نظر آیةالله سبحانی درباره معنای بابالحوائج
درک صحیح از واژگانی که مفاهیم عمیق علمی و دینی را در خود دارند، نیازمند تأمل و تدبر میباشد و بیشک توجه و بهرهمندی از کلام و شرح علما بر این مفاهیم و اصطلاحات ما را از گمراهی و کجفهمی در منابع دینی مصون میکند.
به گزارش افکارنیوز به نقل از ادیان نیوز، حضرت آیتالله العظمی سبحانی در نوشتاری معنا و مفهوم بابالحوائج را تبیین کردند.
سئوال: باب الحوائج به چه معناست؟
پاسخ: اصولاً خدا قاضى الحاجات است، نه باب الحوائج، باب، راه رسید به مقصود است، و غایت، خدا است و طریق غیر از غایت است.
اصولاً مقصود از «باب الحوائج» این است که انسان به روح والاى این امام متوسل شود و از او درخواست دعا کند تا خدا بر اثر استجابت دعاى او، حاجت او را برآورده کند. پیامبر(ص) در حقیقت باب الحوائج بود، مردم کلیه مشکلات را با او در میان مىنهادند. پیامبر الهى در حد امکان، نیازهاى آنها را برطرف مىکرد.
سالار شهیدان در کلام خود به مردم سفارش مىدهد که اگر فردى، حاجتى را از شما خواست، شما در برآورده کردن آن کوتاهى نکنید و مىفرماید:
«اعلموا إنّ حوائج الناس إلیکم من نعم الله علیکم فلا تملّوا النعم فتتحولَ إلى غیرکم».(۱)
«یکى از نعمت هاى خدا نیازهاى مردم به سوى شماست، پس از نعمتهاى خدا خسته و دلگیر نشوید که از شما گرفته مىشود و به دیگرى سپرده مى شود».
توسل به اولياء الهى، درخواست دعا از آنان جز تمسك به اسباب معنوى نيست، و وصف باب الحوائج جز اين معنى ديگرى ندارد.