مناجات درویش با خدا
گناه کاران، از نافرمانی خود توبه می کنند. خداشناسان از نقص عبادت و طاعت خود درخواست آمرزش می کنند.
سرویس مذهبی افکارنیوز- درویشی سر به دیوار کعبه گذاشته بود و با خداوند مناجات می کرد. او با ناله و گریه می گفت: «خدایا تو بخشنده و مهربانی و می دانی از انسان گرفتار، در ظلم و نادانی کار و طاعتی بر نمی آید، من از کوتاهی در طاعت و خدمتگزاری، به عذرخواهی آمده ام و به بندگی خود، پشت گرمی ندارم.
گناه کاران، از نافرمانی خود توبه می کنند. خداشناسان از نقص عبادت و طاعت خود درخواست آمرزش می کنند. عبادت کنندگان پاداش عبادتشان را می خواهند. بازرگانان، قیمت سرمایه شان را درخواست می کنند. اما من به جای طاعت به درگاهت، امید آورده ام و به گدایی آمده ام نه تجارت! پس با من چنان کن که تو سزاوار آنی.»
بر در کعبه سائلی دیدم
که همی گفت و می گرستی خَش
من نگویم که طاعتم بپذیر
قلم عفو بر گناهم کش
منبع:
۱. گلستان سعدی.
۲. خانه خوبان، ش۳۳، ص۲۴.