حق زن به گردن شوهر چیست؟
امام باقر(ع) می فرماید: هر کس حتى بر یک سخن ناگوار زن شکیبایى کند؛ خداوند او را از دوزخ رهایى بخشد و بهشت را برایش حتمى سازد، …
سرویس مذهبیافکارنیوز- از امام باقر(ع) است که پیغمبر(ص) فرمود: پیغمبر مرا در باره زن چندان سفارش کرد تا جایى که گمان کردم که او را جز بواسطه فاحشه آشکار(زنا و بى عفتى علنى) طلاق نتوان داد.
و فرمود: هر کس حتى بر یک سخن ناگوار زن شکیبایى کند؛ خداوند او را از دوزخ رهایى بخشد و بهشت را برایش حتمى سازد، و ۲۰۰ هزار حسنه برایش بنویسد، و دویست هزار گناه از او محو نماید، و دویست هزار درجه بالایش برد، و بهر موى تنش عبادت سالى برایش بنویسد.
اسحاق بن عمار از امام ششم(ع) پرسید حق زن به شوهر چیست؟ فرمود: شکمش را سیر کند، بدنش را بپوشد، و اگر جهالت کرد از او درگذرد. ابراهیم خلیل به خداوند از تند خویى ساره شکوه کرد، خداوند باو وحى فرمود: زن همانند استخوان دنده است اگر بخواهى راستش کنى مى شکند و اگر با او همچنان مدارا نمایى از او بهره ور گردى، گفتم: این سخنان از کیست؟ حضرت خشمگین شد، و فرمود بخدا این سخن پیغمبر(ص) است.
و از آن حضرت(ع): امام صادق(ع) زنى داشت که او را اذیت مى کرد، و امام از او در مى گذشت.
از پیغمبر(ص): هیچ بنده اى از کسب حلال براى عیالش خرج نمى کند مگر آنکه خداوند هر درمى را هفتصد برابر به او عطا نماید.
و نیز فرمود: بهترین مردان امت من کسانى هستند که به اهل خانه خود تعدى روا ندارد، و بر آنها رحمت آرد و ستم نکند، بعد این آیه را خواند: «مردان بواسطه برتری هایى که خداوند به آنان داده بر زنان تفوق دارند»(سوره نساء - ۳۸).
از امام باقر(ع): هر که همسر دارد و لباس و غذاى ضرورى او را ندهد بر امام لازم است که بینشان جدایى افکند.
از امام ششم(ع)، در باره آیه شریفه: «و هر کس قدرت دارد باید از آنچه خدا به او داده است انفاق نماید» فرموده: مرد باید بزن چندان نفقه و خرجى دهد که بتواند خود را اداره کند و گر نه بینشان جدایى افکنده شود.
و از آن حضرت(ع): چون این آیه آمد: «اى مردم مؤمن خود و اهل بیت خود را از آتش بترسانید، و حفظ نمایید»(سوره تحریم - ۶)، مردى مسلمان بگریه نشست، و گفت: من از خودم عاجزم، و تکلیف خانواده ام نیز بگردنم افتاد.
پیغمبر(ص) فرمود: همین کافیست که آنها را به آنچه خودت را میخوانى امر نمایى و از آنچه خودت را باز مى دارى نهى کنى.
و از آن حضرت(ع): زنى براى کارى خدمت پیغمبر(ص) آمد. حضرت فرمود: گویا تو از تسویف دهندگانى، پرسید تسویف دهنده کیست؟ فرمود: زنى که شوهر او را براى حاجتى صدا کند، و او همچنان شوهر را سر بگرداند تا وقت بگذرد وشوهر بخواب رود، که چنین زنى را ملائکه لعنت کنند تا شوهر از خواب بر آید.
و از آن حضرت(ع): خداى رحمت کند بنده اى را که رابطه میان خود و زنش را نیکو سازد، که خداوند عز و جل سرنوشت زن را بدست او داده و وى را قیم و اختیاردار او نموده.
منبع: مكارم الأخلاق / ترجمه ميرباقرى، ج۱، ص: ۴۱۲تا۴۱۵.