دنیا به شکل پیرزنی کبودروی در روز قیامت!
امیرمومنان علی(ع) فرمودند: دنیا سرایی است پر از بلا و رنج که به بیوفایی معروف است. احوال آن استمرار ندارد و ساکنان آن به سلامت نمیرسند و حالاتش دائما در حال تغییر و نوبتهایش متفاوت و متغیر است۱.
به گزارش افکارنیوز، توجه به برخی تمثیلهایی که درباره مسائل مختلف در احادیثو روایات ازسوی معصومین(ع) بیان شده ما را به یک حقیقت مهم رهنمون میشود که عمل به آنها و یادآوری همواره این حقیقت ما را به سعادت میرساند.
یکی از این تماثیل قابل توجه و آموزنده در کتاب معراجالسعادة درباره دنیا نقل شده است که: در روز قیامت دنیا را به شکل پیرزنی کبود روی، ارزق چشم، گراز دندان، کریه منظر و قبیح رخسار برای مردم مجسم میکنند و میپرسند: آیا این پیرزن را میشناسید؟ میگویند: نعوذباالله که ما او را بشناسیم! خطاب میرسد: این همان دنیایی است که به آن تفاخر میکردید، به واسطه آن با یکدیگر حسادت میورزیدید، دشمنی میکردید، قطع صلهرحم میکردید و بسیاری از گناهان دیگر را مرتکب میشدید.
پس دنیا را به جهنم میافکنند در حالی که فریاد میزند: خداوندا! پس کجایند پیروان و دوستان من؟(کسانی که فریب مرا خوردند حال بیوفایی مرا هم ببینند).
خداوند بلندمرتبه میفرمایند: دوستان او را هم به خودش ملحق سازید.
نتیجه میگیریم دنیاداران مست نباید به خود مغرور شده و ببالند چرا که این دنیا قبلا در دست دیگران بوده است و به زودی هم از دست ما خارج میشود و به دیگران میرسد.
منابع:
۱ - نهجالبلاغه، خطبه ۲۲۶
۲ - معراجالسعادة، ص ۳۳۹
۳ - محجةالبیضاء، ج ۶، ص ۱۰
۴- در محضر امیرالمومنین(ع)، ج ۵، ص ۴۵۰