تبلیغات
کد خبر: ۲۵۱۵۵۳

یگانه امانت دار خداوند در آفرینش کیست؟

اگر ولایت الهیه را با وضع آسمانها و زمین مقایسه کنی، خواهی دید که اینها تاب حمل آن را ندارند؛ تنها انسان می تواند حامل آن باشد

یگانه امانت دار خداوند در آفرینش کیست؟

سرویس مذهبی افکارنیوز- «ما امانت را بر آسمانها و زمین و کوه ها عرضه داشتیم آنها از حمل آن سر برتافتند و از آن هراسیدند؛ اما انسان آن را بر دوش کشید، او بسیار ظالم و جاهل بود.» ۱

به نظر مرحوم علامه طباطبایی(ره) منظور از امانت کمالی است که به سبب برخورداری از عقاید حق و صحیح و نیز اعمال صالح براساس آن عقاید و حرکت در راه تکامل نفس و عروج از عالم ماده به سوی قله اخلاص و بندگی خالص برای خداوند حاصل می شود.

این منظور از امانت الهی است برخورداری از چنین مقام بالقوه و چنین استعدادی همان امانت الهی است که هیچ موجودی تاب پذیرش آن را نداشت؛ در این کمال، هیچ موجودی، نه آسمانی و نه زمینی و نه غیر آن، شریک انسان نیست.

پس امانت یعنی همان ولایت الهیه. و عرضه داشتن این ولایت بر آسمانها و زمین و سایر موجودات مقایسه این ولایت با وضع آنهاست.

بنابراین مفهوم آیه این است که اگر ولایت الهیه را با وضع آسمانها و زمین مقایسه کنی، خواهی دید که اینها تاب حمل آن را ندارند؛ تنها انسان می تواند حامل آن باشد، اوست که می تواند با معتقد شدن به اعتقاد حق و اعمال صالح و سلوک در راه تکامل و جهش از عالم ماده به عالم معنا و مخلص شدن برای خدا حق آن امانت را ادا کند و به کمال مطلوب حق برسد و آنگاه که خداوند امانت خویش را از او طلب می کند با مراتبی که از کمال و صعود طی کرده امانت را به حضرت حق پس دهد.

اما آسمانها و زمین و کوه ها، با این که از حیثحجم بسیار بزرگ و از حیثوزن بسیار سنگین و از حیثنیرو بسیار قدرتمند بودند، چون استعداد و صلاحیت آن کمال را نداشتند، نتوانستند حامل ولایت الهیه شوند.

۱. احزاب، ۷۲.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات