۴ اصل که سینما را متحول میکند
گفتگو باحجت الاسلام صالحنیا
مؤسس مرکز مطالعات راهبردی امام مهدی(عج) با بیان ۵ ویژگی صیقلدهنده، کوبنده، شفافکننده، نشاندهنده راه و جداکننده حقیقت از مجاز برای هنر اصیل گفت: اگر سینما این ویژگیها را داشته باشد یک دانشگاه دینی بسیار اثرگذار میشود.
به گزارش فارس، در هفتهای که گذشت «روز ملی سینما» قرار داشت. به همین بهانه، گفتوگوی مشروحی با حجتالاسلام «یحیی صالحنیا» دارای دکترای کلام اسلامی و نویسنده بیش از ۴۰ کتاب دینی، درباره چیستی هنر، هنر اسلامی، رسانههای تصویری و سینما؛ ضعفها و راهبردها انجام دادیم که تقدیم مخاطبان گرامی میشود.
* نباید ساحت هنر را آلوده کرد
حجت الاسلام صالحنیا در ابتدای این گفتوگو ابراز داشت: جمله کلیدی بحثمن درباره هنر این است که انسان باید با جاری هنر تطهیر کند نه اینکه ساحت هنر را آلوده کند.
وی گفت: خیلیها تصور میکنند که دین به دلیل ماهیت جدیاش با رسانههای تصویری مثل تلوزیون و سینما به خاطر جنبه سرگرم سازیاش جور در نمیآید اما بنده به عنوان کسی که در دین و هنر سالها تحقیق کردهام فکر میکنم اینطور نیست.
وی افزود: این یک واقعیت است که هر هنری میتواند به راحتی با تفسیر قابل توجهی در خدمت دین قرار بگیرد.
* هنر ارائه تناسبها در قالب مناسب است
پژوهشگر حوزه علمیه در تعریف خود از هنر گفت: هنر به نمایش مناسبی از تناسبهای موجود در عالم میگویند یعنی اگر شما بتوانید تناسبهایی را که در عالم موجود است به صورت مناسبی نمایش داده و به مردم ارائه نمایید کار هنری انجام دادهاید.
وی ادامه داد: پس در هنر دو عنصر نهفته است: اول اینکه هنر تناسبها را ارائه میکند نه بیتناسبیها را، به عنوان مثال مساله توحید یا مساله عدالت یک تناسب است و اگر چیزی این مساله را به شکل مناسبی ارائه کند امر هنری خواهد بود.
صالحنیا افزود: عنصر دوم اینکه قالب باید قالب مناسبی باشد یعنی غیر از اینکه محتوا باید متناسب باشد قالب هم باید مناسب باشد. پس اگر محتوای متناسب را با یک قالب مناسب ارائه دهیم این محتوا و قالب هنر نام دارد و ارائه دهنده هنرمند نام میگیرد.
این پژوهشگر حوزه ادامه داد: با توجه به این توضیح روشن میشود که پیوند خوبی بین دین و هنر برقرار است چرا که دین، آکنده از تناسبهاست و هنر با پیوند به دین میتواند خیلی از موضوعات بکر و دست نخورده را ارائه نماید.
استاد حوزه علمیه ادامه داد: همچنانکه دین با اجتهاد روز به روز پویاتر و بهتر شناخته میشود و در هر مکان و زمانی قابل ارائه هست، هنر هم با رشتههای مختلف و در هر عصری میتواند موضوعات جدیدی را به دست آورد و ارائه نماید.
* هنر اسلامی، ارائه تناسبهای مولود اسلام در قالب مناسب است
حجت الاسلام صالح نیا در تعریف هنر اسلامی گفت: هنر اسلامی ارائه تناسبهای واقعی و ظاهری مولود اسلام در قالبی مناسب است. به عنوان مثال اگر تهیه کننده، کارگردان، نویسنده، خوشنویس، نقاش و … بتواند تناسبهای واقعی(باطنی) و ظاهری که مولود اسلام است به صورت مناسب ارائه دهد هنر اسلامی ارائه کرده و هنرمند اسلامی محسوب خواهد شد.
وی افزود: مثال بارز در هنر اسلامی، خوشنویسی است. در هنر خوشنویسی، مطالب و نوشتههای ناشایست و زشت و … نوشته نمیشود، همیشه در قالب خوشنویسی محتوای متناسب نوشته میشود و حتی اگر کسی حرف و سخن نامربوطی بخواهد برای خنده و مانند آن بنویسد سعی میکند قالب را تغییر دهد یعنی همان خط را کمی تغییر میدهد و از حالت رسمی خارج میکند.
* بازی و سرگرمی و تعیّش صِرف، هنرکُش هستند
استاد حوزه گفت: با این نگاه روشن میشود امروزه آسیبهای جدی در دنیای هنر وجود دارد. در دنیای ما، بازی و سرگرمی و تَََََعیّش(کسب معیشت به هر طریقی) به ویژه در رسانههای تصویری اسمش هنر قلمداد شده است. یعنی هر نوع بازی و سرگرمی که ارائه و ایجاد میشود هنر نام میگیرد و کسانی که بیشتر جنبه تهیه کنندگی و کارگردانی را بر عهده دارند با چیزی که به عنوان هنر ارائه میشود تعیّش میکنند درحالی که در هنر تناسب و مناسبت هر دو مطرح است و بازی و سرگرمی و تعیّش صِرف، هنر آفرین نیستند بلکه هنرکُش هستند.
وی گفت: هنرمندان و همه کسانی که به صورت مصداقی با هنر به ویژه با اثر تصویری مرتبطند باید مثل کسی که کتابی در کتابخانه میخواند از اثر خود سود ببرند.
وی در توضیح چگونگی سود بردن هنرمندان از اثر هنری خود گفت: کسی که شخصیت فرد مثبتی را بازی میکند باید از آن شخصیت مثبت، الگو بگیرد و اعمال خود را در زندگی واقعی خود سامان بخشد مثل اینکه کتابی درباره شخص مثبت مطالعه میکند و این فیلم باعثتناسب و نظم در زندگی بازیگر شود و کسی که نقش منفی بازی میکند به حکم «ادب از که آموختی از بی ادبان» تلاش کند خود را اصلاح کند و کارهای آن نقش منفی را در زندگی واقعی خود انجام ندهد نه اینکه فلان آقا یا خانم بازیگر فقط بازی کند اما وقتی شخصیت واقعیاش را به تلوزیون دعوت میکنند یا در خیابان میبینند از نظر ایدههایی که دارد، نوع
برخورد و رفتار، از نظر صحبت کردن، پوشش غیر متعارف و … نشانگر آن باشد که این بازیگر صرفا بازی و تعیّش کرده است.
صالحنیا تاکید کرد: تهیه کنندگی و کارگردانی هم همینطور است یعنی کارگردان یک اثر دینی باید بعد از اتمام کار، بهرهای از آن اثرِ کار شده ببرد وگرنه صرف تعیّش میشود که عرض کردم.
استاد حوزه علمیه قم گفت: اگر تهیه کننده و کارگردان و … بعد از بیست سال کار هنری در حوزه دین، شناخت صحیحی از دین و هنر دینی نداشته باشد معلوم میشود نگاه هنرمندانه به کار و هنرش نداشته است و به نظر میرسد چیزهایی که اکنون به عنوان هنر ارائه میشود اکثرا نمیشود به آنها هنر گفت.
* چیزی که مانع رشد و حرکت میشود، ضد هنر است
صالحنیا در ادامه این گفتوگو بیان داشت: گر چه خیلیها هنر را فقط قالب میدانند اما هنر فقط در قالب خلاصه نمیشود، هنر خیلی جاها محتواست. ما اگر هنر را تنها در قالب محدود کنیم دچار مشکلاتی با دین خواهیم شد چرا که دین اجازه پیاده کردن هر چیزی را با هنر به معنای قالب نمیدهد. مثلا دین اجازه نمیدهد صورت و اندام زن زیبا در قالب فیلم، طوری ارائه شود که جذاب باشد چرا که بسیاری از محتواها را به هم میزند.
وی گفت: فیلمهایی که از جذابیتهای زنانه خارج از حد عرفی که در غرب و شرق پذیرفته شده است استفاده میکنند اثر هنری محسوب نمیشود چون اگر بگوییم آنها اثر هنری هستند دچار پارادوکس خواهیم شد چرا که به نظر ما ذات هنر مقدس است و این نوع از کارها محتوا را به هم میزند برای اینکه هنر، نمایاندن تناسبهای واقعی به روش مناسب است لذا اگر جسم انسان طوری ارائه شود که آفتهای روحی و معنوی برای مخاطب به دنبال داشته باشد و به رشد روحی انسانهای دیگر آسیب بزند هنر نمیشود بلکه ضد هنر میشود.
استاد صالحنیا جمله خود را با بیانی دیگر توضیح داد و گفت: هنر عامل حرکت و حرکت آفرین است بنابراین هر چیزی که باعثرکود باشد نمیشود اسم آن را هنر گذاشت و اگر کسی کاری بکند که مانع حرکت و رشد شود کار ضد هنری انجام داده است.
وی گفت: در نگاه اسلام، حرکت و رشد، تنها در حرکت و رشد مادی خلاصه نمیشود بلکه حرکت و رشد معنوی اصل و اساس حرکتهاست.
* «هنر» در اسلام عزیز است
پژوهشگر حوزه علمیه گفت: هنر در اسلام عزیز است و تنها دینی که معجزه جاویدش یعنی قرآن کریم از لحاظهای گوناگونِ قالب و محتوا ماندگار و هنرمندانه است اسلام است.
وی گفت: در قرآن کریم هزاران هزار هنر به کار رفته، هزاران نمایش و تصویر و ایده هنری در آن کتاب یافت میشود.
صالحنیا در اینباره مثالی زد و گفت: مثالی که برای عزیز بودن هنر در اسلام میشود گفت این است که در متون دینی تاکید شده قرآن و اذان با صوت حسن و نیکو خوانده و گفته شود. یعنی علاوه بر محتوا به قالب هم توجه شده است.
وی گفت: حتی در اسلام تا این حد گفته شده در صورتی که دو امام جماعت باشند که در علم و تقوا و عدالت و دیگر شرایط امامت جماعت، مساوی باشند آنکس که زیباتر است امام شود.
صالحنیا افزود: با اینکه ایرانیها از قدیم به هنرمندی معروف بودند و از قبل از اسلام هنرمند بودند شما اگر هنر بعد از اسلام را در ایران با هنر قبل از اسلام مقایسه کنید خواهید دید که هنر بعد از اسلام نسبت به هنر قبل از اسلام سطحش بسیار بهتر و متعالیتر است و در مثال؛ هنر قبل از اسلام مثل آبادی در حال تخریب است و هنر بعد از اسلام به شهر با شکوهی میماند و تفاوت آندو در محتوای عمیق اسلام است یعنی تا این اندازه هنر بعد از اسلام در ایران در عرصههای مختلف رشد کرده است.
* هنر تصویری و سینما با دین سازگار است
استاد صالحنیا که مطالعات گوناگونی در ساحت هنر دینی دارد، با اشاره به سخن مخالفان هماهنگی دین با هنر تصویری و سینما گفت: بعضی مانند «نیل پستمن» معتقدند که رسانه به ویژه رسانه تصویری و هنر تصویری و سینما تفاوت عمده با جریان دینی که پیامبران راه انداختهاند دارد. جمله وی این است که محمد و عیسی و موسی چیزی را به مردم میدادند که مردم لازم داشتند، خلاف رسانههای تصویری که مخاطبپرستند و چیزهایی به مردم میدهند که آنها میخواهند.
وی گفت: بنده تا مدتها در این جمله تأمل داشتهام و در نهایت به این نتیجه رسیدهام که در این نگاه، نوعی مغالطه بزرگ وجود دارد و آن اینکه پیامبران انسانهای دارای شعور و صاحب رسالتی بودند، برخلاف رسانههای تصویری که به خودی خود چیزی نیستند که تصمیم بگیرند، از این رو اگر پیامبر یا پیرو پیامبری بر رسانه تصویری مسلط شود میتواند همان چیزهایی را ارائه نماید که مردم لازم دارند.
وی تاکید کرد: پس مشکل در ذات رسانه تصویری و سینما نیست و این مطلب مهمی است. بنابراین این دیدگاه که چه بسا برخی از رجال دینی نیز مطرح میکنند که اساسا سینما و تلوزیون نمیتواند در خدمت دین باشد و اینها از غرب آمدهاند و از این حرفها … با توجه به مطالبی که عرض کردم سخن مغالطه آمیز محسوب میشود.
* از نظر امام خمینی هنر باید پنج ویژگی داشته باشد
استاد صالحنیا با اشاره به نظرات امام خمینی(ره) درباره هنر گفت: حضرت امام خمینی(ره) درباره هنر مطالب ارزندهای دارند که بنده از مجموع بیانات ایشان پنج ویژگی برای هنر استفاده کردهام که عبارتند از:
اول؛ هنر باید صیقل دهنده و جلا بخش باشد یعنی ناخالصیها را پاک کند. تعبیر حضرت امام این است که صیقل دهنده اسلام ناب محمدی(ص) باشد.
دوم؛ هنر باید کوبنده باشد یعنی زشتیها را از فرهنگ و اقتصاد و سیاست و ورزش و … از میان بردارد.
سوم؛ هنر باید شفاف کننده باشد و چیزی را بر مخاطب مشتبه نکند.
چهارم؛ هنر باید راه را نشان دهد.
و پنجم؛ هنر باید حقیقتها را از مجازها جدا کند مثلا عدالت و شرافت که حقیقت است از چیزهای پوشالی مثل قدرت و مقام و شهرت کاذب و … جدا کند.
صالحنیا افزود: اگر هنر به ویژه هنر تصویری و سینما این خصوصیات را داشته باشد یک دانشگاه دینی بسیار اثر گذار خواهد بود و ما برای تربیت انسانها، آنها را به سوی هنر تصویری و سینما دعوت خواهیم کرد همچنانکه امام(ره) فرموده بود تلویزیون یک دانشگاه سراسری است.
* باید به هنر مضاف و مضاف الیه توجه ویژه داشت
حجتالاسلام صالحنیا با اشاره به راهکارها برای تحقق این پنج مورد ویژگی که در نظرات امام(ره) هست گفت: راهکارهای این ویژگیها این است که در وهله اول باید به هنر مضاف و مضاف الیه توجه شود.
وی در توضیح هنر مضاف گفت: هنر مضاف، مثل هنر دینی، هنر سینما، هنر سیاست، هنر سیاستمدار دینی است که درباره این نوع از هنرها متاسفانه کاری نشده یعنی فلسفه مضاف کار کردهایم مثل فلسفه سینما، فلسفه دین، فلسفه هنر ولی هنرهای مضاف را بسیار کمتر کار کردهایم که جا دارد پروژههای پژوهشی بزرگی ایجاد شود و از آنها این هنر مضاف، خواسته شود.
وی افزود: معمولا وقتی گفته میشود هنر سینما این هنر را موصوف میگیرند یعنی هنری که سینماست یعنی از باب بدل جزء از کل، در حالی که هنر سینما خودش یک بحثمفصل است که سینما چه هنری دارد و چگونه میشود با سینما چیزهای متناسب را ارائه کرد؟
صالحنیا درباره هنرهای مضاف الیه نیز گفت: هنرهای مضاف الیه نیز کم کار شده مثل مبانی، فلسفه، غایت و هدف هنر به ویژه هنر اسلامی. اگر اینها در دانشکدههای ما و به خصوص در حوزههای علمیه کار شود خیلی از مبانی درست میشود و حوزههای علمیه وظیفه دارند این امور را کار کنند.
* وضعیت کنونی هنر تصویری به ویژه سینما قابل قبول نیست
استاد حوزه با اشاره به اینکه راجع به سینما و رسانههای تصویری یک وضعیت موجود داریم، یک وضعیت مطلوب و در کنار آن، راهبردهایی که باید ارائه شود، گفت: وضعیت کنونی فیلمها، سریالها و برنامههای تصویری خیلی روشن است. به نظر میرسد اگر ما قرآن و نهجالبلاغه و متون دینی و روایات را در اختیار نداشتیم شاید همین وضعیت کنونی را داشتیم و همین کارهایی را که اکنون انجام میدهیم، انجام میدادیم یعنی انگار نه انگار که این همه قصه قرآنی داریم، انگار نه انگار که محتوای بسیار غنی اسلامی داریم، فیلمهای موجود کنونی اساسا قصه ندارند. یعنی نمیشود گفت بر اساس قصه منضبطی جلو
رفتهاند، این فیلمها روند منطقی طی نمیکنند.
وی گفت: به تهیه کننده و نویسنده و کارگردان گفته میشود ۳۰ قسمت سریال بسازد که به قدری کم کاری میشود که در خیلی از قسمتهای سریالها دیده میشود که نویسنده و کارگردان خواستهاند تنها وقت را پر کنند تا قسمتهای سریال را کامل کنند که این یعنی مسخره کردن مخاطب و بازی با وقت او.
صالحنیا افزود: در خیلی از فیلمهای کنونی به جای استفاده از بازیگران با تجربه و حرفهای از بازیگران خوش تیپ و خوشقیافه استفاده میشود که نشان میدهد سینمای ما به دنبال رساندن پیام رشد آفرین نیست بلکه صرفا به دنبال جذب مخاطب است و از لحاظ محتوا و قالب، بسیار ضعیف است.
وی ادامه داد: خیلی از موضوعات در فیلمها و برنامهها تکراری است و خیلی از مباحثبه ارکان تربیتی مردم ضربه میزند. مثلا در فیلمهای خانوادگی کمتر پیدا میشود که مساله تحکیم خانواده به صورت موضوعی مورد بحثقرار گرفته باشد و حتی شاید موضوع فیلم درباره خیانت شوهر به زن یا برعکس باشد اما جنبه منفی خیانت به قدری الهام بخش، کار میشود که جنبه مثبت آن را تحت الشعاء قرار میدهد و بسیاری از حریمها را میشکنند.
صالحنیا در ادامه گفت: شاید اگر خیلی از ایدههای فاسد را از طریق فیلم و سینما به مردم القا نکنیم خود مردم به دنبال آن ایدههای فاسد نخواهند رفت اما وقتی خیانت، تئوریزه میشود و ماهرانه به تصویر کشیده میشود که چطور و چگونه خیانت میکنند به راحتی در جریان عادی زندگی مردم قرار میگیرد.
استاد حوزه گفت: موضوع خطرناکی که برای سینما تصور میکنم این است که سینما یا رسانه تصویری داخل گرداب لودگی و فساد بیفتد.
وی افزود: اینکه کارگردانی به صراحت عنوان کند که اگر از فلان بازیگران استفاده نکنیم مردم استقبال نمیکنند و سپس استانداردی به اسم گیشه تعریف کند و حتی در تلوزیون رسمی و اخبار رسمی ما استقبال مردم را با گیشه اندازه گیری کنند استانداردی است که تیشه به ریشه سینمای مبتنی بر اصول تربیت دینی میزند.
وی افزود: اینکه یک تهیه کننده دنبال کارگردانی بگردد که پول کمتری میگیرد و خیلی به مسائل تربیتی و دینی فکر نمیکند و راحت کار میکند نتیجهاش همین سینمای کنونی ما میشود.
وی تاکید کرد: اگر سینماگران و فیلم سازان کاری کنند که ذوق و سلیقه مردم پایین بیاید یا مردم دنبال آثار ساده و دم دستی باشند دقیقا همان میشود که میگویند هنر برای هنر است یعنی هنر خود محور میشود و نمیتواند رسالتش را ادا کند.
صالحنیا در جمع بندی خود از وضعیت کنونی رسانه تصویری به ویژه سینما گفت: در زمینه رسانه تصویری و سینما متاسفانه نمره قبولی نداریم، یک وقت هست میگوییم چقدر کار شده که جوابش این است کار زیادی انجام شده اما یک وقت نگاه به ظرفیتها میکنیم و میگوییم در ایران شیعی انقلابی چه کارهایی انجام دادهایم؟ اگر با این دید و زاویه نگاه کنیم متاسفانه نمره قبولی نمیگیریم و اصلا وضعیت قابل قبولی نداریم.
* عوامل رسانههای تصویری باید از فرهیختهترینها باشند
حجتالاسلام صالحنیا در ارائه راهکار برای وضعیت موجود رسانههای تصویری گفت: راهکار این است که باید فرهیختهترین افراد، تهیه کننده فیلمها باشند یعنی پروژههای فیلم سازی را باید به اصولیترین و فرهیخته ترین افراد که در دین و هنر و مباحثتربیتی کارکرده اند و دغدغه دارند سپرد.
وی با طرح این سوال که شاید بگویید باید در اینصورت تهیه کننده و کارگردان تربیت کنیم گفت: پاسخ این است که بله! خیلی روشن است که باید این اتفاق بیفتد و اساسا با عجله نمیتوان کار بزرگی انجام داد. هیچ برج بلندی را در یک شب نمیتوان ساخت. اگر لازم است باید تهیه کننده تربیت شود، کارگردان تربیت شود، نویسنده تربیت شود، باید برنامه چندین ساله ریخته شود و واقعا عمل شود، به تهیه کنندگان و کارگردانان تربیت یافته امکانات کافی داده شود تا هنر خود را ارائه نمایند.
استاد حوزه ادامه داد: باید به نیروهایی که به دین و انقلاب و ذات مقدس هنر علاقهمند هستند میدان وسیع فیلم سازی داده شود یعنی ما کاری بکنیم که این جنس نیروها بیشتر در صحنههای فیلم سازی حضور داشته باشند و پشتوانه این کار تربیت نسل انقلابی هنرمند و متخصص در دانشکدههای هنری است و در این زمینه باید دانشکده صدا و سیما در قم و مثل آن در شهرستانها تقویت شود.
استاد صالحنیا افزود: اگر ما وقت بگذاریم و جوانان هنرمند و متخصص تربیت کنیم به راحتی میتوانیم آنها را بر فیلم سازی و مسائل مربوطه مسلط کنیم و شما به سرعت خواهید دید که فیلمهای ارزشی، هنرمندانه و لازم ساخته میشود و این یک کار منطقی است و ما هیچ وقت نباید انتظار کارهای پارادوکسیکال از کسانی داشته باشیم که اعتقادی به فیلمهای ارزشی و دینی و تربیتی ندارند.
وی گفت: از یک کارگردان که خیلی از کارکردهای دین را نمیشناسد یا اعتقادی به آنها ندارد، مسلماً نمیتوان انتظار داشت کار خوب سینمایی در حوزه سینمای دینی یا سینمای کشور دینی بسازد. کارگردان و بازیگرانی که خود، خانواده مستحکمی ندارند چه طور میتوانند فیلم مناسبی برای تحکیم خانواده بسازند؟!
صالحنیا تاکید کرد که باید دقت شود بحث، تنها در حوزه سینمای دینی نیست بلکه شامل سینمایی که در کشور دینی هست نیز میشود لذا مادامی که ظرف یا مظروف ما دین است باید به این مباحثتوجه ویژه داشت.
* قدر سیمرغ دین را در ملک هنر بدانیم
پژوهشگر حوزه علمیه قم در ادامه گفت: همه هنرمندان باید توجه داشته باشند که سیمرغ دین در ملک هنر یعنی ایران فرود آمده، از این رو قدر حضور این سیمرغ باید دانسته شود و همه باید قدر این موقعیت را بدانیم و کارکرد دین در این عرصه این است که افق بسیار وسیعی را در اختیار نویسندگان، سازندگان، بازیگران، دیگر عوامل فیلم، منتقدان و … میگذارد و همه باید از آن استفاده کنند.
* ۴ اصل که سینما را متحول میکند
استاد یحیی صالحنیا در ادامه با اشاره به چهار اصل محتوایی که میتواند سینمای کشور را متحول کند گفت: به نظر بنده سینمای ما با چهار اصل میتواند متحول شود: اولین اصل، اصالت روح و معنا به جای جسم و ماده است یعنی اگر اصحاب رسانه تصویری این اصل را پیگیری کنند سینمای ما هم جذابتر میشود و هم رشد فزایندهای خواهد کرد.
در این قسمت، حجت الاسلام صالحنیا به آسیبهای فیلمهایی که درباره روح و عالم معنا کار میشود، اشاره کرد و گفت: خیلی از فیلمهایی که درباره روح ساخته شده یا در آنها، روح نمایش داده شده، حالت خیال پردازانه داشتهاند و بیشتر در آنها مسخ روح بوده تا توجه به واقعیت روح. مثلا نشان داده شده که روح آزاد است و هر جا میتواند برود و هر کاری میتواند بکند و به هر مطلبی میتواند اطلاع پیدا کند. در حالی که اینطور نیست و بیشتر روحهایی که از دنیا میروند و تربیت نشدهاند ناقص به برزخ میروند و نمیتوانند آزاد باشند.
وی افزود: بنده معمولا در این نوع فیلمها ندیدهام که از کارشناس زبده و متخصص برجسته دینی استفاده شود البته نمیخواهم شأن کارشناسانی را که در این فیلمها استفاده میشود پایین بیاورم یا خدای نکرده جسارتی به آنها بکنم و زحماتشان را نادیده بگیرم اما سخن اینجاست که اگر شما میخواهید فیلم خوبی کار کنید، اگر میخواهید محتوا و قالب صحیحی از مسائل دینی و معنوی ارائه کنید همچنانکه دنبال بهترین کارگردان و بهترین بازیگر و بهترین عوامل میروید باید دنبال بهترین و با سوادترین کارشناس و مشاور دینی و مذهبی هم بروید.
استاد حوزه، اصل دوم را اصل عبودیت دانست و گفت: دومین اصل، اصالت عبودیت است نه اهداف نسبی یعنی باید یک فیلمساز در همه مراحل و مدارج در ذهنش این باشد که مساله عبودیت را تقویت کند نه اهداف ابتدایی و میانی را و نه اهدافی را که چه بسا با عبودیت سازگار نیستند حتی اگر کسی میخواهد از این طریق معیشتش تامین شود باید با کسب حلال باشد از این رو مبادا ما فیلمهایی بسازیم که سود آنها به عنوان کسب حرام مطرح باشد و متاسفانه بعضی از فیلمها چنین هستند.
وی درباره اصل سوم گفت: سومین اصل، اصالت دین است نه دینوارهها و مکاتب الحادی.
صالحنیا در توضیح این اصل بیان داشت: متاسفانه آنچیزی که بین ما رایج است رفتارهای به ظاهر دینی پدر بزرگها و مادر بزرگهاست یعنی غالب فیلمنامه و نمایشنامه نویسها دینوارهها را در نوشتههایشان لحاظ میکنند نه دین را در حالی که کار دینی کار فاخری است و مطالعات فاخری میخواهد، زحمت میخواهد، همچنانکه اگر کسی میخواهد فیلم تاریخی کار کند باید به خوبی مطالعه و تحقیق تاریخی داشته باشد و عوامل، نویسنده و مشاوران متخصص در این زمینه داشته باشد همینطور کسی که میخواهد فیلم و سریالی در زمینه دین یا موضوع دینی کار کند باید اطلاعات صحیحی از آن داشته باشد که
نیازمند مطالعات وسیع و گسترده است و به نظر من برای کارهای دینی نه از یک کارشناس بلکه باید از دهها کارشناش استفاده شود.
موسّس مرکز مطالعات راهبردی امام مهدی(عج) در پایان به اصل چهارم اشاره کرد و گفت: اصل چهارم اصالت حجت و انس با حضرت حجت(عجل الله فرجه الشریف) است. ما معتقدیم در وادی ولایت هستیم، نه ایرانیها بلکه همه جهانیان در محضر ولایت هستیم و برآیند آثار تصویری ما باید این باشد که مردم با حجت الهی آشنا شده و با او انس پیدا کنند و به دولت کریمه او و حضور در محضر او و استفاده از نفسهای انبیا که از طریق آن حجت خدا به مردم خواهد رسید میل پیدا کنند.