اسیری که در تمام مدت اسارتش روزه بود
سيدكريم ميرثنايي از آزادگان كشورمان در گفتوگو با ايسنا،از ماه رمضان در اسارت گفت.
وی گفت: در سال اول اسارت به صورت پنهانی روزه میگرفتیم و غذاهای صبحانه و ناهار را برای افطار و سحری نگه میداشتیم. چون اگر عراقیها میفهمیدند روزه هستیم به شدت ما را مجازات میکردند برای همین غذاهایی را که قرار بود برای سحر و افطار استفاده کنیم در گوشهای از اردوگاه و زیر پتو نگهداری میکردیم.
بچهها بیشتر دعاها را هم حفظ بودند و سعی میکردیم پنهانی مراسم احیا را برگزار کنیم.
با وجود تمام سختگیریهایی که عراقیها برای جلوگیری از انجام واجبات دینی بر ما تحمیل میکردند کسانی بودند که هفت سال تمام را روزه بودند، من خودم به عینه دیدم که یک پیرمرد اسیر تمام مدت اسارتش را روزه بود.
زماني كه اسامي ما وارد ليست صليب سرخ شد تا حدودي سختگيريها كمتر شد. مثلآ ميتوانستيم روزه بگيريم اما وقت سحر چون خواب عراقيها به خاطر پخش غذا مختل ميشد مسير اردوگاه تا تحويل غذا را كتك ميخورديم.