تبلیغات
کد خبر: ۱۸۹۰۰۸

چرا حسادت می کنیم؟

کینه بدون واسطه از قوه غضب ناشی نمی شود بلکه از خصلتهایی که اکثر آنها را قوه غضبیه در نفس آدمی باقی می گذارد، نشأت می گیرد.

چرا حسادت می کنیم؟
افکار

- منشأ حسد، کینه است و کینه از آثار قوه غضب است. کینه بدون واسطه از قوه غضب ناشی نمی شود بلکه از خصلتهایی که اکثر آنها را قوه غضبیه در نفس آدمی باقی می گذارد، نشأت می گیرد. از جمله آن صفات است:

۱. عداوت و دشمنی:انسان به طور طبیعی کینه دشمن را در دل می گیرد و هیچ خیری را برای او نمی خواهد؛ از این رو بهره مندی او را بر نمی تابد.

۲. عزت نفس:هنگامی که انسان از تکبر و فخرفروشی دیگری هراسی داشته باشد و بداند که اگر او مزیتی پیدا کند، تکبر می ورزد، به طور طبیعی به او حسد می ورزد؛ یعنی آرزو می کند نعمتی که موجب مزیت او شده، از او سلب شود.

۳. تکبّر:گاهی انسان می خواهد بر دیگری تکبر کند و فکر می کند اگر او بهره مند و متنعّم باشد، تکبر او را تحمّل نمی کند؛ بنابراین، آرزو می کند نعمت از او سلب شود.

۴. تعجب:این سبب در مورد نعمتهای بزرگی است که بهره مندی انسان از آنها باور نکردنی و مورد تعجب است، چنان که مثلا کفار مدعی اشرافیت باور نمی کردند انبیای مردمی و به دور از قدرت و امکانات از نعمت وحی و نبوت و معجزه برخوردار باشند و لذا به آنها حسد می ورزیدند.

۵. ترس:گاهی بهره مندی کسی مانع دیگری از رسیدن به مقصود می شود؛ مثلا تاجری که از سرمایه بیشتری برخوردار است پاره ای از فعالیت های تجاری را به خود اختصاص می دهد و با نوعی انحصارگری دیگران را از سود آن قبیل فعالیتها محروم می کند. به همین دلیل، ممکن است سایر تجار از ترس بازماندن از مقاصد و منافع خود به او حسد ورزند.

۶. ریاست طلبی:ریاست معمولا عامل برخورداری و بهره مندی است. کسی که در رشته ای به ریاست می رسد، غالبا در آن رشته کم نظیر یا حتی بی نظیر است؛ این انسان ریاست طلب اگر ببیند دیگران همانند او بهره مند و برخوردار می شوند، به آنها حسد می ورزد.

۷. بد ذاتی: کسانی هستند که بهره مندی دیگران هیچ زیانی به حالشان ندارد، ولی به خاطر خباثت مفرط از گرفتاری دیگران شاد و از بهره مندی آنها در عذابند. از شنیدن گرفتاری مردم شاد می شوند، مستانه می خندند، شماتت می کنند و از مشاهده انتظام امور بندگان خدا رنج می برند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات