تبلیغات
کد خبر: ۳۰۱۵۹۶

دعای هنگام خروج از منزل

خداوندا، دین و جان، مال و خانواده و فرزندان و همسایگان و غم‏خوران خودم را از حاضر و غایب و هم چنین تمام نعمت‏هایى را که به من داده‏ اى به تو مى‏ سپرم…

دعای هنگام خروج از منزل

سرویس مذهبیافکارنیوز- پیغمبر(ص)، فرمود: هر که خواهد به سفر رود جانشین و نگهبانى براى خانواده ‏اش بهتر از این نیست که دو رکعت نماز بگذارد و به وقت خداحافظى و تودیع بگوید:

«خداوندا، دین و جان، مال و خانواده و فرزندان و همسایگان و غم‏خوران خودم را از حاضر و غایب و هم چنین تمام نعمت‏هایى را که به من داده ‏اى به تو مى‏ سپرم خداوندا این همه را در کنف و حفظ و پناه و عز خود نگهدار که هر که در پناه تو باشد عزیز میباشد که مقام تو بس جلیل و بلند است و جز تو خدایى وجود ندارد، بر آن زنده‏ اى که مرگ در او راه ندارد، توکل می کنم، و سپاس خدایى را است که فرزند نمیگیرد، و در سلطنت خود شریک ندارد، و ولى و سرپرستى نمى‏ خواهد، و او را تکبیر گوى. خدا بزرگ است و خدا را بسیار می ستایم، و او را هر صبح و شب تسبیح میگویم.»

و امام باقر(ع) وقتى قصد سفر داشت، اهل و عیال خود را در خانه ‏اى جمع می کرد، و می فرمود: «خداوند اینها را بتو می سپرم … تا آخر دعاى مذکور».

حضرت موسى بن جعفر(ع) می فرماید: اگر مردى عازم سفر است بر در خانه ‏اش رو به مسیرى که می رود بایستد، و سوره «حمد» و آیة الکرسى را بجلو و چپ و راست بخواند و بعد بگوید: «خداوندا مرا و آنچه با من است نگهدارى کن، و مرا و آنچه با من است سالم نگهدار، و مرا و آنچه با من است سالم بازگردان»

خداوند خودش را با آنچه همراه دارد سالم و محفوظ بدارد و سالم بازگرداند، بعد فرمود: ندیده‏ اى گاهى انسان محفوظ مى ‏ماند ولى آنچه همراه او است سالم نمى ‏ماند؟ گفتم چرا جانم فدایت.
و حضرت وقت سفر می خواند: «راه را بر ما آسان و نیکو گردان و عاقبت ما را بزرگ بدار».

از امام هشتم(ع) روایت شده که ایشان می فرماید: به هنگام خروج از خانه در سفر یا حضر بگو «به نام خدا، به خدا ایمان آوردم و بر او توکل می کنم آنچه بخواهد همان است و بدون یارى خدا هیچ کس‏
نیرویى ندارد» اگر شیطان‏ها چون این دعا را بخوانى پیش تو آیند فرشتگان به آنان سیلى زنند و گویند دیگر به این شخص تسلطى نخواهید داشت، از آن رو که نام خدا را برده و به او ایمان آورده و توکل نموده …

امام باقر(ع) می فرماید: هر که وقت بیرون رفتن از خانه بگوید: «به خدا پناه می برم از آنچه فرشتگان پناه می برند و از شر امروز و از شر شیاطین، و از شر جن و انس و درندگان و گزندگان و از شر ارتکاب گناهان، خودم را از شر هر چیز بخدا می سپارم» خداوند او را بیامرزد، و مهماتش را کفایت کند، و از شر و بدى نگهش دارد.

پیغمبر(ص) قصد هیچ سفرى نمى‏ کرد مگر آن که وقت حرکت مى‏ فرمود:
«خداوندا به یارى تو میروم، و به تو رو مى‏ آورم، از تو کمک و محافظت مى ‏جویم که تو پناهگاه و امید منى، خداوندا آنچه را در نظر دارم و ندارم و آنچه را که تو از من بهتر میدانى کفایت کن، خداوندا توشه تقوى بمن ده، و به هر جا که رو میکنم مرا بخیر پیش ببر» بعد خارج مى ‏شد.

منبع:مكارم الأخلاق / ترجمه ميرباقرى، ج‏۱، ص‏469.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات