لحظه شهادت اباعبدالله(ع) بنابر نقل مقاتل
خدایا! تو می دانی اینان کسی را می کشند که روی زمین فرزند پیامبری جز او نیست.
سرویس مذهبی افکار نیوز- امام حسین(ع) ایستاد تا لحظه ای استراحت نماید در حالی که در اثر مبارزه و شدت گرما توانش کم شده بود، ناگاه سنگی بر پیشانی مبارکش اصابت کرد، پس لباس خود را گرفت که خون را از صورتش پاک نماید تیری سه شعبه آهنین و مسموم بر سینه مبارکش -و بر اساس بعضی از روایات- بر قلب مبارک حضرتش نشست.
امام حسین(ع) فرمود: «بسم الله و بالله و علی ملة رسول الله» و سر به سوی آسمان برداشت و گفت: خدایا! تو می دانی اینان کسی را می کشند که روی زمین فرزند پیامبری جز او نیست؛ سپس تیر را گرفته از پشت بیرون آورد و خون جاری شد، آنگاه دستش را زیر آن زخم گرفته، چون از خون لبریز شد به آسمان پاشید و از آن خون قطره ای بازنگشت، باز دست مبارکش را از خون پر کرده و بر صورت و محاسنش مالید و فرمود: همین گونه باشم تا جدم رسول خدا را ملاقات کنم و بگویم: ای رسول خدا! مرا این گروه کشتند.
منبع:
۱ - بحار الانوار، ج۴۵، ص۵۳.
۲-امام حسین و عاشورا،ص۲۴۲.