ویژه که درآب سیاه فیلم تلاش می کند با تاکید بر بازگشت روح به زندگی انسانی وانتقام جویی او را به سمت وحشتی موهوم ببرد. وحشتی که درآن یاد خدا هم علاجی برای در امان ماندن از روح نیست. به واقع این موضوع در تمام این فیلمها مشترک است یعنی در واقع درتمام این فیلمها بیننده نه نشانه ای از خدا می بیند ونه چیز دیگری!بلکه با وحشتی افسارگسیخته روبه رو است که درآن تنها راه تسلیم شدن وبه نوعی مردن است. برای درک بهتر این موضوع نگاهی به فیلم عکاس هم می تواند ابعاد بیشتری از این توطئه فرهنگی را مشخص کند.
خشونت افسار گسیخته، هجوم به حریم اخلاق
اما در کنار این مسئله از این موضوع هم نمی توان غافل شد که هالیوود همیشه تلاش داشته تا دوعنصر خشونت ووحشت را هم با هم بیامیزد. نمونه این موضوع را می توان درفیلمهای دید که با موضوع زامبی وآدم خوار ساخته شده مشاهده کرد!در تمام این فیلمها خرافات در قالب موجوداتی همچون زامبی نمود پیدا کرده است!فیلمهایی همچون «هجده هفته بعد» محصول ۲۰۰۸ ویا «استقامت شیطان» محصول ۲۰۰۱ ویا سری «twilight» از این دست فیلمها هستند. در تمام این فیلمها خشونت در کنار مسائل خرافی به شدت دیده می شود. به گونه ای که تمام تلاش این فیلمها براین است که به بیننده القا کنند که این موجودات بخشی از زندگی واقعی
بشری هستند واین موضوع بدون تردید باعثانحراف ذهن افراد از امور معنوی ادیان آُسمانی می شود.
این درحالی است که در اکثر این فیلمها موضوعی که به شدت بزرگ می شود کشتن انسانهاست. یعنی درواقع نمایش کشتار انسانها دراین گونه فیلمها یکی از مهمترین ارکان آنهاست. به طوری که گویی قرار است قبح خشونت وکشتن ریخته شود. نمونه تمام عیار این موضوع را باید در فیلمهایی همچون کنده کاری ویا سری فیلمهای کشتار با اره برقی درتگزاس مشاهده کرد. به ویژه که در فیلم کشتار با اره برقی که از سال ۱۰۷۴ اولین قسمتش تولید شد کشتار وحشیانه وصحنه های خشن وشنیع بارها در مقابل چشم بیننده به نمایش گذاشته شده بود. این درحالی است که در مورد آخرین فیلم این مجموعه که در سال ۲۰۰۶ ساخته شد منتقدین
نظرات بسیار تندی دادند. رنه رودریگوئز - در میامی هرالد درباره این فیلم این طور گفت: اگر نظر تماشاگران از یک زمان ترسناک لذت بخش فقط دیدن چاک خوردن صورت ها و جدا شدن پاها و پاره شدن گلوها است این جا پولتان را دور نریخته اید.
از سوی دیگر استفاده از عنصر خون به صورت فوق العاده ای در تمام این فیلمها فصل مشترک آنها برای ایجاد وحشت وآشفتگی فکری در بیننده است. فیلمهایی مانند house hunter از این دست فیلمها هستند. فیلمهایی که درآنها سعی می شود ریختن خون را امری طبیعی جلوه دهدواین درحالی است که در فیلمهای همچون ملاقات با خون آشام ویا حتی فیلمهای نسل جدیدتر دراکولایی وخون آشامی مثل فیلم UNDERGROUND(زیر زمین) این مسئله به شکل شدیدتری دیده می شود وحتی در بسیاری از آنها خون خوردن تبدیل به یک موضوع معمولی تبدیل شده وبیننده شاهد مسائل خیلی فراتر از آن، مثل نمایش عریان مثله مثله کردن بدن انسان وحتی پختن وپاره
کردن جوارح به صورت مشمئز کننده ای است. فیلمهایی مانند «کابوس» ویا «تپه ها چشم دارند» به کارگردانی الکساندر آجا و «روشن کردن اشتباه» به کارگردانی راب اشمیت از این دست فیلمها هستند. در این فیلمها حتی افرادی وجود دارند که از انسان تغذیه می کنند.
نمایش تجاوز جنسی، جنایت دیگر از هالیوود
از سوی دیگر نکته ای که باید بیش از همه به آن توجه کرد بحثتجاوز جنسی است که در بسیاری از این فیلمها در کنار خشونت و وحشت دربرابر چشم بیننده به نمایش گذاشته می شود. مصداق مهم این موضوع را می توان در سری فیلمهای هالیووین دانست. فیلمهایی به کارگردانی راب زامبیا که درآن سکس وخشونت وکشتار با هم ترکیب شده!درواقع دراین گونه فیلمها هدف از نمایش این موضوع کاملا در پرده ای از ابهام قرار دارد اما یک چیز به طور قطع مشخص است وآن هم اینکه دراین فیلمها تلاش می شود تا قبح مساله مثل تجاوز در ذهن بیننده ریخته شود.
به طور کلی باید به این موضوع اشاره کرد که فیلمهای ژانر وحشت هالیوودی درابتدای امر طرفدار چندانی نداشت اما به دلیل تبلیغات فوق العاده زیاد وتولید فله ای آنها در چند سال اخیر این سینما طرفدار پیدا کرد، واین درحالی است که اگر به آمارها وصحبتهای روانشناسان وجامعه شناسان غربی نگاهی بیاندازیم متوجه می شویم که این فیلمها تاثیر خود را به شدت بر روی جامعه غربی گذاشته اند. این درحالی است که در چند سال اخیرآمار قتل پس از تجاوز در جامعه غربی بسیار بالا رفته. بسیاری براین باورند که قبح چنین چیزهایی در بین برخی شهروندان غربی شکسته شده، که هالیوود دراین قبح شکنی نقش به سزایی
ایفا کرده است. چرا که هنگامی هالیوود در پیش چشم بیننده آنچه را که نباید به نمایش میگذارد ووارد جزئی ترین وشنیع ترین جنایات می شود به تدریج چشم بیننده به دیدن این مساله عادت میکند واینجاست که برخی از آنها به ویژه جوانان باور می کنند که می توان خط قرمزهای انسانی را زیر پا گذاشت. به همین علت هم تاکنون بخشی از خانواده ها درجامعه آمریکا خواهان پایان دادن به این تولید فله ای فیلمهای بی سروته ژانر وحشت سینمای هالیوود هستند. فیلمهایی که در عرض چند روز ودریک لوکیشن معمولی ساخته میشوند اما پشت پرده ها واهداف فراوانی دارند. این درحالی است که تاثییرات این فیلمها در جوامع
جهان سوم ویا جوامع مذهبی به شکل مضاعفی خواهد بود چرا که عناصر تبلیغ شده درآنها دقیقا در تعارض با فرهنگ مذهبی است که این موضوع میتواند برای جوامع این چنینی یک تهاجم فرهنگی تمام عیار محسوب شود، تهاجم فرهنگی که می تواند تاثیرات اجتماعی بسیار نامطلوبی داشته باشد.
نويسنده:رضافرخی