توکل بر خدای بی همتا
توکل بر خدا درجاتى دارد، یکى آنکه در همه کار خود بر او توکل کنى و هر چه با تو کند راضى باشى و بدانى که در خیرخواهى تو کوتاهى نکند و بدانى که اختیار با او است.
سرویس مذهبیافکارنیوز- امام صادق(ع) فرمود: خدا عز و جل به داود(ع) وحى کرد: هیچ کدام از بندگانم به من پناهنده نشود در برابر یکى از بندهایم و من بدانم که قصد او همین است و سپس همه آسمانها و زمین و هر که در آنها است براى او راه چاره از آنها را فراهم کنم و هیچ کدام از بندگانم به دیگرى پناهنده نشود که من بدانم قصدش همین است جز آنکه همه وسائل آسمانى و زمینى را از او بگیریم و زمین را از زیر پایش بکشم و باک ندارم به چه وادى نابود شود.
از امام صادق(ع) که فرموده اند:
بى نیازى و عزت گردش مى کنند، و چون به محل توکل رسند، وطن سازند.
امام صادق(ع) فرموده اند:
هر بنده اى برود به سوى آنچه خدا عز و جل دوست دارد خدا رو کند به سوى آنچه او دوست دارد، هر که به خدا پناهد خدایش پناه دهد و هر که خدا به او رو کند و او را پناه دهد باکى ندارد که آسمان بر زمین افتد، یا بلائى فرود آید که همه مردم زمین را فرو گیرد، او به وسیله تقوى در حزب خدا از هر بلا محفوظ است، آیا نیست که خدا عز و جل مى فرماید: «به راستى متقیان در مقام امنى باشند». ۱
على بن سوید گوید:
از امام کاظم(ع) از تفسیر قول خدا عز و جل پرسیدم: «هر که بر خدا توکّل کند او را بس است». ۲
فرمود: توکل بر خدا درجاتى دارد، یکى آنکه در همه کار خود بر او توکل کنى و هر چه با تو کند راضى باشى و بدانى که در خیرخواهى تو کوتاهى نکند و بدانى که اختیار با او است، پس توکل کن بر خدا به واگذارى همه اینها به وى و به او اعتماد داشته باش در آن و جز آن(یعنى در کارهاى دیگران که به تو مربوط است).
منبع:
۱ - دخان / ۵۱.
۲ - طلاق / ۳.
3- أصول الكافي / ترجمه كمرهاى، ج۴، ص204.