چگونه توطئه نصارى توسط امام حسن عسگری(ع) سرکوب شد؟
اینک دعا کن و باران بخواه، راهب دعا کرد، امّا این بار ابرها کنار رفتند و خورشید تابیدن گرفت.
سرویس مذهبیافکارنیوز- در دوران امامت امام حسن عسکرى(ع) خشکسالی در سامرا روى داد، ماجرا از این قرار بود که به موجب خشکسالى مردم در مضیقه قرار گرفتند و به دستور خلیفه قرار شد مردم براى اقامه نماز استسقاء به بیابان بروند و از خداوند طلب بارش باران نمایند، مسلمانان سه روز پیاپى به صحرا رفته و دعا کردند، امّا از بارش باران خبرى نشد.
روز چهارم، بزرگ نصارى، جاثلیق و راهبان و تعدادى از مسیحیان به صحرا رفته و راهب آنان دست به آسمان بلند کرد و بلافاصله باران باریدن گرفت، مردم از این مسأله دچار شگفتى شدند و عدّه اى از مسلمانان زود باور و سست ایمان به دین مسیحیّت گرایش یافتند.
خلیفه کسى را به نزد امام عسکرى(ع) که در زندان بود فرستاد، وقتى امام عسکرى(ع) را به نزد خلیفه بردند، خلیفه گفت: امّت جدّت را دریاب که همگى در شرف هلاکت هستند،
امام فرمود: به خواست خداوند تعالى فردا به صحرا خواهم رفت و شک و تردیدها را بر طرف خواهم کرد.
وقتى صبح شد رئیس نصارى و راهبان به سوى صحرا رفت، حضرت عسکرى نیز با عدّه اى از یاران خود به بیابان رفت، به محض اینکه امام نگاهش به راهبى افتاد که دست به سوى آسمان بلند کرده بود، به یکى از غلامان خود دستور داد، دست راست راهب را باز کرده و آنچه میان انگشتان اوست به نزد امام بیاورد، غلام فرمان امام را اطاعت کرد و با تعجّب دیدند استخوانى در دست راهب بوده، امام استخوان را در دست گرفت و فرمود: اینک دعا کن و باران بخواه، راهب دعا کرد، امّا این بار ابرها کنار رفتند و خورشید تابیدن گرفت.
وقتى از چگونگى ماجرا پرسش کردند، امام(ع) فرمود: این تکه استخوان از بدن یکى از پیامبران خداست و هیچ گاه استخوان پیامبرى را آشکار نسازند، جز آنکه آسمان باریدن خواهد گرفت، به این ترتیب توطئه نصارى سرکوب شد و مردم از حقیقت امر با خبر شدند.
منبع:قصص الأنبياء ( قصص قرآن - ترجمه قصص الأنبياء جزائرى)، ص: ۸۴۷.