تبلیغات
کد خبر: ۲۸۲۸۵۴

وصیت امام حسین(ع) به زینب کبرى(س)

اى خواهرم! تو را قسم مى‏ دهم و شما به قسم من وفادار باش. وقتى که از دنیا رفتم براى من گریبان چاک نکن، به خاطر من صورتت را نخراش، و آه و وا ویلا نکن.

وصیت امام حسین(ع) به زینب کبرى(س)

سرویس مذهبیافکارنیوز- على بن حسین بن على(علیهم السّلام‏) مى‏ فرماید: آن شبى که پدرم فردایش کشته شد نشسته بود و عمّه‏ ام زینب نزد من بود و از من پرستارى مى‏ کرد، پدرم با یارانش در خیمه[پدرم، از ما] فاصله گرفته بودند. برده ابوذر[حوى] نزد ایشان بود و شمشیرش را آماده و[تیز] مى‏ کرد،[در این هنگام‏] پدرم این اشعار را مى‏ خواند:[که معنایش چنین است‏]:

اى زمانه اف بر تو چه رفیقى هستى، چقدر صبح و شام رفیقان و طالبانت در راهت کشته شده‏ اند، روزگار قانع نمى‏ شود کسى را بجاى دیگرى بگیرد.

سرنوشت[انسان‏] بدست پروردگار بزرگوار است و هر زنده‏ اى راه مرا خواهد رفت.
دو یا سه بار[این ابیات‏] را تکرار کرد تا اینکه من فهمیدم و متوجه شدم منظورش چیست، بغض گلویم را گرفت، ولى اشکم را نگه داشتم و ساکت شدم، امّا فهمیدم بلا نازل شده است! امّا عمّه‏ ام نیز، آنچه را که من شنیده بودم شنید - ولى از آن رو که زن بود و زنان رقّت قلب دارند و بى‏ تاب مى‏ شوند - نتوانست خودش را کنترل کند، برخاست نزد[حسین علیه السّلام‏] رفت، گفت: اى واى! اى کاش مرگ، زندگى را از من مى‏ گرفت، یک روز مادرم فاطمه، بعد پدرم على، و بعد برادرم حسن،[تنها تو] مانده‏ اى اى جانشین و باقیمانده گذشتگان! حسین علیه السّلام نگاهى به[خواهر] کرد و فرمود: خواهرم! شیطان، شکیبایى و بردبارى‏ات را نگیرد.

[عمه‏ ام زینب‏] گفت: پدر و مادرم بفدایت اى أبا عبد الله! آیا آماده شده‏ اى تا کشته شوى؟ جانم به فدایت.
[پدرم‏] اندوهش را فرو نشاند و اشک از چشمانش جارى شد[و این مثل عربى را به زبان جارى ساخت‏]

فرمود: که اگر شتر مرغ شبى رها مى‏ شد به خواب مى‏ رفت![یعنى اگر مرا رها مى‏ کردند و متعرضم نمى‏ شدند بجاى خود مى‏ ماندم و به اینجا نمى‏ آمدم.][عمه‏ ام‏] زینب گفت: واى بر من! بر خلاف میل خود کشته مى‏ شوى! اینکه بر من جگرخراشتر و سختتر است![آنگاه‏] به صورت خویش سیلى زد، بیهوش بر زمین افتاد. حسین[علیه السّلام‏] بر بالینش رفت و بر صورتش آب ریخت و به[خواهرش‏] فرمود: اى خواهرم! تقواى الهى را پیشه کن و بواسطه دلگرمى‏ هایى که خداوند به صابرین داده خویشتن‏دارى نما، بدان که اهل زمین مى‏ میرند و اهل آسمان باقى نخواهند ماند، همه چیز نابود خواهد شد جز ذات خداوندى که زمین را با قدرتش خلق کرد و مخلوقات را برانگیخته و به سوى خود بازمى‏ گرداند و او یکتا و واحد است، پدرم بهتر از من بود، مادرم بهتر از من بود و برادرم[هم‏] برتر از من بود.[همه اینها به شهادت رسیدند]، من و آنها و هر مسلمانى چون رسول خدا خواهند مرد.

[ابا عبد الله‏] با این[جملات‏] و مانند آن[خواهر] را تسلّى داد و فرمود: اى خواهرم! تو را قسم مى‏ دهم و شما به قسم من وفادار باش. وقتى که از دنیا رفتم براى من گریبان چاک نکن، به خاطر من صورتت را نخراش، و آه و وا ویلا نکن.
سپس[پدرم، عمه‏ ام زینب‏] را آورد و کنار من نشاند.

منبع:نخستين گزارش مستند از نهضت عاشورا / ترجمه وقعة الطف، ص141.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات