تبلیغات
کد خبر: ۲۷۱۳۵۵

نشانه های مؤمنان

آیه از اینجا شروع مى شود که مى فرماید: مردان و زنان با ایمان دوست و ولى و یار و یاور یکدیگرند(و المؤمنون و المؤمنات بعضهم اولیاء بعض) و پس از بیان این اصل کلى به شرح جزئیات صفات مؤمنان مى پردازد:

به گزارش افکارنیوز، آیه از اینجا شروع مى شود که مى فرماید: مردان و زنان با ایمان دوست و ولى و یار و یاور یکدیگرند(و المؤمنون و المؤمنات بعضهم اولیاء بعض) و پس از بیان این اصل کلى به شرح جزئیات صفات مؤمنان مى پردازد:

۱) نخست می گوید: آنها مردم را به نیکی­ ها دعوت می کنند(یامرون بالمعروف).

۲) مردم را از زشتی­ ها و بدی­ ها و منکرات باز می ­دارند(و ینهون عن المنکر).

۳) آنها به عکس منافقان که خدا را فراموش کرده بودند نماز را بر پا می دارند و به یاد خدا هستند و با یاد و ذکر او دل را روشن و عقل را بیدار و آگاه می دارند(و یقیمون الصلوه).

۴) آنها بر خلاف منافقان که افرادى ممسک و بخیل هستند بخشى از اموال خویش را در راه خدا و حمایت خلق خدا و به بازسازى جامعه انفاق می نمایند و زکات اموال خویش را می ­پردازند(و یؤتون الزکوه).

۵) منافقان فاسقند و سرکش و خارج از تحت فرمان حق، اما مؤمنان اطاعت فرمان خدا و پیامبر او می کنند(ویطیعون الله و رسوله).



در پایان این آیه اشاره به نخستین امتیاز مؤمنان از نظر نتیجه و پاداش کرده، می گوید: خداوند آنها را به زودى مشمول رحمت خویش مى گرداند(اولئک سیرحمهم الله). کلمه رحمت که در اینجا ذکر شده مفهومى بسیار وسیع دارد که هر گونه خیر و برکت و سعادتى را در این جهان و جهان دیگر در برمی گیرد و شک نیست که وعده رحمت به مؤمنان از طرف خداوند، از هر نظر قطعى و اطمینان بخش است زیرا او هم قدرت دارد و هم حکیم است، نه بدون علت وعده می ­دهد و نه هنگامی­ که وعده داد از انجام آن عاجز مى ماند.(ان الله عزیز حکیم).



آیه بعد قسمتى از این رحمت واسعه الهى را که شامل حال افراد با ایمان مى شود و در دو جنبه مادى و معنوى شرح می ­دهد. نخست مى فرماید: خداوند به مردان و زنان با ایمان باغ­ هایى از بهشت وعده داده است که از زیر درختهاى آن نهرها جریان دارد(وعد الله المومنین و المومنات جنات تجرى من تحتها الانهار). از ویژگی­ هاى این نعمت بزرگ این است که زوال و فنا و جدایى در آن راه ندارد و آنان جاودانه در آن مى مانند



(خالدین فیها). دیگر از مواهب الهى به آنها این است که خداوند مسکن­ هاى پاکیزه و منزلگاه­ هاى مرفه در قلب بهشت عدن در اختیار آنها می گذارد(و مساکن طیبه فى جنات عدن).(عدن در لغت به معنى اقامت و بقاء در یک مکان است و لذا به معدن که جایگاه بقاى مواد خاصى است این کلمه اطلاق می ­شود، بنابراین مفهوم عدن با خلود شباهت دارد ولى از آنجا که در جمله قبل به مسئله خلود اشاره شده، چنین استفاده می شود که جنات عدن محل خاصى از بهشت پروردگار است که بر سایر باغ ­هاى بهشت امتیاز دارد.)



سپس اشاره به نعمت و پاداش معنوى آنها كرده می فرمايد: رضايت و خشنودى خدا كه نصيب اين مؤمنان راستين می شود از همه برتر و بزرگتر است (و رضوان من الله اكبر). هيچكس نمى تواند آن لذت معنوى و احساس روحانى را كه به يك انسان به خاطر توجه و رضايت و خشنودى خدا از او، دست می دهد توصيف كند، و به گفته بعضى از مفسران حتى گوشه اى از اين لذت روحانى از تمام بهشت و نعمت ها و مواهب گوناگون و رنگارنگ و بی پايانش، برتر و بالاتر است. البته ما هيچيك از نعمت هاى جهان ديگر را نمی توانيم در اين قفس دنيا و زندگانى محدودش در فكر خود ترسيم كنيم، تا چه رسد به اين نعمت بزرگ روحانى و معنوی. در پايان آيه نیز اشاره به تمام اين نعمت هاى مادى و معنوى كرده که اين پيروزى بزرگى است (ذلك هو الفوز العظيم).

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات