سرویس مذهبی افکارنیوز- رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم می فرمایند:
هنگامی که خداوند از بنده اش راضی شد، به عزرائیل می فرماید: «از جانب من نزد فلانی برو و روح او را برای من بیاور، آنچه از اعمال نیکی که انجام داده کافی است، من او را امتحان نمودم، او را در جایگاه ارجمندی که مورد علاقه من است یافتم.»
عزرائیل همراه پانصد فرشته که با آن ها شاخه های گل و دسته ریشه دار گل زعفران است، از بارگاه الهی به زمین نزول می کنند و نزد آن بنده صالح می آیند و هر کدام از فرشتگان او را به چیزی بشارت می دهند که دیگری به چیز دیگر بشارت می دهد.
در آن هنگام فرشتگان با شاخه های گل و دسته های زعفران که در دست دارند برای خروج روح او، از دو طرف در دو صف طولانی می ایستند(تا با چنین جلال و شکوه، از روح آن بنده صالح استقبال کنند)
هنگامی که ابلیس که رئیس شیطان هاست، آن منظره را می بیند، دو دستش را بر سرش نهاده و فریاد و نعره می کشد!
پیروان او وقتی که او را این گونه وحشت زده می نگرند، می پرسند: «ای بزرگ ما! مگر چه حادثه ای رخ داده است؟ که چنان برافروخته شده ای؟»
ابلیس می گوید: مگر نمی بینید که این بنده خدا تا چه اندازه مورد کرامت و احترام واقع شده است، شما در مورد گمراه کردن او در کجا بودید؟
آن ها می گویند: «جَهَدنَا بِهِ فَلَم یُطِعنا؛ ما کوشش خود را در مورد گمراه کردن او کردیم، ولی او از ما اطاعت نکرد». ۱
منبع:
۱. بحارالانوار، ج۶، ص ۱۶۱.
۲. عرفان و عبادت ، ص۴۲۰.
