جشن های هنری فجر؛ سینما اول، شعر آخر
خراسان : از همان روزهاي نخست انقلاب، حتي پيش از پيروزي، هنر و ادبيات سهم درخور و بي بديلي در جريان اين رويداد تاريخي ايفا کرد. شعر با درونمايه هاي سياسي و انقلابي از سال هاي قبل از پيروزي انقلاب خودنمايي مي کرد. شاعران در مبارزه با نظام سلطه و استبداد همگام با رهبري انقلاب و مردم انقلابي پيشگام تر از ساير هنرمندان بودند اما با ظهور جرقه هاي جديد در عرصه انقلاب و فراگير شدن آن، ديگر هنرمندان نيز پا به ميدان مبارزه گذاشتند. در سينما کمابيش رگه هايي از اين جريان ها را مي شد پي گرفت.
هنرهای تجسمی در جلوه هایی مثل نقاشی، دیوارنویسی و نیز موسیقی که به طور جدی به کمک ادبیات، شعر و شعار آمد، فضای انقلاب را به سمت و سویی روشن سوق داد و موجب شکل گیری شیوه هایی جذاب در تظاهرات و اعتراضات شد. آهنگین بودن شعارها، هارمونی جذاب در شعارنویسی با کمک نقاشی و کاریکاتور، جهت دهی مناسبی برای تظاهرات و راهپیمایی ها شده بود.
پس از پیروزی انقلاب، ادبیات و به ویژه شعر با درخششی قابل توجه رخ نمایی کرد. سینما البته به دلیل سابقه نه چندان موجه با اتهام جدی روبه رو بود تا این که با جمله تاریخی امام، این هنر توانست جایگاه خود را تثبیت کند و از همان سال های نخست پس از پیروزی انقلاب، با برپایی جشنواره فیلم فجر قبل از دیگر هنرها، به عنوان هنر اول و تاثیرگذار پس از انقلاب مطرح شد. جالب است که با وجود برتری شعر و ادبیات در انقلاب و صبغه و سابقه بیشتر آن و به رغم بدگمانی هایی که نسبت به سینما وجود داشت، سینما نخستین شانس را برای برگزاری جشنواره فجر داشت، حال آن که شعر در آخرین سال های دهه سوم پس از
انقلاب توانست، سهمی از جشن های فجر را به خود اختصاص دهد که البته هنوز پس از چند سال نتوانسته است از جذابیت، تاثیرگذاری و فراگیری لازم بهره ببرد و برخلاف حوزه فیلم و سینما، جشنواره شعر فجر هیجان جشن های هنری فجررا ندارد.
تئاتر و موسیقی پس از سینما به میدان جشن های فجر وارد شدند و توانستند بخشی از فضای هنری این روزها را به خود اختصاص دهند. با این حال باز هم این پرسش هم چنان باقی می ماند که اولا چرا شعر پس از نزدیک به ۳ دهه به جمع جشن ها پیوست و از طرفی چرا هنوز برگزاری جشنواره داستان فجر با تمام فراز و نشیب ها نتوانسته است به این سلسله برنامه ها افزوده شود. اگرچه برخی معتقدند هیچ گاه جشنواره شعر نمی تواند همانند فیلم و تئاتر و موسیقی هیجان آفرین باشد اما گمان بنده این است با توجه به وجود نحله های متعدد فکری در عرصه شعر این اتفاق به راحتی می افتد، چنانچه فضای حضور بازتر و تعدد افکار و
جریان ها بیش تر از این وضع موجود باشد.
قطعا جشنواره داستان فجر نيز بايد با نگاهي عميق به ساليان برگزاري جشنواره هاي هنري و اين چند ساله شعر فجر، تجربه جديدي را آغاز کند تا بتواند از ويژگي شور و نشاطي که لازمه اين گونه جشنواره هاست برخوردار باشد.