خصائص و صفات برجسته امام حسن عسگرى(ع)
امام در محراب عبادت مى نشست و سجده مى کرد، کم خوراک بود و بسیار انفاق مى کرد.
سرویس مذهبیافکارنیوز- حضرت امام حسن عسکری(ع) سبزه رو بوده و چشمانى فراخ داشت، بلند بالا و خوش صورت و بسیار خوش اندام بود و از شکوه و هیبتى برخوردار بود که همه را به احترام وامى داشت، تا آنجا که حتّى دشمنان آن حضرت هم در وى به دیده احترام مى نگریستند.
شاکرى یکى از ملازمان آن حضرت در توصیف ایشان مىگوید:
امام در محراب عبادت مى نشست و سجده مى کرد، کم خوراک بود و بسیار انفاق مى کرد.
دوست و دشمن به فضایل آن حضرت معترف بودند تا آنجا که معتمد خلیفه عباسى، وقتى دید به جهت شرایط بحرانى و ناآرامى، هر خلیفه تنها یک یا چند سال معدود بر تخت خلافت مى نشیند، نزد امام حسن عسکرى(ع) آمد و از او خواست تا دعا کند خلافت او بیست سال به طول انجامد و امام نیز در حقّ او دعا کرد و این دعا به اجابت رسید.
هنگامى که طاغوت بنى عباس آن حضرت را در بند انداخت، به صالح بن وصیف زندانبان امام گفت:
بر او سخت بگیر و او را آسوده مگذار، صالح هم دو تن از پلیدترین کسانى را که مى توانست پیدا کرد و آنها را مأمور نگاهبانى امام نمود، پس از مدّتى آن دو تن در عبادت و نماز به جایگاهى بزرگ رسیدند، صالح آن دو نفر را احضار کرد و پرسید: واى بر شما! شما را چه شده است؟
آن دو گفتند: چه مى توانیم کرد با مردى که روزها روزه مى دارد و شب ها به نماز مى ایستد و با کسى هم سخن نمى شود و به کارى جز عبادت نمى پردازد، چون در ما مى نگرد به لرزه مى افتیم و اختیار از کف ما بیرون مى رود؟!
علم و دانش امام تا آنجا گسترده بود که اخبار غیبى و ضمایر مردم را در بر مى گرفت، با اهل هر دیار به زبان همان دیار سخن مى گفت و در راه مصالح شیعیان خود بارها به کمک ایشان مى شتافت و آنان را با علم و دانش خود هدایت مى فرمود.
منبع:قصص الأنبياء ( قصص قرآن - ترجمه قصص الأنبياء جزائرى)، ص846و847.