کافر به تشییع کنندگان چه می گوید؟
«ای برادرانم! آیا سخن مرا نمی شنوید؟ من از شما در مورد برادر بدبخت شما(خودم) شکایت دارم، دشمن خدا(شیطان) مرا فریب داد و مرا وارد(عذاب) کرد، سپس به دادم نرسید…
- رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: هنگامی که دشمن خدا(کافر و گناه کار لاابالی) از دنیا رفت، و جنازه اش را برداشته و به سوی قبرش حرکت می دهند، به حمل کنندگان جنازه اش خطاب کرده و چنین می گوید:
«ای برادرانم! آیا سخن مرا نمی شنوید؟ من از شما در مورد برادر بدبخت شما(خودم) شکایت دارم، دشمن خدا(شیطان) مرا فریب داد و مرا وارد(عذاب) کرد، سپس به دادم نرسید، و برای من سوگند یاد کرد که خیرخواه من است، و با این حیله مرا فریب داد.
و نیز به شما شکایت می کنم از دنیایی که مرا فریب داد تا وقتی که به آن اطمینان یافتم، با من درگیر شد و مرا بر زمین کوبید.
و نیز به شما شکایت می کنم در مورد دوستانم که مرا به دست مرگ سپردند و سپس از من بیزار شده و مرا تنها گذاشتند.
و نیز در مورد فرزندانم از شما شکایت می کنم که از آن ها حمایت کردم و آن ها را بر خودم مقدّم داشتم، اموال مرا خوردند و مرا تسلیم مرگ کردند.
و نیز از شما در مورد اموالم شکایت می کنم، حقّ خدا را تباه ساختم و سنگینی کیفر آن برگردنم ماند و دیگران از آن بهره مند شدند.
و نیز شکایت می کنم در مورد خانه ام که دار و ندار خود را برای ساختن و تعمیر آن دادم ولی افراد دیگر در آن مسکن گزیدند و نیز شکایت می کنم از طولانی بودن سکونت در قبر، که همواره آن قبر، ندا می کند:
«من خانه کرم، و خانه تاریکی و وحشت و تنگی هستم.»
ای برادرانم! تا می توانید مرا نگه دارید(و نگذارید مرا به قبر بسپرند)، و از آنچه بر سرم آمده، بر حذر باشید، بدانید که مرا به آتش و ذلّت و زبونی و خشم خداوند جبّار، بشارت دادند، واحَسرَتَاهُ! در راه اطاعت خداوند، افراط و تجاوز کردم، وای از طولانی بودن ناله ام، هیچ کس نیست که شفاعتش در مورد من پذیرفته شود، و هیچ دوستی نیست که به من ترحّم کند، اگر بار دیگر به من اجازه مراجعت به دنیا می دادند، طریق ایمان را پیشه خود می ساختم و در صف مؤمنان قرار می گرفتم. ۱
منبع:
۱. فروع کافی، ج۳، ص۲۳۴.
۲. عرفان و عبادت، ص۴۱۶-۴۱۷.