پاک شدن گناهان کبیره با گریه بر امام حسین(ع)
گریستن بر خاندان پیامبر به ویژه وجود نازنین حضرت سیدالشهدا(ع)، قلبها را زلال، دلها را عاری از کینه و نفرت و انسان را مانند کودکی تازه تولد یافته از مادر پاک و منزه میکند.
به گزارش افکارنیوز، همانا حسینبن علی(ع) برای اعتلای اسلام ناب جدش رسول خدا(ص) پا به قتلگاه خویش گذاشت پس برماست که با گریه بر حسین بنعلی(ع) اندکی از داغ دل پیامبر(ص) و خودمان بزداییم و دلمان را در این ورطه جلا دهیم.
امام رضا(ع) در توصیف سیرهی امام کاظم(ع) و در رئای عزای سالار شهیدان فرمودند: همانا روز حسین(ع)(عاشورا) مژههای ما را از شدت گریستن مجروح اشکهایمان جاری و عزیز ما را در سرزمین بلا گرفتار کرد و ما را تا روز واپسین میراثدار گرفتاری و بلا نمود پس به مانند حسین(ع) گریه کنندگان باید گریه کنند زیرا که گریه بر او گناهان کبیره را از بین ببرد.
امام رضا(ع) در ادامه فرمودند: هنگام محرم پدرم دیگر نمیخندید و پیوسته محزون بود تا پس از سپری شدن ده روز، و هنگام روز دهم روز مصیبت با حزن و گریه میفرمود: این همان روز کشته شدن حسین(ع) در آن است.
منابع حدیث:
شیخ صدوق الامالی، الحطبی السابع و العثرون، بحارالانوار ج ۴۴، ص ۲۸۳، باب ۳۴، ثواب البکار علی مصیبته.
وسايل الشيعه، ج ۱۴، ص ۵۰۴، باب ۶۶.