دعا عامل بی نیازی از خلق
خدایا روزی ام را باز بدار و به خلق وامگذار
«بارالها، مرا طاقت مشقت و صبر بر بلا و قدرت بر فقر نیست. پس روزی ام را باز مدار و به خلق وامگذار …
سرویس مذهبیافکارنیوز- یکی دیگر از ارزشها و فائده های روحی دعا این است که شخص را از خواهش خلق که مایه ذلت است به مسئلت خدا که وسیله عزت و عامل بی نیازی و استغناء است سوق می دهد.
امام سجاد در دعای بیست و دوی صحیفه سجادیه می فرماید:
«بارالها، مرا طاقت مشقت و صبر بر بلا و قدرت بر فقر نیست. پس روزی ام را باز مدار و به خلق وامگذار بلکه خود به تنهائی حاجتم را برآور و کار مرا بر عهده گیر و بر من نظارت کن و مرا در همه امورم به چشم لطف بنگر، زیرا اگر به خویشتنم واگذاری از اداره خود فرو مانم و صلاح کار خود را رعایت نکنم و اگر به خلقت واگذاری روی بر من ترش کنند و اگر به عهده خویشانم موکول کنی محرومم سازند و اگر ببخشند عطائی کم و بی برکت دهند و منتی فراوان نهند و سرزنش بسیار کنند، پسای خدا به احسان خود بی نیازم کن و به دست عظمت بازویم را بگیر و به توانگریت دستم را گشاده ساز و به رحمتت کفایت فرمای».
سرور اولیاء امیرالمؤمنین علیه السّلام در نهج البلاغه می فرماید:
«بار خدایا! آبروی مرا به توانگری نگهدار و مقامم را به فقر و تنگ دستی پست مساز که از روزی خواران تو روزی طلبم و از اشرار خلق تو استرحام کنم و با آنکه عطا و منع به دست تو است، به ستایش آنکه به من عطا کرده و نکوهش آنکه محرومم ساخته گرفتار شوم.»
پی نوشت: آثار گناهان، ص۱۲۳-۱۲۵.