وقتی کمپوت گیلاس فرشته نجات میشود!
وقتی داخل سنگر عراقیها بودیم، یکی از رزمندهها از پشت تیر خورد و علیالظاهر پشتش پر خون شد؛ برای اینکه روحیهاش خراب نشود به او گفتم نگران نباش و سعی کردم آرامش کنم؛ اما بعد متوجه شدم ماجرا چیز دیگری است.
به گزارش فارس، سید جواد میری رزمندهایی که مهرماه ۶۱ در عملیات مسلم بن عقیل در منطقه سومار حضور داشته، اظهار داشت: حدود ۴۰ ساعت پس از آنکه ارتفاعات کلهقندی توسط نیروهای خودی فتح شده بود، داخل یکی از سنگرهای تصرف شده عراقی، بیش از ۱۰ جعبه خمپاره ۶۰ جامانده بود.
من و ۳ نفر دیگر از رزمندهها داخل آن سنگر بودیم، شرایط این سنگر به گونهای بود که در صورت اصابت کوچکترین گلولهایی، علاوه بر کشته شدن ما سنگر مجاورمان هم که تعداد زیادی نیرو از گردان ابوذر در آنجا بود، به شهادت میرسیدند.
به همین دلیل ما یک قبضه خمپاره ۶۰ را بیرون سنگر آورده و جعبههای سنگین خمپاره را با سختی فراوان از سنگر خارج کرده و آنها را به سوی نیروهای عراقی شلیک کردیم.
در همین اثنا یکی از بچهها از پشت تیر خورد و علیالظاهر پشتش پر خون شد؛ برای اینکه روحیهاش خراب نشود به او گفتم نگران نباش و سعی کردم آرامش کنم.
اما بعد متوجه شدم ماجرا چیز دیگری است؛ در شرایطی که ما ۲۴ ساعت هیچ غذایی نخورده بودیم، آن رزمنده یک قوطی کمپوت گیلاس داخل کولهاش نگه داشته بود و وقتی گلوله به پشتش اصابت میکند قوطی کنسرو متلاشی میشود و آن سرخی هم آب کمپوت بود که روی بدن آن دوست رزمنده ریخته بود.
البته بعد از این واقعه دوستمان از خیر کمپوتش گذشت و ما با خوردن همان مقدار کم باقی مانده از کمپوت، قدری نیرو گرفتیم.